شهادت رهبری و تقابل جهان «سنت» با جهان ساختگی «رسانه»
در این بعثت تاریخی

بسم الله الرحمن الرحیم

در راستای نظر به وقت تاریخی که در آن قرار داریم و در نسبت با حضور تاریخی و الهیاتی رهبر شهید انقلاب، خوب است به موارد زیر بیندیشیم:

1- در نسبتِ بین «سنت» و «رسانه» به این نکته باید بیندیشیم که «رسانه»، آن جهانی را که دوست دارد و می‌خواهد، برای مخاطب خود می‌سازد و این درست در مقابل جهانی است که بر اساس سنت‌های لایتغیّرِ الهی واقعیت دارد و در صحنه ‌است. به حکم آن که قرآن فرمود: «سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»(فتح/23) سنت‌های الهی همواره در عالم جاری بوده و هرگز تغییرپذیر نیستند تا انسان‌ها گمان کنند می‌توانند با اراده‌های خود آن‌ها را تغییر دهند، که این روحیۀ یهودی‌گری بوده و هست و راز ناکامی تاریخی این قوم همیشه همین نکته بوده است و قرآن نیز در همین رابطه می‌فرماید: «وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْديهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ ..»(مائده/64).  

2- خصوصیات جهان رسانه، برجسته‌کردن توانایی‌هایی است که صاحبان رسانه به میان می‌آورند و آگاهی از ذات رسانه، عاملی می‌باشد تا با خودآگاهیِ لازم نسبت به آن و به متغیّربودن آن بیندیشیم. در حالی‌که با حضور در سنت و با نظر به استحکام و لایتغیّربودنِ سنت‌های الهی، ما در نسبت با خود به حضوری اصیل و پایدار دست می‌یابیم، حضوری که اساساً شکست، در آن معنا نمی‌دهد و در نتیجه با تأکید بر سنت‌های الهی، همچون رهبر شهیدمان در آرامشی مثال‌زدنی قرار می‌گیریم.

3- صبر و پایداری تنها در بستر حضور در سنت معنا می دهد وگرنه انسان گرفتار شتابزدگی و تهاجم‌های پیش‌دستانه می‌شود.[1] در بستر صبر و با نظر به سنت‌های لایتغیّر الهی، آینده بیش از حضوری که آغاز شده است ادامه می‌یابد و این است معنای «انتظار» در فرهنگ مهدیت که نه حضور در آن به صورت یک آرزو می‌باشد و نه در آن انتظار نوعی اُبژگی و باوری مفهومی در میان است و نه آنچنان است که آن حضور تماماً در نزد ما و در اختیار ما باشد، ولی با «صبر» و «پایداریِ» ما آن حضور به ظهور می‌آید، به همان معنایی که رهبر شهیدمان فرمودند: «اگر مقاومت کردید قله‌ای فتح می‌شود که از بعد از زمان رسول خدا تا الآن انجام نگرفته...»  

4- رهبر شهید انقلاب یک ماه قبل از شهادت فرمودند:

    «البتّه در این فتنۀ اخیر و قبل از این در بقیّۀ حوادث، مسئولین ــ مسئولین انتظامی، بسیج و سپاه و دیگران که مسئولیّت داشتند ــ کاملاً به مسئولیّت خودشان عمل کردند، امّا آن چیزی که آتش فتنه را زیر پایش خاکستر کرد، «مردم» بودند؛ هم این دفعه این‌جور بود، هم سال ۸۸ این‌جور بود، هم موارد دیگر این‌جوری بود. وقتی که مردم وارد میدان می‌شوند و تصمیم می‌گیرند، آتش‌ها را خاموش می‌کنند، شعله‌ها را خاکستر می‌کنند. این اتّفاقی بود که این دفعه هم افتاد؛ بعد از این هم به توفیق الهی اگر چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را «مبعوث» خواهد کرد برای مقابلۀ با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد».( 12/11/1404)

همۀ سخن در این است که امام خامنه ای شهید ما در افق شخصیتیِ خود چه نوع حضوری را در مردم احساس کرده بودند که با واژۀ «بعثت» و مبعوث‌شدنِ مردم از آن خبر دادند و این است معنای حضور این روزهای مردم در میدان‌های شهر، حکایتِ احساس حضور در تاریخی که با شهادت آن مرد آغاز شده. و این یعنی روحی قدسی به نور حضرت صاحب الأمر«عجل‌الله‌تعالی‌فرجه» جان این مردم را همچون بعثت انبیاء فراگرفته، به طوری که گویا آن حضرت به میدان آمده اند. به این حضور و دیگر حضور هایی که در پیش است زیاد باید فکر کرد تا در تاریخی که بعد از شهادت آن قائد عظیم الشان پیش آمده، حاضر شویم. این همان «وقتِ» دیگر است که باید عمیقاً به آن فکر کرد.

5- اگر «بعثت» زبان هستی انسانی است که در برانگیختگیِ خود، خود را ذیل ارادۀ الهی در زبان و در عمل احساس می‌کند. آیا این حضور اجمالی که در «بعثتِ» امروزینِ ‌ما پیش آمده و رهبر شهید انقلاب از آن خبر دادند، همان حضوری نیست که مردم ما این روزها در خود به صورت اجمالی احساس می‌کنند، تا خود را در آیندۀ این تاریخ تجربه نمایند؟ 

6- در نسبت بین «بعثت» و حضور در «سنت‌های لایتغیّر» باید زیاد بیندیشیم که چگونه در عین نظر به شدت حضور بیشتری که فردای ما را مورد اشاره قرار می‌دهد؛ ما در دامن سنت‌های لایتغیّر، خود را احساس می‌کنیم و نه در دامن رسانه‌هایی که بنا دارند جهان را آن‌طورکه صاحبان رسانه می‌خواهند بسازند؛ و این همۀ آن چیزی است که با شهادت رهبر انقلاب آغاز شد، با بعثتی که آن مرد الهی از آن خبر داد، به عنوان آغازی که با شهادت ایشان در مقابل جهانِ ساختگی رسانه آغاز شد تا ما ادامۀ آرامش‌بخشِ خود را در آغوش سنت‌های لایتغیّر الهی احساس کنیم. مانند حضور در سنتی که خداوند در وصف آن می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ»(حج/38) این‌جا است که انسان در آغوش چنین سنتی هرگز نگران حیله‌های دشمنان دین و دینداران نیست، هرچند رسانه‌ها، جهان دیگری را مدّ نظر می‌آورند.

7- حضور در تاریخی که با نظر به یک انسان، آری! با نظر به یک انسان آغاز می‌شود، نظر به انسانی که متذکر اوج انسانیت امروزین ما می‌باشد، حضور در همان هستی انسانی به معنی اگزیستانس و تقرر وجودی ما می‌باشد. حضوری که بشر جدید سخت به دنبال آن بود ولی راهی برای رسیدن به آن نمی‌شناخت و امروز رهبر شهید ما در سبک و سلوکی که در خاطر مردم گذاشت، خودش آن «راه» شد تا انسان‌ها در نسبت با او بتوانند با انسانیت خود زندگی کنند و در فردایی حاضر شوند که فردای جهان استکباری نیست.

معنای حضور در سنت‌های الهی

8- نظر به «سنت»، نظر به شئونات و جبروت الهی است که خداوند در آن شئونات حاضر است، به همان معنایی که در دعای سحر حضرت امام باقر«علیه‌السلام» عرضه می‌داریم: «اللهم انّی اسئلک بما انتَ فیه من الشأنِ و الجبروت ...» و حاضرشدن در «سنت» در مقابل «رسانه»، حاضرشدن در آغوشِ شئونات و جبروت الهی می‌باشد و این یعنی تقابل دو حضور در جهان. حضوری که با شخصیت امام خامنه‌ای شهید در این دوران به ظهور آمد و حضوری که با قاتل آن حضرت یعنی ترامپ ظاهر شد تا هر کس جای خود را در این تاریخ پیدا کند، یا با حضور در سنت‌های الهی و یا با حضور در جهان رسانه‌ها.

9- ما با دعای ابوحمزۀ ثمالی، عملاً خود را می‌یابیم، آن‌جایی که در نظر به حضرت حق اظهار می‌داریم: «‏إِنَّ لَنا فِيكَ أَمَلاً طَوِيلاً كَثِيراً، إِنَّ لَنا فِيكَ رَجاءً عَظِيماً...» با توجه به آرمان‌های بلند و امید بلندمرتبه‌ای که نزد خداوند است متوجۀ سنت‌های لایتغیّر عالم هستیم و جبهۀ استکبار در این تاریخ هرچه بیشتر با توهّماتِ رسانه‌ای به دنبال خود می‌باشد که سراسر سراب و پوچی است. و این است تفاوت ما با جبهۀ مقابل انقلاب اسلامی؛ یکی در جهان سنت‌ها و دیگری در جهان رسانه.

10- در موضوع «بعثت» مواردی را رهبر شهید انقلاب فرمودند که لازم است ذیلاً مدّ نظر قرار گیرد.

الف: «حقیقتاً امروز بشریّت از همیشه محتاج‌تر است برای فهم‌کردنِ معنای بعثت و حقیقت بعثت». (16/2/95) از آن جهت که به گفتۀ ایشان: «جبهۀ مقابل بعثت، جبهۀ جاهلیّت است... بعثت یعنی برانگیختگی برای نجات انسان و برای نجات بشر؛ بعثت یعنی استقرار نظام صلاح و سداد در میان جامعۀ بشری؛ این معنای بعثت است. بعثت یعنی خیرخواهی برای تمام آحاد بشر.»

و امروز مردم ما با حضور در تاریخی که با انقلاب اسلامی شروع شده، در میدانِ مقابله با آمریکا و اسرائیل، در چنین فضای روحی و روحانی از جنس «بعثت» قرار گرفته‌اند و باید متوجۀ چنین حضوری بود و به همین جهت با شهادت رهبری آنچنان عظیم، نمی‌شکنیم.

ب: خداوند در رابطه با «بعثت» فرمود: «لَقَد مَنَّ اللهُ عَلَی المُؤمِنینَ اِذ بَعَثَ فیهِم رَسولًا.- هُوَالَّذی بَعَثَ فِی الاُمِّیّینَ رَسولًا- وَ لَقَد بَعَثنا فی کُلِّ اُمَّةٍ رَسولًا»؛ «بَعث» و برانگیختن، یک حرکت معمولیِ درس‌آموز نیست... بعثت یعنی «وَ لَقَد بَعَثنا فی کُلِّ اُمَّةٍ رَسولًا اَنِ اعبُدُوا اللهَ وَ اجتَنِبُوا الطّاغوت»؛ اوّلاً عبودیّت خدا، یعنی چهارچوب حیات را در خدمت اوامر الهی و نواهی الهی قرار دادن؛ و [ثانیاً] اجتناب از طاغوت.  معنای اجتناب از طواغیت این نیست که دامنت را از آنها دور کن تا آلوده نشوی؛ معنایش این است که یک خطّی در مقابل خطّ توحید و خطّ عبودیّت الهی وجود دارد و آن، خطّ طاغوت است. کفر به طاغوت، همراه و ملازم با ایمان بالله است. مثلاً فرض کنید افلاطون یا سقراط؛ اینها هم کسانی بودند که به بشریّت چیزهایی یاد دادند امّا آنها «بَعث» نیست؛ انبیا از آن قبیل نیستند؛ انبیا بعثت دارند. ...  این بعثت امروز هم هست؛ امروز هم پیغمبر اکرم در حال بعثت است. [یعنی] شما که قرآن را میخوانید، درسی میگیرید، انگیزه‌ای پیدا می‌کنید ... ملّت ایران که پشت سر یک شخصیّت عظیمی مثل امام بزرگوار قرار می‌گیرد...، یک بنای پوسیدۀ طاغوتیِ خبیثِ چندهزارساله را در مهم‌ترین نقطۀ منطقه یعنی در ایران به هم می‌ریزد و یک بنای اسلامی درست می‌کند، همان ادامۀ بعثت پیغمبر است. انقلاب، ادامۀ بعثت پیغمبر بود، جمهوری اسلامی ادامۀ بعثت پیغمبر است.(14/1/98) و ما به این معنا در حال «بعثت» هستیم.

ج: بعثت به معنای برانگیختگی است؛ ... و این برانگیختگی همراه می‌شود با اتّصال او به منبع لایزال علم و قدرت الهی؛ که این، حادث شدنِ پدیدۀ عظیم رسالت و پیامبری است؛ در مرحلۀ بعد، این برانگیختگیِ شخص پیغمبر به برانگیختگی مجموعه‌های بشری منتهی خواهد شد؛ یعنی پیغمبر اکرم و رسول الهی در هر دوره‌ای - هر یک از پیامبران بزرگ الهی- بعد [از این] که مبعوث می‌شود و برانگیخته می‌شود، مجموعه‌های انسانی را او برانگیخته می‌کند و به راه می‌اندازد و حرکت می‌دهد به سمت راهی نو، به نیک‌بختی بشر و راهی را که در مقابل پای انسان قرار می‌دهد؛ معنای «بعثت» این است.

    انقلاب عظیم اسلامی در ایران مضمون بعثت را در دورۀ معاصر تجدید کرد؛ یعنی خداوند متعال به امام بزرگوار ما این توفیق را داد که خطّ مستمرّ بعثت نبوی را در این دوران، با ابتکار خود، با شجاعت خود، با اندیشه‌ی بلند خود، با فداکاری خود پُررنگ کند و نمایان کند؛ [این] همان خطّ بعثت است که خب در طول زمان کم‌رنگ بود، امام بزرگوار توانست آن را پُررنگ کند و جامعیّت اسلام را در عمل نشان بدهد.(21/12/99)

لطف بزرگ

11- مهم آن است که متوجۀ حضور خداوند در همۀ این میدان‌ها باشیم. میدانی که مقابلۀ جبهۀ حق در برابر جبهۀ باطل است و وظیفه‌ای که خداوند نسبت به دفاع از مظلوم در مقابل ظالم برای اهل ایمان تعیین کرده است و می‌فرماید: «وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ في‌ سَبيلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصيراً»(نساء/75) چرا در راه خدا، مردان و زنان و كودكانى كه تضعيف شده‌‌اند، پيكار نمى‌كنيد؟! همان افراد(ستمديده‌‌اى) كه مى‌‌گويند: «پروردگارا! ما را از اين شهر كه اهلش ستمگرند، بيرون ببر! و از طرف خود، براى ما سرپرستى قرار ده! و از جانب خود، يار و ياورى براى ما تعيين فرما!  آیا سبک و جایگاه ما در نسبت با مظلومان عالم بخصوص مردم فلسطین چنین جایی نیست؟ و آیا راز مقابلۀ جبهۀ استکبار و صهیونیسم با ما به جهت همین دفاع مقدس از مظلومان نمی‌باشد تا از این طریق در سنت دفاع از حق در مقابل باطل قرار گیریم؟ که راز آرامش حضرت سیدالشهدای انقلاب یعنی امام خامنه‌ای بود.

حقیقتاً راز «ایمان» و «آرامش» رهبر معظم انقلاب در توجه ایشان بود به سنت‌های لایتغیّر الهی، به جای توجه به فضای رسانه‌ای جهان مدرن که قدرت جهان مدرن را برجسته می‌کند. و این است تفاوت نگاه رهبر معظم انقلاب با نگاه لیبرال‌های وطنی و در نتیجه رهبر معظم انقلاب با آرامش تمام همانند کوه در مقابل جبهۀ استکبار و تهدیدهای آن ایستاده‌اند.

12- از خود باید بپرسیم ما در کجای این تاریخی که آغاز شده است، قرار داریم؟! تاریخی که به ظرافت نور و به صفای نسیم، وزیدن گرفته تا انسان‌ها گمشدۀ خود را که انسانیتِ اصیل است بیابند و این است حکایت حضور سنت‌های الهی در دفاع از مظلوم و نابودی ظالم. حال باز باید از خود پرسید در میدانی که با شهادت آن امامِ عزیز گشوده شد، ما در کجای این تاریخ ایستاده‌ایم؟

به آیات 24 تا 27 سورۀ ابراهیم«علیه‌السلام» بیندیشید که می‌فرماید: 

«أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ% تُؤْتي‌ أُكُلَها كُلَّ حينٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ % وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ% يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ». 

به شجرۀ طیبۀ انقلاب اسلامی و به ریشۀ پایدار آن که در جان انسان‌ها ریشه دوانده و شاخه‌های آن سراسر عالم را به اذن الهی پر کرده، بیندیشید که هر روز جلوه‌ای از خود را به نمایش می‌گذارد و این است رازِ سراسیمگی جبهۀ استکبار و صهیونیسم که نمی‌داند با این شجرۀ طیبه چه کند؛ در مقابل شجرۀ خبیثه‌ای که بدون ریشه‌ای پایدار از جا کنده شده بدون هر آینده‌ای. و این‌جا است که فرمود: «يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ». آری! خداوند آنانی که در عهد خود با او پایدار باشند را در منطقی بزرگ، ثابت قدم می‌دارد و جبهۀ مقابل آنان را در گمراهی و بی‌هدفی سرگردان می‌کند زیرا آنچه در صحنه است خواست و ارادۀ خداوند است و نه خواست و اردۀ جبهۀ استکبار. 

13- چه اندازه زندگی زیبا خواهد شد آن‌گاه که ذیل ارادۀ الهی و با نظر به سنت‌های ثابت عالم، خود را همچون امامِ شهیدمان پایدار و با استحکام احساس کنیم. امتی که بدون حضور فیزیکی آن امام، با نظر به حضور تاریخی او و سبک او یک امام شده در مقابل جبهۀ استکبار  و در شرافت و سربلندی جمهوری اسلامی ایران همین بس، که دشمنانش نتانیاهو و ترامپ هستند. که به هیچ یک از هنجارهای بشری و بین‌المللی پایبند نمی‌باشند. آیا این تقابل که پیش آمده معنای بعثت تاریخی ما نمی‌باشد که با نظر به امامِ شهیدمان شکل گرفت؟ آن خبرنگار، از افسر سابق سیا پرسیده بود «رهبر ایران، چگونه‌ ترامپ را شکست داد؟» و گرشت، با وجود عقده‌‌‌گشایی، پاسخ داده بود: «می‌توانم بر مبنای مستندات آماری بگویم که رهبر ایران، قطعا برتر از ‌ترامپ و در نقطه مخالف او قرار دارد». «بدون شک، او قهرمانی جدی و موفق‌‌‌‌ترین رهبر خاور‌میانه از جنگ جهانی دوم به این طرف است. او فوق‌‌‌العاده باهوش است و از مهارت‌‌‌های ممتاز و استعداد ‌‌های عالی برخوردار است». این است معنای حضوری که رهبر شهید انقلابی مقابل این ملت گشودند و در نتیجه ایران، خار چشم اسرائیل و آمریکا شد زیرا قدرتمند و پویا و الهام‌بخش است. به طوری که به گفتۀ دشمنان ما، «انقلاب امام خمینی، تبدیل به یک مدل شده و آنچه در انقلاب امام خمینی رخ داد، بشارتی عظیم و تاریخی بود و مردم موفق شده‌اند جمهوری اسلامی را به عنوان یک مدل تبدیل کنند و از این جهت این انقلابِ ملکوتی، «نامیرا» و «پایدار» و «آینده‌دار» است.

14- من این روزها بیش از دیروز‌های خود که با امام حسین شهید«علیه‌السلام» اشک‌ها ریختم و به او فکر می‌کردم که چگونه آن امام بزرگوار در کربلا با آن عزمی آهنین در مقابل کوهی از فتنه که یزیدیان ایجاد کرده بودند، با شخصیتی در اوج بصیرت و حکمت و دلسوزی، ایستاد و در نزد خود گمان می‌کردم آن امام عزیز را فهمیده‌ام، ولی امروز با نظر به امام شهید این دوران، تازه با او با همۀ حکمت و شجاعت و دلسوزی و بصیرتی که داشت، فهمیدم امام معصومِ ما یعنی امام حسین«علیه‌السلام» چه اندازه بیش از هزاران هزار برابر امام شهیدِ این دوران بوده است. این یعنی من امروز آن امامِ شهید کربلا را با امام شهید این دوران تجربه ‌کردم که چه اندازه آن امام معصوم بزرگ و بزرگ‌تر بود و امام شهید این دوران چقدر بزرگ بود و این بزرگی در دل نظر به سنت‌های لایتغیّر الهی در مقابل رسانه‌های دیروزِ یزیدیان و فضای مجازی امروزِ یهودی‌گری، می‌تواند مدّ نظر قرار گیرد، تا با همان ایمان و آرامشی که امام حسین«علیه‌السلام» در قتلگاه و شما ای امام شهید در این زمان به نمایش آوردید، ما ایمان و آرامش را تجربه کنیم و جایگاه فریب و دغلکاریِ فرهنگ رسانه را «فهم» نماییم.[2]

والسلام

-------------------------------------------------------
[1] - به تقاضای مجاهدان نظر کنید که عرضه می‌دارند: «... رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرينَ»(بقره/250)  

[2] - البته عنایت داشته باشید که بحث در جایی است که رسانه و سنت مقابل همدیگر هستند به عنوان فرهنگ جهان تجدد. و این غیر از آن است که از طریق رسانه متذکر سنت‌های لایتغیّر باشیم.