×

مرورگر شما نیاز به بروزرسانی دارد

کاربر گرامی، از آنجا که مرورگرهای قدیمی قادر به اجرای متدهای جدید برنامه نویسی نیستند، جهت استفاده بهتر از این سایت، مرورگر خود را به جدیدترین نسخه بروزرسانی کنید:

برو به صفحه آپدیت مرورگر

اربعین حسینی و ادامه ی راه توحیدی که شروع شده است

نویسنده: اصغرطاهرزاده
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱۶ مهر ۹۹
دسته‌بندی: امام حسین(ع) ، کربلا ، اربعین، انقلاب اسلامی و حکومت دینی، دفاع مقدس، شهادت ، شهدا، بسیج ، مقاومت،

 

لینک فایل صوتی متن (فایل صوتی شماره 44)


باسمه تعالی


اَلسَّلامُ عَلى وَلِىِّ اللَّهِ وَ حَبیبِهِ اَلسَّلامُ عَلى خَلیلِ اللَّهِ وَ نَجیبِهِ


1-زیارت اربعین با سلام به حضرت با توصیفاتی مثل «ولیّ اللّه» و حبیب اللّه» و «خلیل اللّه» و «صفی اللّه» شروع میشود. سپس عرضه میداریم: خدایا! او را با شهادت بزرگ داشتی «اَكْرَمْتَهُ بِالشَّهادَةِ» و سعادت را به او هدیه کردی «وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعادَةِ» و او را حجت برای خلقت قرار دادی تا در مشکلات راه را گم نکنند «وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلى خَلْقِكَ».
خدایا! آن حضرت در دعوت و خیرخواهی عذری برای کسی باقی نگذاشت و بذل کردخون را در راه تو «فَاعْذَرَ فِي الدُّعاءِ وَ مَنَحَ النُصْح وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فيكَ» تا بندگانت را ازنادانی و سرگردانی برهاند و بیدارشان کند «لِيَسْتَنْقِذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلالَةِ» و در مقابل آنهایی که مورد خشم تو و پیامبرت بودند با صبر و شکیبایی جهاد کرد«فَجاهَدَّهُمْ فيكَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتَي سُفِكَ في طاعَتِكَ دَمُهَ» تا که خونش در راه طاعت تو ریخته شد. و پس از آن باز سلام به آن حضرت در آن زیارت شروع میشود که ملاحظه خواهید کرد.


2-کربلا حکایت از آن دارد که مسیر توحیدی اسلام، مسیر آسان و بی دردسری
نیست، ولی پایدار و باقی است. به عنوان نمونه آقای علی خوش لفظ، بسیجی جانباز دوران دفاع مقدّس و راوی کتاب «وقتی مهتاب گم شد» خطاب به رهبر معظم انقلاب گفت:
«فقط یک نکته بگویم؛ ببخشید من بسیجی آقای متوسّلیان بودم .. اینکه آقا! شما خیلی دارید درد میکشید، زجر میکشید؛ به هر حال این بحث اختلاسها و حقوقهای نجومی را میگویید، اینها گوش نمیدهند. یک چیزی بگویید که ما آرام بشویم؛ ما همچنان فدائی شما هستیم؛
رهبر معظم انقلاب«حفظه الله» فرمودند: آرام باشید. این چیزهایی که شما میبینید، اینها حوادث طبیعی یک راه دشوار به سمت قلّه است؛ هیچ انتظار نباید داشت که اگر ما میخواهیم برویم به قلّه ی توچال یا قلّه ی دماوند، در راه چاله نباشد، سنگ نباشد، باد نباشد، دود نباشد، گاز نباشد؛ مگر میشود؟ امّا داریم میرویم، داریم میرویم، عمده این است. اصلا نگران نباشید؛ این حوادث وجود دارد؛ اگر این حوادث نبود باید تعجّب میکردید.» و کربلا نشان داد آن راه به اربعین ختم میشود، یعنی راه توحید بدون موانع نیست ولی همچنان ادامه دارد.


3-هر سال نظر به اربعین حسینی (ع)میاندازیم تا به خود بفهمانیم راهی که شروع
کرده ایم، راهی پایدار و مبارکی است.


4-شیعه متوجه است جهان بزرگتر از آن است که یزیدیان بتوانند آن را اشغال کنندو جایی برای حسینیان نگذارند.


5-باید در اربعین به چیزی ماورای آنچه در سیطره ی یزیدیان است، فکر کرد، جایی
که هرکس میتواند در آنجا حاضر شود. زن و مرد و عرب و عجم و ثروتمند و فقیر وبیسواد و باسواد همه میتوانند در آنجا حاضر باشند و از عطایای خاص خداوند کهمخصوص آن فضا است، بهره مند گردند.


6-در حضور خطر و با رویارویی با آن و عقب نشینی نکردن، ماورایی به ظهور میآید که تهدیدِ خطر، چون گَردی میشود در هوا. در استقبال از خطر است که شرایط عوض میشود، چه آن شرایط تحریم و محاصره ی شعب ابیطالب باشد و چه شرایطی که یزیدیان در کربلا به وجود آوردند. یعنی با عقب نشینی نکردن در مقابل خطر، امکانِ ادامه دادن خود را فراهم میکنیم، وگرنه امکان ظهور حقیقت از میان میرود.
در روز اربعین با چنین رویکردی امام را زیارت میکنیم.

 

نمایش نسخه چاپی

    دیدگاه‌ها