باسمه تعالی: سلام علیکم: آری! به گفتۀ جناب جامی: «ذات نایافته از هستی بخش / چون تواند که بود هستی بخش» حقیقتاً این کلمات در رابطه با نماز، حکایت جانی است که در اتصال خود با آن ذات لایزال چنین حضوری را تجربه کرده است و حال به «گفت» آمده به‌خصوص که می‌فرمایند:  
«امّا فریضۀ نماز، تنها یک تکلیف فردی نیست و بنا بر آموزۀ قرآن، برپاداشتن نماز، اوّلین ثمره و نشانۀ حکومت صالحان است که «اَلّذینَ اِنْ مَکَّنّاهُم فی الأرضِ اَقاموا الصَّلاة».  بیان این آیه دقیقاً پس از آیۀ وعدۀ نصرت الهی در مورد یاران خداوند متعال و جهاد آن‌ها در سورۀ مبارکۀ حج نشان می‌دهد اقامۀ نماز به‌عنوان تکیه‌گاه مستحکم ذکر خدا و امید و اعتماد به او، نقش ویژه‌ای در جهاد و فتح و ظفر در میدان‌های مبارزه خصوصاً میدان مبارزه‌ای که امروز پیش روی ملّت ایران است، دارد.»
و این یعنی ما در این جهاد مقدسی که برایمان پیش آمده است، چه اندازه با حضور هرچه عمیق‌تر در نماز می‌توانیم به زیباترین شکل، آن آینده را که آیندۀ تمدن نوین اسلامی است، شکل دهیم. و فرمودند: 
«اقامۀ نماز در همۀ مراحل تکمیلی و سطوح تکاملی‌اش در پهنۀ جامعه و کشوری که پرچم اسلام ناب محمّدی«صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم» را برافراشته و به حاکمیّت اسلام مفتخر شده، در زمرۀ اهمّ امور است.»
و این یعنی در دل چنین حضور مقدسی می‌توانیم به مرحلۀ تمدن اسلامی برسیم که به تعبیر ایشان از تلاش برای نیکوبه‌جاآوردنِ آن باید کوتاهی نکرد. مهم آن است که متوجه باشیم ما در تاریخی قرار داریم که سیاست‌مان با حضور بیشتر در معنویت و دیانت، معنای تاریخی خود را به میان می‌آورد و بشر جدید را که سخت به دنبال عبور از پوچی‌ها است، نجات می‌دهد. مطمئن باشید اگر طعم حضور قلب در نماز به جان‌مان رسیده باشد هرگز گرفتار این نوع سیاست‌بازی‌ها که هرکس بنا دارد در فضای فریب رسانه‌ای دیگری را نفی کند؛ نمی‌شدیم زیرا نگران انقطاع قلب خود با خدا می‌شدیم. این است که حضرت حق فرمود: «إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَر». موفق باشید