کربلا یعنی

بسم الله الرحمن الرحیم

1- کربلا یعنی ، نظر به دیروزی که فردای ما را برای ما معنا می‌کند تا در دل تاریخی که با  انقلاب اسلامي ظهور کرد ما  فردای دیگری را مدّ نظر داشته باشیم که جهانِ «سیاست در عین دیانت و دیانت در عین سیاست است» و این یعنی نه تحجر و نه غرب زدگی

2- کربلا یعنی حضوری در نهایت تنهایی در عین امیدواری  به سنت‌های لایتغیر الهی و جهانگیر شدن آن حضور و این یعنی امیدواری به آینده با   درخشش تمدن نوین اسلامی

۳- کربلا یعنی، اگر شهادت امام حسین«علیه‌السلام» در فرهنگ بشر نبود همه راه‌های سعادت گم می‌شد. و با نظر به سیره آن امام در این زمانه بصیرت اجتماعی خاصی پیش می‌آید تا مردم مواظب باشند آنچه در دفاع مقدسِ رمضانی پیش آمد و ایران را به عنوان آینده تمدنی مدّ نظرها آورد، غفلت نشود.

۴-کربلا یعنی، نظر به دیروزی که فردای ما را برای ما معنا می‌کند تا در دل تاریخی که با انقلاب اسلامي ظهور کرد ما فردای دیگری را مدّ نظر داشته باشیم که جهانِ «سیاست در عین دیانت و دیانت در عین سیاست است» و این یعنی نه تحجّر و نه غرب‌زدگی و بی‌تفاوتی نسبت به حقایق.

5- کربلا یعنی، مردمی که تاریخِ قبل از اسلام خود را به عنوان خرد خسروانی و در ادامه تا حضور فردوسی‌ها و امام خمینی‌ها و شهید تنگسیری‌ها درک می‌کنند. و با حضوری این‌چنینی حال ماییم و ایران مقتدر و مردمی که در نسبتِ بین «سیاستی که عین دیانت است» خود را جستجو می‌کنند.

6- کربلا یعنی، حضور در تاریخی که در نسبت با امام حسین علیه السلام ایمانمان تازه می‌گردد، امری که امروز با نظر به رهبر شهیدمان در مردم ما زنده شد تا در محرم امسال در ایمانی تازه امیدوارانه خود را در جهانِ «فمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ » ادامه دهند.

۷- کربلا یعنی، حضور در افقی که حضرت زینب«سلام‌الله‌علیها» متوجۀ امکان تاریخی شدند که ذیل شهادت ولیّ الهی  برای ما گشوده می‌شود تا «سیاستِ» ما عین «دیانت» ما باشد. و این یعنی عبور از  دورۀ کنترل رفتار ایران به وسیلۀ استکبار یزیدی.