سلام استاد وقتتون بخیر من همیشه از بچگی این سوال گوشه ی ذهنم بود که چرا درس بخونم ک چی بشه کار برم برای چی و....منکه نهایتا تا ۶۰ یا۷۰ سالگی میمیرم .حتی یادمه دبیرستان که بودم از مشاوره مدرسه پرسیدم خندید فقط و گفت خب باید درس بخونیم دیگه اینکه جواب نداره. و سوال بعدیم همیشه در مورد به دنیا آمدن بود چرا خلق شدم برای چی خلق شدم قراره چیکار کنم با اومدنم به دنیا .حتما از دست خدا که در نرفتم پس برای کاری هدفی خلق شدم هیچ وقت به جوابی نرسیدم .زندگی برام معنایی نداشت یاس پوچی بی هدفی بی انگیزگی که باعث شد تنبلی هم در کنارش رقم بخوره مرا در بر گرفته. بماند مقایسه و....این ها هم هست. وبخاطر همین عمر و وقتم همینجوری رفت بدون اینکه اثر گذار بوده باشه .و کار خاصی کرده باشم چه برای خودم چه دیگران و کشورم. و حال میبینم که مرگ دیر یا زود سراغم می آید و از اینکه باخودم مواجه شوم میترسم.و ترس از چگونه رفتن هم دارم.اعمال خوبی ندارم.قصه ی زندگی را هیچ گاه متوجه نشدم. ممنون میشم بهم بگین و راهنماییم کنین.و اینکه چه کتابهایی بخونم.التماس دعا