استاد جان سلام . من در یک خانواده به ظاهر مذهبی ولی فقط در حد نماز و رعایت احکام و ...... زندگی میکنم که به انقلاب اسلامی و .... هم چنان اعتقادی ندارند. آنها بنده را دوست داشته و زحمت های بسیاری می کشند . ولی بنده به خاطر جهت گیری که انها دارند و یا گاها در امور دنیایی و کارهایی که آنها غیر معقولانه و منطقی انجام می دهند و خود نیز این را می دانند بحث کرده و در موارد بسیاری خشمگین شده و به نزاع ختم می شود . حال مانده ام چه کنم . با چه سبکی با آنها مواجه شوم و تحمل کنم کارهای و نحوه فکر کردن آنها را؟ و یا مشکلاتی که بین ما هست را حل کنم ؟
باسمه تعالی: سلام علیکم: آری! در این موارد آنچه کار را زیبا و به نتیجه می رساند، مدارا می باشد و در دل این مدارا باید سَبکی از حضور خود را به نمایش بگذاریم که احساس کنند ما آنها را درک می کنیم و برای سخنانِ حقّ شان ارزش قائل هستیم. موفق باشید




