ما و جنگ رمضان و نظر به حضور تاریخی که در پیش است

باسمه تعالی

 

1- آری! امت دارد خود را پیدا می‌کند
 به شهادتی فکر کنید که سرنوشت منطقه را تغییر می‌دهد، زیرا شهادتی بود در بستر مقاومت و با توجه به این امر باید از خود بپرسیم چگونه در رُخداد شهادت رهبرمان باید حاضر شویم؟ آیا حقیقتاً می‌توان به این نکته فکر کرد که آن مرد بزرگ، خودش با نظر به نتایجی که شهادت او پیش ‌آورد؛ شهادت خود را رقم زد؟ بدین معنا که در مقابل جبهۀ استکبار و صهیونیسم سینه سپر کرد و فرمود: «تسلیم نمی‌شویم» و «کوتاه نمی‌آییم» و نتیجۀ این سلحشوری از یک طرف در فرهنگ توحیدی موجب شهادت آن رهبر عظیم الشأن شد و از طرف دیگر حضور مردمی سلحشور در خیابان‌ها و میادین شهر تا آینده‌ای شکل بگیرد و تاریخی به ظهور آید که ادامۀ استکبار و صهیونیسم نمی‌باشد.

2- شهادت در جایی حاضر می‌شود که تفکری در میان باشد
آیا به این نکته فکر کرده‌ایم که شهادت در جایی حاضر می‌شود که تفکری در میان باشد و عملاً با شهادت، آن تفکر بیشتر تبیین و روشن و معنا می‌گردد و این است که ملاحظه می‌کنید با نظر به شهادتِ آن رهبر عظیم الشأن، مردم ما «ماورای مرگ و زندگی در دنیا» خود را احساس می‌کنند و این یعنی عبور از  یهودی‌گری که به شدت از مرگ می‌ترسد و هر روز هزار مرتبه می‌میرد و بی‌تاریخی و بی‌آیندگیِ خود را تجربه می‌کند.
به شهادتِ شهادت‌ها که با شهادت حاج قاسم سلیمانی شروع شد و به شهادت رهبر معظم انقلاب رسید؛ باید فکر کرد، از آن جهت که «شهادت در جایی حاضر می‌شود که تفکری در میان باشد» تفکری که متذکر آینده‌ای است که انسان‌ها با نظر به انسان‌های کامل معنای حقیقی انسانیت را مدّ نظر دارند و به آینده‌ای می‌اندیشند که یهودی‌گری به کلّی از آن بیگانه و محروم و بی آینده است.

3- ما در همان روز اول پیروز شدیم
 به آیندۀ تهاجمی فکر کنید که در جنگ رمضان از طریق آمریکا و رژیم صهیونی به ما شد که اگر آن‌ها در این تهاجم به اهداف خود که از قبل تعیین کرده‌اند؛ نرسند، عملاً شکست خورده‌اند و ما تنها اگر در بستر مقاومتی که پیش آمده تسلیم نشویم و کوتاه نیاییم؛ پیروز خواهیم بود و از این جهت می‌توان گفت ما در همان روز اول پیروز شدیم و در ادامه با نظر به آیندۀ تاریخی که پیش آمده به دنبال تفصیل‌دادنِ پیروزی اولیۀ خود هستیم.
 از آن جهت می‌توان گفت آن‌ها پیروز نشده‌اند زیرا به اهدافی که در نظر داشتند، نرسیده‌اند و این است معنای این‌که ما از همان روز اول در این مقابله پیروز شده‌ایم و این لطف بزرگی است که برای ما پیش آمده است. آری این در صورتی است که متوجۀ جایگاه تاریخی آن تهاجم  و این مقاومت عظیم بشویم و فردایی را مد نظر قرار دهیم که برای آمریکا به عنوان ابر قدرتِ شکست خورده در پیش است و ناکامی برای اسرائیلی که بنا داشت در همۀ منطقه غرب آسیا به عنوان قدرت برتر حاضر شود. این است آینده‌ای که باید با تفکر تاریخی در این زمانه نسبت به جایگاه ایران اسلامی مدّ نظر داشته باشیم.

4- همۀ ملت به نحوه‌ای خاص عزّت‌مند شده‌اند
به نحو‌ه‌ای از بودن بیندیشیم که با شهادت انسان‌های بزرگ پیش می‌آید، حیاتی که همۀ ملت به نحوه‌ای خاص از آن طریق عزت‌مند خواهند شد و این یعنی «حیات»و باز حیات». 
چه خوب است تا در افق کربلاییِ تاریخِ خودمان تأمّل کنیم و ببینیم بین کربلایِ تاریخی حضرت اباعبدالله«علیه‌السلام» و کربلای ما که با شهادت رهبر انقلاب پیش آمد، چه نسبتی وجود داریم؟ و از این جهت به آیندۀ تاریخی خود فکر کنیم. آیا آن یگانگی که یاران حضرت توانستند در نسبت با حضرت در کربلا از خودشان شکل دهند، ما می‌توانیم آن حضور را با افقی که رهبر انقلاب شهیدمان برای ما به ظهور ‌آوردند، احساس کنیم؟ به سخن آن رهبر شهید بیندیشیم که فرمودند:
«شهدا مایۀ‌ رونق حیات معنوی‌اند در کشور. حیات معنوی یعنی روحیه، یعنی احساس هویّت، یعنی هدفداری، یعنی به سمت آرمان‌ها حرکت‌کردن، عدم توقّف؛ این کار شهدا است؛...وقتی می‌روند، با جان خودشان: «وَ یَستَبشِرونَ بِالَّذینَ لَم یَلحَقوا بِهِم مِن خَلفِهِم اَلّاخَوفٌ عَلَیهِم وَ لا‌ هُم یَحزَنون؛»... معنویّت‌شان، صدای‌شان تازه بعد از رفتن بلند می‌شود. نطق شهدا بعد از شهیدشدن باز می‌شود،... با ماها دارند سخن می‌گویند... اگر این پیام را بشنویم، روحیه‌ها قوی خواهد شد، حرکت، حرکت جدّی‌ای خواهد شد....»(۱۴ آبان ۹۷)
و مردم ما حقیقتاً در این روزها و شب‌ها حضور جدّی آن رهبر شهید را به خوبی احساس می‌کنند تا از آینده‌ای که در پیش است، غفلت نکنند.

5- حضور در انسانی‌ترین میدان
چیزی نمی‌گذرد که ملاحظه خواهید کرد افرادی که نسبت به جبهۀ مقابله با اسرائیل و آمریکا بی‌تفاوتند، خودشان از خودشان بدشان می‌آید، زیرا در شخصیت انسانی و فطرت الهی خود که انقلاب اسلامی آن را برای آن‌ها گشود حاضر نشدند و این است که می‌توان گفت مقابلۀ ما با جبهۀ استکبار و صهیونیسم معنای گمشدۀ بشر جدید را به او برمی‌گرداند تا در آینده‌ای حاضر شود که زندگی معنای حقیقی خود را دارد و آن حضوری است در «اکنون بیکرانۀ جاودان» که هرکس در خود و در نسبت با انسانیت دیگران احساس می‌کند. انسانیتی که نماد نهایی آن، انسان کامل یعنی حضرت صاحب الأمر«عجل‌الله‌تعالی‌فرجه» می‌باشند و این یعنی به ظهورآمدنِ آینده‌ای که ظلمانی‌ترین جبهه در نفیِ انسانیت انسان‌ها یک طرف و نورانی‌ترین جبهه در پاسداشت انسانیتِ انسان‌ها در طرف دیگر قرار می‌گیرد؛ تاریخی که با شهادت رهبر انقلاب آغاز شد تا به آن نهایت برسد.

6- حضور در بالاترین جشن
مجاهدان جبهۀ نبرد متوجه شده‌اند برای مردمی می‌جنگند، بسی شرافتمند و نه برای گروه و حزبی خاص که مانند جهان غرب دولت را در دست داشته ‌باشد و این است که این فرمانده‌هان حاضرند ده‌ها سال برای این مردم بجنگند و احساس خستگی نکنند، مردمی که اظهار می‌دارند ما در خیابان ایستاده‌ایم تا ایران شرایط خود را بر جبهه‌ استکبار تحمیل کند و آینده‌ای برای مردم جهان رقم بخورد که آیندۀ حضور انسانیتِ انسان‌ها می‌باشد و احترام به انسانیت انسان‌ها، ماورای رنگ و جنسیت. در چنین شرایطی یک لحظه پیروزی که مردم ما در مقابل استکبار آمریکا و صهیونیسم اسرائیل احساس می‌کنند قابل مقایسه با همه ثروت‌های چپاول شده رانت‌خواران و جنایت‌کاران نیست و این است که همۀ مردم‌ شهر به سربازان مقابل جبهۀ استکبار تبدیل شده‌اند و به خوبی یافته‌اند احساس پیروزی در مقابل جبهۀ استکبار، حضور در بالاترین جشن است، زیرا در چنین حضوری است که در نظر به فردایی دیگر، تاریخ دیگری در حال آغازشدن است.  

7- افقی که با آن شهادت گشوده شد 
مردم با افقی که شهادت رهبر معظم انقلاب در تاریخ انقلاب اسلامی گشود، متوجه شدند در نزد خود ماورایی قدسی و معنوی دارند بیش از آن‌که فکر می‌کردند، و از این جهت متوجه شدند نباید به وعده‌های لیبرال‌ها که مذاکره با آمریکا را مدّ نظر داشته و دارند؛ دل سپرد که در آن صورت انسان‌ها با غفلت از وهدۀ الهی در پیروزیِ جبهۀ حق، از مقام لاهوتی و معنوی خود تنزل می‌کنند و این است راز رجوع جوانان ما، حتی آن‌هایی که به ظاهر مقیّد به ظاهر شرع نیستند، به شخصیت رهبر شهید و راز حضوری که با شهادت ایشان پیش آمد؛آن ها بیشتر به شخصیت رهبرشهید انقلاب نظر انداختند و در نتیجه درآن شخصیت با نوعی «غیب‌آگاهی» آشنا شدند و در نتیجه قهرمانی که آنان به دنبال آن بودند، از این به بعد شخصیت‌های تعریف‌شده در فرهنگ مدرن نمی‌باشند، شخصیت‌هایی که حقیقت را به حجاب می‌برند؛ در حالی‌که آن رهبر شهید نمایشِ «غیب» بود، در عین مقابله با استکبار، با هویتی قدسی.

8- تفاوت جهانِ رهبر شهید با جهانِ لیبرال‌های وطنی
تفاوت مردم با آن‌هایی که گفتندبا حملۀ آمریکا یک تیر چراغ برق هم برای ما نمی‌ماند و یا گفتند آمریکا با یک دکمه و موشک‌هایش همه چیز ما را از بین می‌برد؛ در این روزها در جبهه‌ها و در این شب‌ها در میدان‌های شهر به خوبی روشن شد. تفاوت در دو جهان است، جهان رهبر شهیدمان و نظر به سنت‌های لایتغیّر الهی و جهان روشنفکران لیبرال که تحت تأثیر رسانه‌های غربی هستند و آن‌طور که می‌خواهند جهانِ مخاطبان‌شان را می‌سازند. آن‌ها زیادیِ اسلحه‌ها را دیدند، ولی عزم بزرگ مردم را ندیدند.
در حالی که رهبرشهید ما در اسفند ماه سال  1390 از آینده ای خبر دادند که این روز ها مدّ نظر ها آمده  https://eitaa.com/azme_ayandeh/64 

9- راز اشک آن بانوان جوان
راز اشک‌های بانوانی که ظاهرا  چندان در مقیّد به حجاب نیستند، را می‌توان با نظر به حضوری دانست که آنان به آیندۀ دیگری نظر دارند. از آن جهت که توانایی‌های آیندۀ ما در حضوری است که این افراد، خودشان ایمان را به آخرالزمانی‌ترین شکل انتخاب می‌کنند، به آن صورت که در ابتدا در نسبت با شخصیت آن رهبر شهید، میدان درک حقیقت انسانیت حاضر می‌شوند و ذیل آن حضور، احکام الهی را، آری! احکام الهی را با معنای آخرالزمانی‌اش درک می‌کنند و می‌پذیرند اینان همان کسانی‌اند حضرت سجاد«علیه‌السلام» در مورد آن‌ها فرموده‌اند: «إنَّ اللّهَ عَزَّ وَ جلَّ عَلِمَ أنَّهُ يَكونُ في آخِرِ الزَّمانِ أقوامٌ مُتَعَمِّقونَ فأنزَلَ اللّه عَزَّ و جلَّ «قُلْ هُوَ اللّه  أحَدٌ، اَللّه  الصَّمَدُ» و الآياتِ مِن سُورَةِ الحَديدِ إلى قَولِه: «و هُوَ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدورِ»، خداى عزّوجلّ مى‌دانست كه در آخرالزمان مردمانى مى‌آيند بسيار عميق، لذا سوره «قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَد» و آياتى از سورۀ حديد را تا «وَ هُوَ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُور» فرو فرستاده.
آری! همه چیز را باید در نسبت با شهادت آن رهبر شهید و با نظر به آینده‌ای معنا کرد که آن آینده، جهان دیگری می‌باشد، با حیاتی بس وسیع‌تر در بستر توحید آخرالزمانی ، با عزم تازه‌ای که در این شب‌ها در میدان‌ها و خیابان‌ها در حال ظهور است.

10- ما و اکنونی شورانگیز و معنوی
ایران با حضور قدسی خود در جهان، با به ظهور آوردن حقّانیت جبهۀ انقلاب اسلامی، به جنگ رسانه‌ای معنای دیگری داد و عملا رسانه را از آن خود کرد تا آن‌جایی که ملاحظه می‌فرمایید چگونه مردم عراق، تعلّقِ قلبی و جانیِ فوق‌العاده‌ای به مردم ایران پیدا کرده‌اند. با دست‌های گشوده برای کمک به ایران https://eitaa.com/amir_ir_amir/42 
این یعنی چشم‌گشودن به آینده‌ای که در دل ملت‌ها در حال به ظهور آمدن است و خوب است به این نکته بسیار فکر کرد زیرا اکنونِ ما در صورتی اکنون سراسر حیات و شور و معنویت خواهد شد که متوجۀ چنین آینده‌ و فردایی باشیم و با مدّ نظر قرار دادنِ آن فردا، از ریزش‌ها در امان خواهیم ماند.

11- یگانگی ارادۀ ملّی با هویت قدسی
انقلاب اسلامی نشان داد که رهبری نظام، علاوه بر هویت قدسی، نمادِ ارادۀ ملّی می‌باشد و ارادۀ ملّی با هویت قدسی، آینده را مدیریت می‌کند و از این جهت باید به فردایی فکر کرد که مردم، نقش‌آفرینیِ تاریخی خود را به ظهور می‌آورند. فردایی که اکنون ما را در بر می‌گیرد تا معلوم شود به سوی کدام وادی باید حاضر بود و این یعنی عبور از مکتب لیبرالیسم و روزمرّگی و حضور در میدان عزم‌های بلند و بعثتی که پیش آمده. با توجه به این امر می توان گفت: انقلاب اسلامی موجب اعتماد به نفس مردم و جوانان شد، اعتماد به نفسی که منجر به پدیدآمدنِ تکنولوژی‌هایی شد که حتی F35 آمریکایی را با آن همۀ امکانات ساقط می‌کند، با مردمی که متوجۀ حضور تاریخیِ انقلاب اسلامی شده‌اند و از بی‌اعتمادی به خود و توانایی‌های‌شان عبور کرده‌اند. این است معجزۀ حضور تاریخی انقلاب اسلامی و آینده‌ای که مردم جهان مدّ نظر خواهند آورد.

12- مردم ما آزاد از هر هراس
اگر حوثی‌ها خنجر را از رو می‌بندند تا به نوعی از حضور - که کوتاه‌نیامدن در مقابل تحمیل دشمن است- خود را معنا کنند؛ مردم ما در همان راستا آمادۀ استقبال از آیندۀ بلندی هستند که خطرات مطرح در این راه، هراسی در آن‌ها ایجاد نمی‌کند و از این جهت آن آینده در جهان اسلام در حال به میان‌آمدن است و به تعبیر رهبر معظم انقلاب: «باذن الله تبارک و تعالی در اثر این نقش آفرینی‌ها و استمرار آن چشم‌اندازی که در پیشِ روی ملت ایران قرار دارد ظهور دورانی با شکوه و درخشان و سرشار از عزت و سربلندی و غنا را برای ایشان نوید می‌دهد.» (۲۰/ فروردین ۱۴۰۵)  

13-  بر دشمنان این ایران چه می‌گذرد؟
آیا پرچم ایران با تصویر رهبر شهیدمان در خیابان‌های شهرهای آمریکا و اروپا حکایت از آن ندارد که روح انسان‌ها در همه جهان، بودنی را مدّ نظر دارند که ایران متذکر آن نحوه بودن است؟ آیا این حکایت از آن ندارد که زندگی در جبهه‌ای که مقابل ایران اسلامی قرار دارد، چه اندازه برای مردم جهان آزاردهنده است؟ این‌جا است که باید متوجه باشیم بر دشمنان این ایران چه می‌گذرد و عکس‌العمل‌های آن‌ها را نسبت به ما در دل آن زندگیِ آن‌چنان آزاردهنده‌ای که دارند، تفسیر کنیم. این است معنای دشمن‌شناسی و نظر به آینده‌ای که به ما توصیه شده است، و این است امیدواری به حضوری دیگر در جهانی دیگر. به همان معنایی که رهبر شهیدمان فرمودند: «هر کسی که مردم را از آینده ناامید کند برای دشمن دارد کار می‌کند؛ چه بداند، چه نداند.»(۲۲ خرداد ۱۴۰۱)

14- مواجهِ با صحنه‌هایی که امروز تاریخ را برای ما رقم زده است
آیا ما قادریم در مواجهه با صحنه‌هایی که امروز تاریخ را برای ما رقم زده است، از تحلیل‌های سیاسیِ سطحی که در فضای رسانه‌ای مطرح می‌شود، عبور کنیم و تنها به آنچه با شهادت رهبر انقلاب پیش آمد و مردم را به صحنه آورد، «نگاه» کنیم؟ آیا می‌توانیم در قلب این ملت حضور ارادۀ خداوند را ببینیم؟ این نوع دیدن، بزرگ‌ترین کاری است که در صحنه‌های تاریخی می‌توان انجام داد و اگر نتوانیم حرکات این مردم را آینۀ ارادۀ الهی بنگریم، مسلّماً نسبت به آنچه پیش آمده عملاً گرفتارِ برخوردی غائبانه و مفهوم‌زده می‌شویم و نمی‌توانیم در این صحنه‌ها با تمام وجود حاضر شویم.

15-  این است آن حضوری که آینده را برای آمریکا سخت می‌کند  
 آری! هر کدام از جبهه‌های دلسوز انقلاب ممکن است اشتباه کنند، ولی نباید به جای انتقاد دلسوزانه، آن اشتباه را برجسته نماییم و انسجام داخلی را ضعیف کنیم که این، مهم‌ترین امیدواری و برنامۀ دشمنان است برای به نتیجه‌رساندن برنامه‌های‌شان.
 معلوم است که در این رابطه جریان‌های دلسوز انقلاب با بصیرت تاریخی خود هر کدام مسئولیت‌هایی دارند که باید متوجۀ آن مسئولیت‌ها باشند و مواظب اند مردم را در جوّ شایعه قرار ندهند و مطالبه‌گری نباید انسجام ملّی را بر هم زند و به دعوا و تقابل با همدیگر کشیده شود. در حالی‌که حُسن نیّتِ تصمیم‌گیرانه اصلی برای همگان محرز است. پس بدگمانی چرا؟! این است آن حضوری که آینده را برای آمریکا سخت و برای ایران راحت و راحت‌تر می‌کند.

16- راز افول آمریکا
وقتی ترامپ در مقابل ایران اسلامی «جنگ» و یا «تسلیم» را قرار می‌دهد معلوم است که در مورد ملت ما اشتباه می‌کند و به لطف الهی مردم ما عملا در میدان جنگ با آمریکا و صهیونیسم حاضر می‌شوند که همان مقابلۀ جبهۀ حق با جبهۀ باطل است و روشن است که به هر دلیلی ما در این جبهه، پیروزی تاریخی به دست می‌آوریم و پیروزی بر ابرقدرت به معنای افول و نابودی آن ابرقدرت است، چه بداند و چه نداند. و این است سنت الهی که همواره مستکبران با دست خودشان، زمینۀ نابودی خود را فراهم می‌کنند. این همان حضوری است که خداوند در مورد مُؤْمِنُون متذکر آن می شود و می فرماید:  «وَ لَمَّا رَأَ الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزابَ قالُوا هذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ ما زادَهُمْ إِلاَّ إيماناً وَ تَسْليماً»(احزاب/22) (امّا) مؤمنان وقتى لشكر احزاب را ديدند گفتند: «اين همان است كه خدا و رسولش به ما وعده داده، و خدا و رسولش راست گفته‌اند!» و اين موضوع جز بر ايمان و تسليم آنان نيفزود. آیا شوری که در این شب‌ها در جان خود احساس میکنید، حکایت همان حالتی نیست که خداوند در آیۀ فوق در قلب مؤمنان از آن گزارش می‌دهد؟ پس متوجۀ آن حالت و آن شور باشید و سخت، آن را پاس بدارید.

17- تا گرفتار روزمرّگی‌ها نشویم
این افقِ گشودۀ انقلاب اسلامی است که راهبری می‌کند و مردم ما را به سوی آینده‌ای که در پیش است جلو می‌برد و برای آن‌ها آغوش می‌گشاید تا گرفتار روزمرّگی‌ها نشوند، روزمرّگی‌هایی که نوعی ریزش و محرومیت از چنین حضور تاریخی است که در مقابل‌شان گشوده شده که بی‌آیندگی است و در آن روزمرّگی‌ها و بی‌آیندگی‌ها، انسان‌ها منتظر هیچ حضوری در آیندۀ خود نیستند تا در اکنون خود در شور و شعف باشند.
آری ! استعمارزداییِ یک ملّت یعنی آمریکایی‌ها را با زدن پایگاه‌های‌شان از منطقه بیرون کنیم و در این رابطه معادلات جنگ را تنها نیروهای تسلیحاتی تغییر نمی‌دهند بلکه این جمهوری اسلامی است که با عبور از هیمنۀ نرم آمریکا در منطقه همواره باید جلو و جلوتر رود و به یک معنا ما خود را در دل این حضور تاریخی بازخوانی کنیم تا در اکنونِ خود در آینده‌ای حاضر شویم که همچنان در مقابل ما آغوش گشوده است. حضور در آن آینده بسی بزرگ تر و مهم تر از آن است که خود را مشغول نگاه های متفاوت دلسوزان نظام نسبت به مذاکره و یا عدم مذاکره با آمریکا بگردانیم که موجب تقابل دلسوزان نظام اسلامی شود که امید و برنامۀ دشمنِ شکست خورده است.

18- حضور جهانِ ایران 
جهان غرب با هزار امید به سوی آینده‌ای نظر داشت که پس از مدتی معلوم شد آن تصور، نسبت به آینده توهّمی بیش نبوده ، زیرا به سوی آینده‌ای که با تحت تأثیر قراردادنِ افکار عمومی از طریق رسانه، بنا داشتند آن «آینده» را به عنوان «رفاهی»که به دنبال آن بودند، بسازند و حال با به خودآمدنی که برایشان پیش آمد نسبت به آن دو یعنی حضور در «آینده» و «رفاه»، احساس شکست می‌کنند و مقصر را انقلاب اسلامی می‌دانند. در حالی‌که انقلاب اسلامی تنها متذکر جهان دیگری است که در عین حضور در آینده، آن حضور و آن آینده با توهّمات مطرح‌شده از طریق رسانه ها ساخته نمی‌شود.
آیا آنچه ما نسبت به آیندۀ انقلاب در مقابل جبهۀ استکبار فکر می‌کردیم، محقق نشده؟ به جهت حضوری که در اوقات مختلف انقلاب اسلامی پیش آمد؟ همۀ مردم، همۀ شب‌ها در میدان‌ها حاضر می‌شوند و این حکایت از حضوری دارد که فقط با نظر به آینده‌ای دیگر معنا می‌شود و ادامه می‌یابد. و این یعنی حضور جهانِ ایران اسلامی.

19- ایران و شایستگی شکست آمریکا 
الف- ایران با آغازی که در بستر انقلاب اسلامی به میان آورد و با سابقۀ تمدنی «خِرد خسروانی»، در این زمانه در همۀ ابعادِ وجودی و تاریخی شایستۀ شکست آمریکا وجبهۀ استکباری و صهیونیسم شده تا تمدنی را رسوا کند که مدعی نظر به انسان و شرافت انسانی بود ولی سخت فریب‌کاری می‌کرد تا آن‌جایی که آن تمدن نسبت به نسل‌کشی در باریکۀ غزه سکوت کرد و در این شرایط است که ایران عملاً وارد تاریخی شده که تاریخ عبور از قرن آمریکایی است، آمریکایی که بنا بود مدینۀ فاضلۀ بشر باشد. و این یعنی به آیندۀ دیگری بیندیشیم.
ب- ما و جهانی دیگر با اهدافی انسانی: حال که فعلاً با مقابله‌ای که ما در سومین دفاع مقدس از خود نشان دادیم، دشمن نمی‌داند از آن به بعد چه هدفی دارد تا پنجرۀ خروجی از جنگ پیدا کند و از این جهت ترامپ هر روز دروغ دیگری می‌گوید و از این جهت ما باید به هزینه‌هایی فکر کنیم که در ازای آن هزینه‌ها، یک تاریخ دارد ساخته می‌شود تا در دل آن حضور، جهان دیگری گشوده می‌شود با اهدافی انسانی، امری که بحمدلله مردم ما متوجۀ آن هستند و با آگاهی تاریخی نسبت به این امر در همۀ جبهه‌ها تاب‌آوری می‌کنند و نتایج بزرگی که در پیش است.

20- قلب‌های ایمانی
«وقت» و حضوری که با آن شهادت پیش آمده طوری است که حتی اگر رهروان آن راه،تنها حضرت زینب«سلام‌الله‌علیها» و امام سجاد«علیه‌السلام» باشندکه متوجۀ حقیقت تاریخی آن بشوند؛همچنان آن راه،ماندنی خواهدبود،و این یعنی امیدواری به آینده‌ای دیگر.
 با آن شهادت بودکه قلۀ زندگی در این تاریخ مدّنظرها آمد و هرکس با هر سبک و شخصیتی متوجه شد که تنها با حضور در این میدان‌ها می‌تواند زندگیِ خود را معنا کند. زیرا«ما»یِ تازه‌ای پیش آمده، همراه با تاب‌آوریِ عمومی، حتی در میدان‌های بالای شهر با پوشش‌های مخصوص آن محیط‌ها ولی با قلب‌های ایمانی. در حالی‌که رسانه‌های جهانِ استکباری، ایرانی را به جهانیان معرفی کرده بود با حکومتی ضد مردم، و حال معلوم شدکه ایران یعنی مردمی که متوجۀ حضور تاریخی خود هستند با عبور از دوگانگیِ «دولت، ملت» که مربوط به فرهنگ غربی است. با هرچه کاهش‌یافتنِ شکاف دولت ملت، حضور معنوی رهبر شهید بیشتر و بیشتر در صحنه‌ها حاضر می‌شود. 
پس: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذْكُرُوانِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ«نعمتى را که خدا به شمابخشید، به یادآورید؛«إِذْهَمَّ قَوْمٌ أَنْ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ ... آن زمان که جمعى  قصد داشتند دست به سوى شما دراز کنند(و شما را از میان بردارند)،اما خدا دست آن‌ها را از شما باز داشت! «وَاتَّقُوا اللَّهَ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ».

21- در جستجوی شور زندگی 
وقتی دشمنان حقیقت همه چیز را به اسلحه تبدیل می‌کنند، حتی اقتصاد و رسانه را، در این راستا باید متوجۀ جایگاه سنت‌های پایدار الهی شد و با حضور در آن سنت‌ها، طعمۀ اسلحه‌های رنگارنگ دشمنان حقیقت نگردید و این جنگی است که عین زندگی خواهد شد، با عبور از دوگانگیِ «زندگی» و «مقاومت». با این نوع زندگی است که می‌توان آیندۀ ملّت خود را از تیر رس اسلحه‌های دشمن در امان داشت و نه‌تنها در چنین حضوری که مقاومت، عین زندگی می‌شود ، خستگی و یأس در ما پیش نمی‌آید، بلکه شوری در جان‌ها حاصل می‌شود که همۀ مردم جهان به دنبال آن بودند و هستند.

22- دونالد ترامپ، واقعیت جهان مدرن
در موضوع «تفکر» به عنوان ارزشمندترین عطای الهی ، باید متوجۀ نسبت آن با نظر به سنت‌های پایدار الهی بود. در این حالت است که متوجۀ بی‌آیندگی و عدم پایداری و آشفتگی جهان مدرن می‌شویم که نماد آن دونالد ترامپ است، به عنوان واقعیت جهان مدرن، یعنی جهانی گرفتارشده در چنبرۀ بی‌فکری در عین «توهّمِ بقاء» و «غرور» و زندگی‌های بدون سرانجام.

23-  میدان امیدواریِ هرچه بیشترِ به ظهور انسان کامل
به حضوری باید فکر کرد که با اوج محبت نسبت به همدیگر، در میدان ایمان و انسانیت از یک طرف و اوج تنفر نسبت به دشمنان اسلام و دشمنان انسانیت از طرف دیگر، امری گشته که میدان امیدواریِ هرچه بیشترِ ظهور انسان کامل را فراهم کرده، حتی اگر خامنه ای هایی باید در میان آید. زیرا در اوج ایمان و انسانیت است که هر روز بیش از پیش به آن انسان کامل نزدیک و نردیک‌تر می‌شویم و از دشمنان او بیش از پیش فاصله می‌گیریم و این است راهی که با اسلام آغاز شد و با انقلاب اسلامی صورت آخرالزمانی گرفت تا «انتظار» معنای حقیقی خود را آشکار کند، از آن جهت که حضرت مهدی«عجل‌الله‌تعالی‌فرجه» جدای از جان امّت مسلمان نیست و البته او به عنوان حقیقت انسانیت در شخصیت خاصی که مهدی امّت نام دارد به ظهور می‌آید. در چنین فضایی است که می‌توان به سخن آن رهبر شهید فکر کرد که کلید قفل همۀ مشکلاتِ روبه‌رو را امید و نگاه خوش‌بینانه به آینده می‌دانستند، با پرورش امید در خود، به عنوان ریشه‌ای‌ترین جهاد در خود. (بیانیه گام دوم انقلاب 22 اسفند 1397)

24-  نسبت مردم با رهبر شهید
وقتی متوجه شویم ایران چیزی بیش از یک کشور است و جوهری درونی دارد که آن را از بلاهای هولناک و فتنه‌های روزگار حفظ کرده، می‌فهمیم اولاً: چرا جبهۀ استکبار و صهیونیسم با روحیۀ تمامیت‌خواهی که دارند حضور ایران مستقل را نمی‌توانند تحمل کنند و ثانیاً: با حضور ایران اسلامی انسانی، خطر بی‌معناشدن تمدن سراسر فریب خود را بیش از پیش احساس می‌کنند، امری که رهبر شهید انقلاب متوجه و متذکر آن بودند. و این است که می‌توان گفت آن مرد یکی از رهبران تاریخ بشر می‌ماند، از آن جهت که او نسبتی گشوده با حقیقت انسانیت داشت، ماورای جبهۀ استکباری و روحیۀ خودمحوری و خودبنیادی، و از این جهت مردم در برابر آن رهبر شهید، شخصیت خود را در وسعتی بیشتر احساس می‌کردند و خود را در نسبت با او می‌فهمیدند در عین تقابل با ضد انسانی‌ترین جبهه‌ای که به دشمنی با او و با نظام اسلامی و انسانیِ ایران برخاسته است و چاره‌ای ندارد که بپذیرد دیگر آینده از آنِ ایرانِ قدرتمند و معنوی می‌باشد و پیوستن مردم به گفتمان مقاومت، راز حضور فردای ایرانی است که مردم در نسبت با آن ایران بیرون از پوچی و نیست‌انگاری، می‌‌توانند خود را ادامه دهند.  
این است که رهبر معظم انقلاب آیت‌الله سیّدمجتبی خامنه‌ای به  مناسبت روز ملی خلیج فارس فرمودند: 
«آیندۀ منطقه «آینده‌ای بدون آمریکا» خواهد بود.... پایگاه‌های پوشالی آمریکا توان تأمین امنیت خود را نیز ندارد، چه رسد به آمریکاپرستان منطقه...(۱۰/ اردیبهشت/۱۴۰۵)

25-  آیندۀ ‌امت مبعوث شدۀ اسلامی با تمامی ظرفیت‌‌
به ما فرموده‌اند در خانه‌ای که تبر و شمشیر هست، نگرانی از دزد چرا؟ و این بود راز تأکید آن رهبر شهید که چرا باید در جهان جدید که جهان دزدان متجدد است با تمام قوا حاضر شد، به همان معنایی که رهبر اندیشمند انقلاب آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای در پیام خود به مناسبت روز ملّی خلیج فارس متذکر آینده‌ای شدند که امت مبعوث شدۀ اسلامی «تمامی ظرفیت‌‌های هویتی، معنوی، انسانی، علمی، صنعتی و فناوری‌های پایه‌ای و نوین - از نانو و بیو تا هسته‌ای و موشکی- را سرمایۀ ‌‌ملی خود فرض کرده و همچون مرزهای آبی، خاکی و هوایی پاسدار آن خواهند بود.»(۱۰/ اردیبهشت/۱۴۰۵)
حقیقتاً حکایت ما چنین است و نباید از این حضور با خود تحقیریِ عده‌ای کوتاه بیاییم، وقتی با دقت به پیام جامع رهبر انقلاب اسلامی به مناسبت روز ملّی خلیج فارس بیندیشیم و نکات آن را مدّ نظر قرار دهیم. به همان معنایی که فرمودند: 
«به حول و قوّه الهی آیندۀ درخشان منطقۀ خلیج فارس، آینده‌ای بدون امریکا و در خدمت پیشرفت، آسایش و رفاه ملت‌هایش خواهد بود.»

26- حضوری که ایران مدّ نظرها آورد
همان‌طور که هفت اکتبر با مدیریت هوشمندانۀ شهید یحیی سنوار موجب شد تا معادله‌ای را که رژیم صهیونیستی در صدد آن بود به هم بزند و حماس ضربه‌ای به اسرائیل بزند که برای اسرائیل و برای جهان غرب قابل تصور نبود و عملاً رکن حمایت جهان غرب از اسرائیل فرو ریخت. در تجاوز آمریکا و رژیم صهیونی به ایران نیز چنین شرایطی برای جهان پیش آمد، بسی حیرت‌انگیزتر، به طوری که به گفتۀ خانم دکتر رقیه دانشگر که حدود 40 سال است مقیم آلمان هستند، همان آلمانی که با تعصب تمام از اسرائیل دفاع می‌کرد و پشتیبان تسلیحاتی و فرهنگی آن بود، با مقابلۀ ایران با آمریکا و رژیم صهیونی در جنگ رمضان، «در فضای خبری آلمان از ایران با احترام یاد می‌ شود.» و این یعنی ایران و حضوری که جهان را متذکر روح و روحیه‌ای دیگر می‌کند که نسبت به ایمان و انسانیت می‌اندیشد، امری که جهان غرب در دورۀ رنسانس به دنبال آن بود ولی از آن غفلت کرد و حال ایران آن حضور را مدّ نظرها آورده.امری که به تعبیر رهبر معظم انقلاب آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای، ایران توانسته بخشی از توانمندیِ چشمگیر خود را به جهانیان ثابت کند.

27- به جای نفیِ همدیگر، همدیگر را «فهم» کنیم  
 آری! آنگاه این پیروزیِ بزرگ در مقابله با استکبار برای‌مان به عنوان یک سرمایه می‌ماند که بتوانیم آن را در داخل کشور و در مناسباتی که نسبت به همدیگر داریم، درست معنا کنیم و بنگریم چگونه جریان‌هایی که ظاهرا با روحیۀ انقلابی با نظام اسلامی همراهی نداشتند، همچون آقای شمس‌الواعظین‌ها در کنار ملت انقلابی و نظام اسلامی قرار گرفته‌اندhttps://tasnimnews.ir/3571745. خطر در آن‌جا است که ما هنوز آن جریان‌ها را غیر خودی بدانیم و به بهانۀ مذاکرات قبلی با آمریکا که حقیقتاً با نوعی سازش و ضعف همراه بود، در این زمان و در این تاریخ آن‌ها را متهم کنیم و از خود برانیم. غافل از این‌که اساساً مسیر کشور ایران تغییر کرده و شهادت رهبر انقلاب از یک طرف و حضور مردمِ مبعوث‌شده در میدان‌ها از طرف دیگر؛ صحنه را تغییر داده و همه متوجۀ ایرانِ دیگری شده‌ایم. این است آن حضوری که نباید از آن غفلت کرد، حال چه به مذاکرات در چنین فضایی موافق باشیم و چه موافق نباشیم، شایسته است که به جای نفیِ همدیگر، همدیگر را «فهم» کنیم.  حجت الاسلام مهدی طائب، برادر آقای حجت الاسلام حسین طائب (رئیس سازمان اطلاعات سپاه) نکات دقیق و ظریفی در رابطه با موقعیت امروزین ما در نسبت با جبهۀ استکبار و صهیونیسم مطرح می‌کنند که لازم است رفقا با دقت تمام به آن نکات توجه فرمایند.  https://eitaa.com/secret_irib/67784       جنگ_رمضان

28- ایران و مردم حاضر در تاریخ خود
در حالی‌که فرهنگ رسانه‌ای جبهۀ استکبار و صهیونیسم، ایرانی را به مردم معرفی کرده بود که کشوری است متوقف در فردی که تحت عنوان «ولیّ فقیه» در رأس آن قرار دارد ؛ و حال با به شهادت‌رساندن رهبر شهیدمان معلوم شد ایران یعنی مردمی که متوجۀ حضور تاریخی خود هستند، در بستر «دولت ملت» به معنای واقعی آن که هر روز این یگانگی، عمیق‌تر می‌شود. بر عکس کشورهای غربی که شکافِ «دولت ملت» را با انواع تبلیغات پنهان می‌کنند و سرخوردگی مردم را به چیزی نمی‌گیرند و معلوم است هر اندازه از فرهنگ غربی و معنایی که آن‌ها در نظام بوروکراسی خود از دولت کرده‌اند، فاصله بگیریم بهتر می‌توانیم به یگانگی «دولت ملت» که همان حکومت مردمی است نزدیک شویم و با نظر به چنین اهدافی ملت ایران حضور خود را با «صبر» و «تاب‌آوری» ادامه می‌دهند تا با عبور از ساختارهای غربی، دولتی، به معنای واقعیِ دولتِ مردم به میان آید.
رهبر شهید ما می‌فرمودند: امروز وظیفۀ‌ ما مراقبت دائمی از انقلاب است؛ وظیفه‌مان امروز وحدت ملّی است؛ وحدت ملّی مهم است؛ وظیفه‌مان امروز مشارکت دادن مردم است. «امام بزرگوار به مردم یاد دادند که حضور آن‌ها در صحنه معجزه‌آفرین است... مردم به طور خودجوش آمده و خدای متعالی به این مبارزه برکت داد... مسئله حضور مردم در صحنه که جزو لوازم حتمی اداره کشور و پیشرفت انقلاب و به نتیجه‌رسیدن انقلاب و دست‌یافتن به هدف‌های انقلاب است، باید ترویج بشود.»(19 دی‌ماه 1402)

29- رهبر شهیدانقلاب و بصیرت او و الهام الهی
به این نکته باید بیندیشیم که ابتکار منطقه‌ای کردن جنگ که رهبر انقلاب متذکر آن شدند ، برای آمریکا، پیش‌بینی نشده بود و این یعنی ناکامی آمریکا نسبت به حضوری که برای آیندۀ خود فکر کرده بود. آیا توجه به منطقه‌ای کردن جنگ، حکایت از بصیرت خاصی ندارد که خداوند به قلب مبارک رهبر شهیدمان الهام فرمود؟ امری که آمریکا را مستأصل کرده که در مقابل ایران چکار کند و با توجه به این بصیرت بود که فرمودند: 
«هر کسی که مردم را از آینده ناامید کند برای دشمن دارد کار می‌کند؛ چه بداند، چه نداند».(22 خرداد 1401) 
و این است علت آن‌که ایران، ونزوئلا نشد و در ادامۀ شهادت آن مرد الهی یک خامنه‌ای دیگر با همان عزمی که عزم نابودی ابرقدرت‌ها است به میان آمد و این یعنی ادامۀ حضور در دل سنت‌های الهی و نه در توهّمات رسانه‌ها. از این جهت ما با همان روش حکیمانه رهبر شهید مان ، در این جنگ، پیروز میدان هستیم و دشمنان ما در مورد ملت ما اشتباه می‌کنند. «فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصار».

30- چه اندازه از ترامپ هم ترامپ‌تر هستند
این یک قیاس احمقانه است که ایران با ونزوئلا مقایسه شود از آن جهت که آن قیاس نوعی غفلت از تاریخی می‌باشد که ما در آن قرار داریم، غفلت از این حضور که ایران در آن حاضر است؛ عبرتی است بزرگ از بی‌تاریخ‌بودنِ جبهۀ غرب زده داخلی ما، و این یعنی: «فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصار» که شکست آمریکا که این‌چنین روشن است را نمی‌یابند، شکست آمریکا از طریق ملتی که سخت مدافع نظام خود می‌باشد.  آری! نه دشمنان ما متوجه تاریخی هستند که با پیروزی ایران به میان آمده و نه غرب‌زدگان داخلی که هنوز در سال‌هایی به سر می‌برند که عده‌ای به امید «برجام» از خود و به نام ایران ضعف نشان دادند، چگونه غرب‌زدگان داخلی هنوز متوجۀ ظهور جبهه مقاومت و ظهور بازدارندگی ما نسبت به هر تجاوزی نیستند؟ این‌ها چه اندازه از ترامپ هم ترامپ‌تر هستند، با آن‌همه رسوایی که او به بار آورده . چه اندازه غرب‌زدگان داخلی از مردم ما به دور هستند و به دنبال ایرانِ شکست خورده می‌گردند که با آن تحریم‌های بی‌سابقه ناتوان شده باشد، و چه اندازه از واقعیت غافلند نسبت به از بین‌رفتن جایگاه تاریخی آمریکا در این منطقه! آیا این نوع ضربه‌پذیری برای یک ابرقدرت، برای ما پیروزی به حساب نمی آید؟ در حالی‌که رئیس جمهور آمریکا می‌خواست هیچ رحمی به ما نکند، حال آن‌که ایران در این مقاومت تاریخی ، دیگر کشورها را هم متوجۀ بی‌ثمربودن آمریکا در کنار شان  کرد.

31- تا معنای حضور در تاریخی دیگر در جان‌مان طلوع کند
آری! نه دشمنان ما متوجۀ تاریخی هستند که با پیروزی ایران به میان آمده، و نه غرب‌زدگان داخلی که هنوز در سال‌هایی به‌سر می‌برند که عده‌ای به امید برجام از خود و به نام ایران ضعف نشان دادند، در حالی‌که زنجیره پیروزی مقابله با استعمار در خلیج فارس حکایت از حضور دیگری دارد که حضور امروزین ما می‌باشد در اوج خود و به میان‌آمدن فصل نوین مدیریت خلیج فارس، به عنوان نعمتی که نباید از آن غفلت کرد و توجه به این نعمت که از نتایج مقابلۀ ما با آمریکا می‌باشد ، مانند هر مقابله‌ای که با استکبار داشته باشیم به نفع حضور بیشتر ما در جهان شده است. باید متوجۀ این حضور شد و آن را پاس داشت تا معنای حضور در تاریخی دیگر در جانمان طلوع کند.

32- معنای حضور در قلّه
درک پیام این لحظه تاریخی در داخل کشور بسیار مهم است، از آن جهت که نظر به قله ای دارد که رهبر شهیدمان بدان اشاره داشتند تا مردم ما با فتح آن قلّه، جلو و جلوتر روند و إعمال اقتدار بر خلیج فارس و عبور از بحران‌های برساخته توسط دشمنان، معنای حضور در آن قلّه است، وقتی متوجۀ تاریخی باشیم که با فرهنگ مقاومت پیش آمده و  آن رهبر شهید مقابل ما قرار داده‌اند. و از این جهت در مقابله با آمریکا و اسرائیل همه به یک معنا «تندرو» هستیم، با تاکتیک‌های متفاوت، ولی غرب‌زدگان که می‌خواهند به آمریکا اجازه دهند که ما نیز از تنگه هرمز استفاده کنیم؛ در این میدان جایی ندارند که به یک معنا توصیه می‌کنند ما در مقابل تجاوز آمریکا و اسرائیل از خود دفاع نکنیم! در حالی‌که ما در انسجام خود باید حکیمانه در صحنه باشیم، به همان اتحادی که در مقابل جبهه استکبار بین دولت و مردم پیش آمده و از آن جهت که ما از مرحلۀ دیروزمان عبور کرده‌ایم باید زبان‌مان در مقابل آمریکا تهاجمی باشد آن هم با مطالباتی قدرتمندانه.

33- نگاه تاریخی به ایران زخمی ولی سر افراز
نگاه تاریخ یعنی به ایران زخمی ولی سر افراز بیندیشیم و به ایرانیانی که برخلاف تصور اردوغان که گمان می‌کرد مردم ما در این جنگ به ترکیه پناه می‌برند، ولی حتی آن‌هایی که در خارج از کشور ایران بودند برای حضور در این تاریخ با سرافرازی تمام به کشور خود برگشتند.آیا این حکایت از آن ندارد که تاریخ دیگری آغاز شده است که آمریکا دیگر ابر قدرت جهان نیست؟
به ایرانی باید فکر کرد که در جنگ اخیر قوی‌تر از گذشته‌اش به میان آمده، در حالی‌که دشمنان ما برای حفظ آبروی جهانی و منطقه‌ایِ‌شان، اراده کرده بودند تا با ایران بجنگند و اکنون با بی‌آبروییِ خود روبه‌رو شده‌اند!
آب‌های خلیج فارس و دریای عمان و تنگه هرمز شهادت می‌دهند که فرزندان غیور ما در نیروی دریای سپاه و ارتش چه حماسه‌هایی آفریدند! تا معلوم شود آن رهبر شهید و مقاوم چه اندازه در جان آن‌ها زنده می‌باشد. و ارادۀ ملّی در چنین افقی به ظهور آمده، آن ارادۀ ملّی که موجب تحسین مردمانی شد که معتقدند تنها ایران توانست اسرائیل را شکست بدهد. ایرانی که مردم آن متوجه شده‌اند حضور در ایران در هر جای ایران که باشد، بخشی از مقاومت است، حتی در موکبی برای چای دادن به مردم حاضر در میدان.
 خدا کند با تنگ نظری‌ها و سخت‌گیری‌های عده‌ای و یا با اباحه‌گری و بی‌بند و باری و دل سپردن به وعده‌های دشمن، این حضور به حاشیه نرود. حضوری که معنای تفکر تاریخی ما می‌باشد.

34- راز این که این ملت از جنگ هراسی ندارد
ما عملاً در تاریخی قرار گرفته‌ایم که با رهنمودهای قرآنی به جنگ رسانه‌ای دشمن می‌رویم و معلوم می‌کنیم که رسانه‌ها، جهانی را می‌سازند که واقعیت ندارد و در همین رابطه امروز ملاحظه می‌کنید که روح اسلامی و ایرانی در نیرو های نظامی ما  به ظهور آمده که با جنگ نامتقارنِ خود که محصول ارادۀ ملتی است به نام ملت بزرگ ایران، ملت که از جنگ هراسی ندارد و از این جهت ایران «ونزوئلا» نیست و با تاب‌آوریِ بزرگ مردم و ارادۀ بزرگِ رهبر شهید انقلاب، قدرت و قوت ایران اسلامی به خوبی خود را به جهانیان نشان داد و از این جهت به این نکته فکر کنید که چگونه  بعد از شهادت‌ آن رهبر شهید تازه بشارت‌شان نسبت به آینده‌ای که شهدا همواره از آن خبر می‌‌دهند، در پیش است. به حکم «وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ»(آل‌عمران/170) شهیدان متوجه راهی که در آن تاریخ گشوده شده هستند و به همراهان خود که به آن‌ها ملحق نشده‌اند بشارت می‌دهند که نه نگران و محزونِ کوتاهی‌های گذشته باشند و نه نگران موانعی که در مقابل این راه هست و معنای حضور در آینده در دل این بشارت که شهدا به همراهان خود می‌دهند روشن می‌شود.

35- ایرانی که برای آن‌ها سخت آزاردهنده است
با دروغ‌های خود دل‌خوش‌اند و برای حضور در ناکجا آبادی که هیچ واقعیتی ندارد، تلاش می‌کنند و اروپایی که به یک معنا در اشغال اسرائیل و یهودی‌گری بود، با ضعف تاریخی خود مواحه شده است و اگر به گفته اُپوزیسیون، ایران عزیز ما برای آن‌ها سرطان شده است، به جهت حضور همه‌جانبۀ ملتی است که نسبت به ایران متوجه حضور معنوی خود شده‌اند، و معلوم است که این ایران برای آن‌ها سخت آزاردهنده است، به‌خصوص که متوجۀ حضور تاریخی ایران اسلامی در آیندۀ جهان شده‌اند. از آن جهت که در دفاع مقدس رمضان، معلوم شد افکار عمومیِ جهان جایگاهی برای اتحادیه اروپا که آویزان به آمریکا بود، قائل نیست و از آن طرف به خوبی معلوم گشت یهودی‌گری گرفتار بی تاریخی شده و امیدوار به سایه هایی است که هیچ نقشی در این زمانه و در این تاریخ نمی‌توانند داشته باشند و ما با زندگی توحیدی و خلوص هرچه بیشتر از این یهودی‌گری عبور خواهیم کرد، به سوی آینده ای قدسی و مردمی.

36- بزرگ‌ترین ارتش و کوچک‌ترین مغزها
لیبرال‌های غرب‌زدۀ وطنی می‌گفتند آمریکا «بزرگ‌ترین ارتش دنیا» را دارد و نمی‌توان مستقلاً از گردونۀ سیطرۀ آن خارج بود؛ ولی نگفتند که همان آمریکا با «کوچک‌ترین مغزها» مدیریت می‌شود و این انقلاب اسلامی بود که با روح بزرگ بنیان‌گذار آن و رهبر شهیدمان این را نشان داند که چگونه همان آمریکا با «کوچک‌ترین مغزها» مدیریت می‌شود، تا معلوم شود نظم جهانی با مدیریت آمریکا امکان ادامه و حضور در آینده را ندارد. این وقتی معلوم شد که بگفته آقای یحیی ابوزکریا، متفکر الجزایری تفاوت بین ایران اسلامی و برخی از اعراب در آن است که اعراب به آمریکا و اسرائیل بیشتر از خدا اعتقاد دارند، در حالی که ایرانیان می‌گویند: «خدا حاضر و با ماست و حتی اگر با تمام دنیا بجنگیم، ما را رها نخواهد کرد.»؛ می‌فهمیم چرا باید به آینده‌ای امیدوار بود که رهبر شهیدمان متذکر آن بودند و می فرمودند: «توصیۀ من امید و نگاه خوش‌بینانه به آینده است. بدون این کلید اساسیِ همۀ قفل‌ها، هیچ گامی نمی‌توان برداشت. آنچه ‌می‌گویم یک امید صادق و متّکی به واقعیّت‌های عینی است. اینجانب همواره از امید کاذب و فریبنده‌ دوری جسته‌ام، امّا خود و همه ‌را از نومیدی بیجا و ترس کاذب نیز برحذر داشته‌‌ام و برحذر می‌دارم». (بیانیه «گام دوم انقلاب» خطاب به ملت ایران)( 22/ اسفند/1397) 

37- معنا و جایگاه حضور مردم در خیابان
حضور مردم در خیابان نوعی حضور مردمی است که خود را زیر سایۀ رهبر شهید ادامه می‌دهند، مردمی «خودآگاه» به جای توده‌های سرگردان که دشمن را نمی‌شناسند. مردمی در خیابان حاضر شده‌اند که حتی با حضور و بصیرتی عمیق‌تر از ابتدای انقلاب به صحنه آمده‌اند و معلوم است که دشمنان ما و وابستگان داخلی‌شان نسبت به این حضور، ناراحت باشند و به آن‌ها تهمّت «رانت‌خوار» بزنند زیرا وابستگان به جبهۀ دشمن، دل‌بسته به نظمی هستند که در حال زوال است و اینان هستند که به دشمن تصور غلطی از ایران می‌دهند. در حالی‌که مردم ما به‌خصوص پس از شهادت رهبر عزیزشان در میدانی حاضر شده‌اند که نه دشمن متوجۀ این حضور می‌باشد و نه این وابستگان به دشمنان، که گمان می‌کردند نظام اسلامی در حال فروپاشی است. غافل از آن‌که این مردم در دل فرهنگی حاضر شده‌اند که با همۀ تنگناها، نظام اسلامیِ خود را محفوظ می‌دارند و با مداراییِ کامل و با آغوش باز به سوی آینده‌ای نظر دارند که آیندۀ دیگری است.چه اندازه در این رابطه نیاز به درک همدیگر داریم در عین آن که ممکن است متفاوت فکر کنیم.

38- آیاچون حجاب کامل ندارد از ما نیست؟
آیا می‌توان گفت آن خانم که بدون حجاب کامل، پرچم ایران را و عکس رهبر شهید را در دست گرفته و به میدان آمده، چون حجاب کامل ندارد از ما نیست؟ و اگر حجاب کامل در جای خود اهمیّت دارد، آیا این حضور که نوعی حضوری تاریخی می‌باشد، نباید محترم شمرده شود؟ در حالی‌که ما در این زمانه سخت نیاز به «اتحاد» و «انسجام» در مقابل دشمن داریم، با عبور از غرب و سبکِ غربی و تحجّر. در این حالت، مسلّم دختران ما از این نوع کم‌حجابی‌ها هم عبور خواهند کرد. زیرا همان‌طور که حاج قاسم شهید فرمود این دختران، دختران ما هستند.به همان معنایی که رهبر شهیدمان در 14 سال پیش فرمودند:« پذیرای جوان ها باشید. با روی خوش هم پذیرا باشید؛ با سماحت، با مدارا. فرمود: «و سنّة من نبیّه» ، که ظاهراً عبارت است از «مداراة النّاس» ؛ مدارا کنید. ممکن است ظاهر زننده‌ای داشته باشد؛ داشته باشد. بعضی از همین‌هائی که در استقبالِ امروز بودند ... خانم هائی بودند که در عرف معمولی به آن‌ها می‌گویند «خانم بدحجاب»؛ اشک هم از چشمش دارد می‌ریزد. حالا چه کار کنیم؟ ردش کنید؟ مصلحت است؟ حق است؟ نه، دل، متعلّق به این جبهه است؛ جان، دلباختۀ به این اهداف و آرمان‌هاست.

39- مردمی با اراده و معنای دیگری از آینده 
اگر مردمی که در خیابان‌ها و میادین می‌آیند اقلیت‌اند؟ به ما بگویید آیا آن‌ها که به این افراد اقلیت می‌گویند، خودشان اکثریت‌اند؟ که به این مردم ، یعنی مردمی که در دفاع از نظام خود مقابل شرورترین جریان‌ها ایستاده‌اند را با عنوان اقلیت نام می‌برند؟ مردمی که به جهت شعور و بصیرت سیاسی و دینی، حاضرند برای نظام خود جان بدهند،. آری! اقلیتی که اراده دارند، کجا؟ و آن‌هایی که گرفتار تبلیغات دشمنان این ملت‌اند و در بی‌ارادگی به‌سر می‌برند،کجا! 
دشمنان ما به گمان آن‌که اگر حتی «رسانه» و «اقتصاد» را به اسلحه تبدیل کنند به آرزوهای خود می‌رسند، و می توانند امیدوارانه خود را ادامه دهند، غافل از آن که از طریق انقلاب اسلامی در مقابل مردمی قرار گرفته‌اند که ماورای این نوع محاسبات، با اراده خود معنای دیگری از بشریت و آینده دارند.

40- کدامین زبان، زبان امروز تاریخ ما می‌باشد؟
اگر جناب فردوسی با بصیرت تاریخی خود در بستر تشیّع به خوبی متوجه شد که باید متذکر گذشتۀ فرهنگ ایمانی و خسروانی ما باشد تا آن‌ حماسه‌ها در ادامۀ خود تنها در خاطره‌ها نمانند و حضور فردایی خود را در کلماتی که اشاره به باطن آن خاطره‌ها در شاهنامه مطرح است با ما به گفتگو بگذرد. امروز نیز در همین راستا باید به زبانی فکر کنیم که نه‌تنها به گفتۀ رهبر معظم انقلاب آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای«حفظه‌الله‌تعالی»: «رشتۀ اتصال اندیشه و مرزهای هویتی ما ایرانیان را تشکیل می‌دهد» و مانند فردوسی هنر مندانه روایت خیزش عظیم ملت را در تاریخ، ماندگار کند. و  با اشاره به امور متعالی معنای بعثت مردم را در ابعاد آسمانی‌اش با جان مردم در میان گذارد. باید حضور تاریخی خود را در جان خود احساس کنند، تا نه‌تنها از این حضور خسته نشوند بلکه به دنبال هرچه بیشتر حاضرشدن در آن حضور باشند.کدامین است آن زبان که اشاره‌ای باشد به آنچه در جان‌ها حاضر است، حضوری که نمی‌دانیم که نمی‌دانیم ولی در جان ما حاضر می‌باشد؟ کدامین زبان است که این‌گونه با ما گفتگو کند؟ تا معلوم شود زبان فارسی برای حاضرکردن روح انسانِ آخرالزمانی در خود و در جهان چه ظرفیتی و چه گفتگویی دارد. زبانی که متذکر فردایی است که انسان‌ها در عین یگانگی با خود، ذیل انسان کامل حاضرشوند. از طریق زبان فارسی باید با آن چنان در خود حاضر بود تا فردوسی در کنار تهمتن و آوینی کنار باکری قرار گیرد.

41- روحیۀ ایمانی و عبور از سیطرۀ استکبار
حال که بحمدلله به زیبایی تمام جنگ بین حق و باطل به میانه آمده است، معلوم است که جریان های غربگرا و متحجّرین در این میدان نمی توانند حاضر باشند و این ماییم که باید معنای خود را تازه و تازه‌تر کنیم، در عین «شجاعت» و «معنویت» و همگرایی بین مردم و مسولان و این حکایت از آیندۀ دیگری دارد که آن همگرایی با کشورهای منطقه برای حضور جهان اسلام در مقابل غده سرطانی اسرائیل می‌باشد. اسرائیلی که به امید ویران‌کردن منطقۀ اسلامی در این منطقه تأسیس شد. با توجه به آنچه بحمدلله پیش آمده، باید مردمِ آماده برای تاریخ فردا، بسیار بیندیشند و این تنها روحیۀ ایمانی است که مانع اراده هایی می‌شود که بنا دارند نیّات خود را بر ملت و بر ایمان مردم حاکم کنند. در حالی که وقتی ایمان به سنت‌های الهی در میان باشد، همچنان استکبارِ با ناامیدی تمام خود را در انواع بحران‌ها می‌یابد، زیرا گمان کرده بود می‌تواند خدا را به مبارزه بطلبد. مردم ما با حضور در جبهۀ حق در مقابل باطل و با روشن‌شدن آینده‌ای بزرگ، بیرون از سیطرۀ تکنیک، که با صنعت و تکنیکِ سالم خود را ادامه می‌دهند، به همان معنای حضورِ فرهنگ دانش بنیان.
بسیاری از حرف‌هایی که بوی اختلاف می‌دهد سخن دشمن است که بعضاً با زبان دوست ارائه می‌شود. اعتماد به مسولان بخشی از حضور در جبهه‌ی انقلاب است . عدّه‌ای چون در فهم آنچه پیش آمده کم آورده‌اند به این اختلافات دامن می‌زنند.

42- برکات افزایش انسجام ملی و افزایش تاب‌آوری مردم
با نظر به اندیشۀ صاحب‌نظران ، شیوۀ جدید جنگ با استکبار تنها متوقف در صحنه‌های نظامی نیست و دشمنان ما با جنگ ترکیبیِ خود سعی در ایجاد اختلاف داخلی دارند و به بی‌ثباتی داخلی امید بسته‌اند و از این جهت ما نیز باید با جنگ ترکیبی با دشمن مقابله کنیم و اگر دشمن تاب‌آوری مردم را نشانه گرفته است و سعی دارد انسجام داخلی و به خصوص هماهنگی بین مسئولان را به خطر بیندازد، ما نیز باید با توجه به این امر محاسبات او را خنثی کنیم و به حضور مردم در خیابان‌ها و تأثیری که این حضور بر آرامشِ روان مسئولان دارد فکر کنیم. آنچه مسلماً بر ذهن دشمنان ما تأثیر بسیار دارد حضور مردم در خیابان‌ها می‌باشد، در عین یگانگی که در میان مردم جاری می‌باشد
همه چیز حکایت از آن دارد که مسئولین تصمیم‌گیر ما به انواع مقاومت در مقابل دشمن فکر می‌کنند. باید به تاب‌آوری مردم و یگانگی مسئولان فکر کرد و نباید بدون اطلاع از فرامین بالادستی مسئولان را متهم نمور
به این نکته زیاد بیندیشیم که ادامۀ جنگ بیش از آن‌که به قدرت نظامی دشمن مربوط باشد، تلاش دارد در ذهن‌ها نفوذ کند، راز پیروزی ما در این است که متوجه شویم انسجام ذهنی ما با قدرت زبان فارسی کاری می‌کند که جز یأس برای دشمن ما باقی نمی‌گذارد و می‌توان گفت بسیاری از حرف‌هایی که بوی اختلاف می‌دهد سخن دشمن است ،در حالی‌که اعتماد به مسئولان بخشی از حضور در جبهۀ انقلاب می باشد .برای حاضر شدن هرچه بیشتر در آینده ای دیگر.

43- دو تاریخ به میان آمده 
وفاداری به نظام اسلامی توسط مردمی که ماورای جهان مدرن خود را تعریف کرده اند غیر از وفاداری به جبهه استکبار داخلی و خارجی است که عده ای گرفتار آن هستند و این است معنای حضور در تاریخی که با انقلاب اسلامی آغاز شده و با اهمیت‌ دادن به پایگاه عظیم مردمی اهداف آن محقق می‌شود و بی تاریخی وفاداران به به جبهه استکبار. زیرا به هر حال دو تاریخ به میان آمده است که با همۀ حاشیه‌هایی که دارند در مقابل همدیگر قرار گرفته‌اند و همه آنچه در میان است در دل این دو تاریخ معنا می‌شود و آن‌هایی خود را در مقابله با استکبار می‌بازند که متوجۀ سنت‌های الهی نیستند تا متوجه شوند حتی ایران ضعیف با وسعت تاریخی‌اش می‌تواند جهانی شود که جبهۀ استکبار و آمریکا را به حاشیه ببرد و این است راز پیروزی ایران اسلامی در مقابل جبهۀ استکبار. حال باید از خود پرسید در تاریخی که با انقلاب اسلامی شروع شده است ما چگونه می‌توانیم در آن حاضر شویم که آن تاریخ، از آنِ ما باشد؟ این‌جاست که باید به سبکِ حضوری که رهبر شهیدمان به میان آورده‌اند و رهبر جوان‌مان متذکر آن می‌شوند زیاد بیندیشیم و آن سبکی است که در دل تقوا و وارستگی به انسانیتِ انسان‌ها احترام بگذاریم و با «متانت» و «دلسوزی» و «صبر» با دیگران مواجه شویم.

44- نگاه توحیدی به رخدادها و برکات آن
باور و نگاه توحیدی، راهی می‌باشد که انسان با نظر به آن در این دنیا می‌تواند پاک و وارسته زندگی کند و رهروان جبهۀ حق در مسیر تعالی خود، با صفا و ایمانِ خود، زشتی‌های جبهۀ مقابلِ خود را آشکار و آشکارتر می‌کنند و از این جهت هر قدر انقلاب اسلامی در مسیر توحید جلو برود و نظر به حضرت حق و نقش سنت‌های الهی داشته باشد، توان تغییر سرنوشت بشر را از حیله‌های استکبار بهتر به‌دست می‌آورد و در نتیجه جهل جبهۀ استکبار تا اوج ابوجهلی‌اش به ظهور می‌آید و این است راهی که به برکت نور توحید، ذیل انقلاب اسلامی، آیندۀ ما را رقم زده است.   
با نگاه و باور توحیدی به شکست آمریکا و خودآگاهی نسبت به جایگاه و خطرات رسانه در مقابل الهامات بعثت‌گونه در مردم و خصوصیات اُمّی بودن جان مردمِ ما، امری است ماورای تحلیل رسانه‌ها که به دنبال آن می‌باشند تا جهانی را که می‌خواهند برای مردم ما بسازند و تصویر کنند. این‌جاست که اهمیت نگاه توحیدی و ایمان به سنت‌های لایتغیر الهی مشخص می‌شود، تا گرفتار فضای رسانه‌ای نباشیم، رسانه‌هایی که سعی دارند تا کرامت انسانی و شرافت معنوی ما مدّ نظرما نباشد، امری که ما باید به نحوی با خود در میان بگذاریم تا تجدید عهدی باشد با آن رهبر شهید ، با نظر به هویت معنوی آن مرد الهی در عین آزادمنشی و آزاداندیشی و شجاعت و بصیرتی که حاصل ایمان به سنت های الهی بود.

45- عبور از لیبرال‌های غربی و از متحجّرین تنگ‌نظر
ما از طریق دفاع مقدس کار عظیمی در مقابل تجاوز استکبار و رژیم صهیونی به میان آوردیم و بزرگ و شدیم و این‌جاست که با وسعت نظر نسبت به دلسوزان انقلاب، این بزرگی از نظر فکری و فرهنگی پایدار می‌ماند و این است که باید به عنوان یک فکر و فرهنگ نسبت به همدیگر، مدارا و «اغماض» داشته باشیم. این‌جاست که می‌توان از لیبرال‌های غربی با آن خودخواهی‌ها و از متحجرین با آن تنگ‌نظری‌ها، عبور کرد، با نگاه به رهبر شهید که چگونه نگاه‌های مختلف را احترام می‌گذاردند و با نظر به عزم آن شهید بزرگ نسبت به آینده باید مسئله بزرگِ خود را به راحتی به حاشیه نبرد و اختلافات را برجسته نَنمود و از این جهت خوب است به فراز آخر پیام رهبر فرزانه و جوان انقلاب به ‌مناسبت دومین سالگرد شهادت شهید رئیسی در تاریخ 30 / اردیبهشت/ 1405 توجه شودکه می‌فرمایند: 👇
«امروز شکر نعمت انسجام ملت و دولت و تمامی دستگاه‌های جمهوری اسلامی، در تقویت انگیزه و خدمت مضاعف و مجاهدانۀ مسئولان، گره‌گشایی از مسائل و دغدغه‌های مردم خصوصاً در عرصۀ اقتصادی و معیشتی، حضورهای میدانی و مستقیم، و تعریف نقش جدّی برای مردمِ بعثت‌یافته در مسیر پیشرفت کشور و حرکت امیدوارانه به‌سوی آیندۀ روشن است.»
با توجه به احاطۀ ایشان نسبت به مسائل و حجّت‌بودنِ سخن ایشان، انتظار می‌رود عزیزان مواظب باشند نسبت به مسئولانِ مربوطه گرفتار نوعی بی‌اعتمادی نگردند تا آینده ای که در پیش است به تأخیر نیفتد.

46- اندیشمندانی زمان شناس
ملت ایران بر اساس ارزش‌های ملّی و دینی خود در این جنگ حاضر شده‌ و با نظر به تاریخی که با پیروزی بر استکبار پیش آمده، نیاز به اندیشمندانی داریم زمان‌شناس که متوجۀ ابرقدرتی ما و تمدنی ما باشند و با حضور در جهان، با سطحی بالاتر از آنچه تا دیروز در آن قرار داشتیم حاضر شوند، و این است آن مژده‌ای که در پیش است و رهبر شهیدمان از آن خبر دادند و فرمودند:. «بنده می دانم خداوند متعال اراده فرموده است، که این ملت را به متعالی ترین درجات برساند...»(19آذر/ 1396)
البته دشمنان ما بنا دارند مردمِ خیابان و میدان را آنچنان از نظر معیشت به سختی بیندازند که از حضور در میدان منصرف شود، غافل از این که این مردم به حقانیت راه‌شان پی‌برده‌اند و مبارزه با دشمن را حتی در میدان اقتصادی و نظر به آینده‌ای که در پیش است، با تاب‌آوریِ بیشتر ادامه می‌دهند.

47- معنای تمدنی اندیشیدن و نسبت و مواجهه ایرانِ ابرقدرت با دیگران
اگر همواره این آمریکا می‌باشد که رژیم صهیونیستی را تا حدّی از دست حزب الله و حماس نجات می‌دهد پس هر اندازه آمریکا ضعیف و ضعیف تر شود و شکست آن را عمیق‌ترکنیم، عملاً توانسته ایم اسرائیل را به سوی نابودی‌اش نزدیک نماییم و این‌جاست که باید عمیقاً به میدان مقابله با استکبار جهانی یعنی آمریکا، بیندیشیم و در این رابطه نتانیاهو مکرراً تاکید می کند اسرائیل در جنگ با ایران تنها نخواهد بود و   این ماییم و مقابله با آمریکایی که دیگر آمریکای گذشته نیست و این است که باید به آینده و جهان دیگری فکر کرد که ایران در آن جهان تقش‌آفرین و تأثیرگذار است. آیا از خود پرسیده‌ایم ما در ایرانی که به عنوان یک ابرقدرت به صحنه آمده در افکار و رفتار خود و با دیگران چگونه باشیم؟ تا مانند تمدن غربی گرفتار بی‌آیندگی نگردیم. چه نوع آینده و چه نوع انسانی را باید مقابل بشریت قرار داد تا به آینده‌ای که ایران متذکر آن است امیدوار باشد؟ آیا تمدنی اندیشیدن را می‌شناسیم تا خود را در محدودۀ دهکدۀ ایران تصور نکنیم و ایران را نیز مانند متحجرین چون دهکده ای نپنداریم؟

48- عبور از آمریکای درونی در عین عبور از آمریکای بیرونی
همین‌طور که جنگ ایران با آمریکا آرایش و نظم جهانی را تغییر داد، می‌تواند آرایش داخلی را هم از نظر اقتصادی و سیاسی، ذیل رهنمودهای رهبر معظم انقلاب تغییر دهد تا موازنه به نفع عدالت‌خواهان پیش برود. این‌جاست که باید نسبت به درگیری‌های داخلی بین خودی ها سخت حساس باشیم وگرنه از تغییر موازنه به نفع عدالت غفلت می‌شود. در حالی‌که در راستای جنگی که پیش آمده است باید به عبور از آمریکای درون در عین عبور از آمریکای بیرون فکر کرد و به دولت هایی که فضا و اندیشه و اهدافشان انقلابی‌تر باشد اندیشید. این‌جاست که باید متوجه باشیم عمیق‌تر و همه جانبه تر باید جنگید، که آن در کنار جنگ با سخت‌افزارها، جنگ نرم است برای تغییر جهت به سوی هرچه مردمی‌کردنِ دولت و تأکید بر عدالت و انسانیت.
برای عبور از آمریکای داخلی، باید نیروهای انقلابی و حکیم کارها را به عهده بگیرند تا بدون آن‌که گرفتار غیر ستیزی در بین افراد جامعه شوند، با مدارا با کسانی که دشمن نیستند ولی آن‌طور که شایستۀ عدالت‌خواهی است نمی‌اندیشند؛ کار جلو رود. با توجه به این نکته حساس باید از خود پرسید کدام زبان است که زبان  گفتگو با این افراد می باشد؟ زبانی که تفاوت‌های عادی را تحمّل می‌کند ولی نسبت به تفاوت‌هایی که حضور تاریخی ما در مقابله با آمریکا را به حاشیه می‌برد و عملا نوعی حضور آمریکا در درون کشور می باشد را تحمل نمی کند .

49- روحیۀ ایمانی و عبور از سیطرۀ استکبار
حال که بحمدلله به زیبایی تمام جنگ بین حق و باطل به میانه آمده است، معلوم است که جریان های غربگرا و متحجّرین در این میدان نمی توانند حاضر باشند و بیکار نمی نشینند و این ماییم که باید معنای خود را تازه و تازه‌تر کنیم، در دل «شجاعت» و «معنویت»، در شرایطی که تعادل‌های دیروزین جبهۀ غرب به هم خورده است. از آن طرف نوعی همگرایی بین مردم دنیا و به‌خصوص مسلمانان پیش آمده است و از طرف دیگر حاکمان خودفروختۀ عرب از مردم خود فاصله گرفته‌اند و این حکایت از آیندۀ دیگری دارد که آن همگرایی با کشورهای منطقه برای حضور جهان اسلام در مقابل غده سرطانی اسرائیل می‌باشد. اسرائیلی که به امید ویران‌کردن منطقۀ اسلامی در این منطقه تأسیس شد. با توجه به آنچه بحمدلله پیش آمده، باید مردمِ آماده برای تاریخ فردا، بسیار بیندیشند و این تنها روحیۀ ایمانی است که مانع اراده هایی می‌شود که بنا دارند نیّات خود را بر ملت و بر ایمان مردم حاکم کنند. و تا وقتی ایمان به سنت‌های الهی در میان باشد، همچنان استکبار با ناامیدی تمام خود را در انواع بحران‌ها می‌یابد، زیرا گمان کرده بود می‌تواند خدا را به مبارزه بطلبد. مردم ما با حضور در جبهۀ حق در مقابل باطل و با روشن‌شدن آینده‌ای بزرگ، بیرون از سیطرۀ تکنیک، به همان معنای حضور فرهنگ دانش بنیان و درک جهان  گسترده‌ای که نسبت به همدیگر  در آن حاضر هستیم .

50- ایران و حضور در میدانی که در مقابل بشریت گشوده شده است
این کدام تمدن است که اگر در آن قرار بگیریم مانند تمدن غربی، غارت‌گرِ دیگرِ ملل نمی باشیم؟ و نظر به انسانیت انسان‌ها خواهیم داشت؟ آیا جز این است که اگر با استقرار در «وجود» در خود حاضر نباشیم، استقراری که جهانی را و افقی را در مقابل ما بگشاید پیش نمی آید؟؛ و این یعنی باز تحقیر دیگر ملل و باز تجاوز به حقوق دیگران. 
با توجه به امر فوق است که در راستای حضور در تاریخی که با انقلاب اسلامی در ایران به میان آمده، به جای روزمرّگی و گرفتاری در انواع توهمات ، صبر و پایداری و تاب‌آوری به ظهور می‌آید، به عنوان حضور در میدانی که از طریق ایران مقابل بشریت گشوده شده. و اگر با استقرار در «وجود» در خود حاضر نباشیم همچنان روزمرّگی و سرگردانی و پوچی. امری که انقلاب اسلامی متذکر آن است تا نه‌تنها مردم ایران را از آن نجات دهد، حتی چنین حضوری را با مردم جهان در میان بگذارد تا از این طریق شیشۀ عمر استکبار و رژیم صهیونی بشکند و این است که به لطف الهی جبهۀ استکبار، حضورِ انقلاب اسلامی را برنمی‌تابد و مقابله با ما به صورتی که ملاحظه می‌شود آغاز می‌گردد و این همان هدیه‌ای است که خداوند به ما عطا فرمود تا معلوم شود اولاً: خداوند چه استعداد ارزشمندی در ملت ایران قرار داده و ثانیاً: معلوم شود جبهۀ استکبار چگونه در حال فرورفتن در باتلاق پوچی‌ها و بی‌آیندگی‌ها می‌باشد.

51- تا متذکر ضعف و بی‌آیندگیِ جبهۀ استکبار بگردیم
اگر ما به یک معنا در جنگ رمضان به رفع تهدید وجودی خود فکر می‌کنیم از آن جهت است که حضور ما در این تاریخ یعنی نفی استکبار، و جایگاه حضور ما در خیابان‌ها تا این‌جا می‌تواند موثر و مدّ نظر باشد و در این رابطه بازنمایی آنچه  پشت سر گذاشته‌ایم یعنی عبور از روح آمریکاییِ درونی  در عین  عبور آمریکا در  منطقه و در جهان. و در این رابطه در میدان مقابله با استکبار و رژیم اسرائیل، اولویت مردم ما فقط ایران شده است و البته این انقلاب اسلامی است که می‌تواند ایران را حفظ کند تا به نهایی‌ترین هدف که احیاء انسانیتِ انسان‌ها می باشد؛ نزدیک و نزدیک‌تر شود، انسانیتی که عبودیتِ پروردگار در ذات آن نهفته است. و در این تاریخ دیپلماسی در بستر اقتدار امری شده که اکنون می‌توانیم در آن حاضر باشیم تا متذکر ضعف و بی‌آیندگیِ جبهۀ استکبار بگردیم.

52- خطر نگاه‌های تقلیل‌دهندۀ پیروزی بزرگ ما
  این نکته به خوبی روشن است که ملت مبعوث شده در این تاریخ برای خود از وضع موجود تحلیل دارند و با تحلیل به خیابان آمده‌اند و از این جهت جایگاه کلی مسئولان کشور را می‌شناسند که آنان نیز دغدغه عبور از آمریکای استکباری را دارند. بنا بر این با نظر به پیام رهبر معظم انقلاب به مجلس باید تکلیف خود را با جریان‌ها و افرادی روشن کرد که بعضاً در بی‌ا‌عتماد کردن مردم نسبت یا مسئولان یا زبان دشمن می‌شوند که بنای شکستن انسجام موجود را دارد و یا برای مطرح‌کردنِ خود چنین بی‌ا‌عتمادی‌ها را دامن می‌زنند. با دقت تمام باید متوجۀ افرادی شد که به بهانه‌های جزئی ما را از کلیت حضوری که مقابل استکبار ایجاد کرده‌ایم غافل می‌کنند. زیرا متوجۀ حضوری که ایران را مدّ نظرها آورده نیستند و چنین پیروزی تاریخی را به بهانه‌های جزئی تقلیل می‌دهند تا گمان کنیم پیروزی ما در آن است که مثلاً اگر شخص ترامپ را به قتل برسانیم به اهداف خود رسیده‌ایم. آیا این نگاه‌ها، تقلیل‌دادن اهدافی نیست که رهبر شهیدمان به دنبال آن بودند؟ و رهبر معظم انقلاب سعی دارند با تأکید بر انسجام داخلیِ ملت متوجۀ آینده‌ای شویم که به تعبیر ایشان، حول پرچم ایران اسلامی به ملتِ بعثت‌یافته ارزانی شده. آری! باید متوجۀ خطر نگاه‌های تقلیل‌دهندۀ پیروزی بزرگ مان باشیم.

53- این است معنای حضور ایران در جهان
آری! کشف و درک اراده جامعه کار هرکسی نیست، این بصیرت رهبر انقلاب اسلامی می‌باشد که متوجۀ برانگیختگیِ معجزه‌گونۀ ملت ایران شده‌اند و به گفتۀ ایشان: «با همین سلاح الله اکبر است که در پی بعثت ملت ایران و جبهۀ مقاومت، بعثت امت اسلامی رقم خواهد خورد و برائت از مشرکان از رَمیِ جمرات حج به صحنه‌های زندگی فردی، اجتماعی و سیاسی مسلمانان در اقصی نقاط عالم تسری خواهد یافت.» اگر این، یعنی کشف ارادۀ جامعه و آمادگی این ملت برای انتخاب‌های بزرگ در ایرانی که دیگر همچون دهکده‌ای نیست با اهداف محدود، به ایرانی فکر می‌کنیم که همۀ انسان‌های آزادی‌خواه را با هر مرامی و دینی که دارند در بر می‌گیرد، از آن جهت که عده‌ای تنها به خاطر ایرانِ مقابل استکبار، این شب‌ها در میادین و خیابان‌ها حاضر می‌شوند، به همان صورتی که در آخرالزمان یاران حضرت از همۀ اقوام و ادیان می‌باشند زیرا در شخصیت آن حضرت، انسانیت متعال خود را احساس می‌کنند که البته نسبت به بندگی پروردگارشان بیگانه نیستند. این است معنای حضور ایران در منطقه و در جهان.

54- معنای تاریخی غدیر و عبور از اختلافات داخلی 
آنچنان حضور اسلام در تاریخ بزرگ است و آنچنان عبور از جاهلیت ابوسفیانی پیچیده است که باید بیش از آن‌که مولایمان خود را مشغول درگیری‌های داخلی و اختلاف‌های حتی «موجه» نمایند، به حضوری نظر کنند که در افق تاریخی اسلام در پیش است. افقی که ابتدا باید از امویان به عنوان جاهلیت دوران عبور کرد و  با بنی العباس هم درگیر نشد. تا همچنان اسلام جلو و جلوتر بیاید و با انقلاب اسلامی در بستری قرار گیرد که آغاز آن حضوری است که نظر به آن نهایت تاریخی دارد و اینجاست که رهبر معظم انقلاب آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای می‌فرمایند:
 «بیش از پیش برای پاسداری از وحدت صفوف منسجم و به‌هم‌ پیوستۀ ملّت اهتمام ورزند و اختلافات غیرموجّه و حتی موجّه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنند و قولاً و عملاً مظهر انسجام و یکپارچگی ملّت باشند».
 این است حکایت توجه به آن آیندۀ بزرگ که در آن جهانِ غیر جهانِ آمریکایی در بستر ظهور به انسانیت انسان‌ها در حال طلوع می‌باشد و این است معنای تاریخی غدیر و معنای حضور تاریخی حضرت علی«علیه‌السلام» در نسبت با دیگران و نظر به آن آیندۀ درخشانی که نباید با دامن زدن به آن اختلافات، حضور تاریخی عبور از آمریکا به تأخیر بیفتد، حضوری که همچون خورشید در افق امروزین ما در حال درخشش است و رهبر معظم انقلاب با نظر به آن آیندۀ بزرگ، ما را از اختلاف‌ها برحذر می‌دارند.

55- «غدیر»، روحی که به انسانیت انسان‌ها نظر دارد
«غدیر» به عنوان رخدادی بس بزرگ، همواره باید مورد توجه و پاسداشت قرار گیرد به آن معنا که متوجه باشیم اسلامی که آغاز شد تنها و تنها در بستر غدیر یعنی ذیل نظر به انسان‌های کامل ادامه می‌یابد و از این جهت، شیعیان در روز غدیر نسبت به این امر سخن‌ها به میان می‌آوردند. حال چه نام آن را عید بگذاریم و چه آغازی بعد از آغاز و شایسته است این سنت خوب که مؤمنین کنار هم جمع می‌شوند تا از تاریخ خود منقطع نگردند؛ همچنان ادامه یابد بخصوص در شرایطی که هستیم نیاز داریم برای حضور در تاریخی که ایران را ایرانِ فردایی کرده است؛ باز گرفتار نوعی سقیفه‌گرایی نگردیم که غفلت از تاریخی است که در آینده باید در آن حاضر باشیم،. از آن جهت که متأسفانه با افرادی روبرو هستیم که برای اثبات نگاه و نظر خود تلاش بر نفیِ دیگران دارند و این، با روح غدیر که به وسعت انسانیت انسان‌ها نظر می‌کند، موافق نیست. 
وظیفۀ ما روایت این رخداد بزرگ است و توجه به تاریخی که آغاز شده است و از این جهت دائماً باید بزرگیِ کار را مدّ نظر قرار دهیم و وظیفۀ اهل اندیشه آن است تا در دل این حضورِ بزرگ متذکر این ضعف‌های فکری و فرهنگی باشیم که اهل فکر، همدیگر را درک نمی‌کنند، امری که برای حضور در آینده با تأکید رهبر معظم انقلاب باید مدّ نظر باشد و این کار بزرگ را با نظر به اختلافات جزیی تقلیل ندهیم، و به امت اسلامی بیندیشیم، و به ایرانی که جهانی شده.

 

 56- ما و ادامه غدیر و حضور ایران در جهان
در جنگ رمضان، بُت بزرگ از نظر نظامی و از نظر سیطرۀ فرهنگی یعنی آمریکا، توسط ایران شکسته شد و این بت شکنی که ایرانِ بزرگ بدان دست زد، بدان جهت بود که این ملت نترسیدند و در همه موارد خود را تقویت کرده بودند، چه از نظر نظامی که موشک‌ها نماد آن بود و چه از نظر روحی که مردم در خیابان‌ها با آن عزم ایمانی، نماد آن شدند تا امکان بازی جبهه استکباری که مردم جهان را بازی می‌داد ادامه پیدا نکند که اسلحه‌ها و دلارها بخواهند برای مردم تعیین تکلیف کنند.  این است که می‌توان گفت از این به بعد زندگی با سادگی ادامه پیدا می‌کند. مانند زندگی رهبر شهید که در وصف همسر خود و ساده زیستی ایشان می‌نویسند: «بحمدالله خانۀ ما همواره تاکنون از زوائد زندگی و زرق و برق‌های دنیوی، که حتی در خانه‌های معمولی مردم یافت می‌شود به دور مانده است...
👇
https://eitaa.com/arshiv3133/65
و اگر بنا بر آن است که در ادامه انقلاب اسلامی با نظر به سبک زندگی رهبر شهید، برای ادامه غدیر به الگوی زیست اسلامی فکر کنیم و متوجه باشیم زندگی مورد حاکمیت اسلامی، بدون الگوی زیست اسلامی آنطور که رهبر شهیدمان ذیل شخصیت مولایمان حضرت علی علیه السلام به میان آوردند، ممکن نیست. حال اگر بنا داریم در ایرانی حاضر شویم تا بشریت اوج انسانیت خود را در خود تجربه کند، باید به غدیر نظر داشت، غدیری که شخصیت رهبر شهید ما را با آن ساده زیستی شکل داد.

57-جامعه‌ای که ناامیدی در آن جای ندارد

خیابان در این شب‌ها یعنی ما مردم در میدان واقعیتِ این تاریخ حاضر هستیم و این یعنی یک تاریخ، حتی آنگاه که پدافندهای ما در مقابل تجاوز دشمنان‌مان چندان قوی نبودند و ما شهید می‌دادیم، خیابان‌ها را ترک نکردیم و حال این مردم همه شهیدان زنده‌ای شده‌اند با بصیرت رهبر زمان‌شناس که به آینده‌ نظر دارند، آینده‌ای که با نظر به آن آینده حتی مخالفان بی‌غرض را خودی می‌دانند و می‌فرمایند:«بسیاری از کسانی که هنوز به این‌گونه حضور دست نیافته‌اند،قلب‌ها همراه و هم‌سخن با جمعیت‌های حاضر در میادین هستند.» و این یعنی جامعه‌ای که نا امیدی در آن جای ندارد تا همچون غرب زدگان با خود درگیر باشند.ترس در ملت ما از بین رفته است تا نخواهند مانند آقای صادق زیبا کلام‌ها باشند.حضور در میادین و خیابان‌ها بیش از همه حضوری بود که ترس از آمریکا و اسرائیل را بی‌معنا می‌کرد، زیرا امری به میان آمده بسی بالاتر از آن‌که دشمنان بخواهند با برجسته‌کردن اختلافات این فضای مقدس را مکدر نمایند، چرا که دامن‌زدن به اختلافات نوعی غفلت است از معنای حضور ما در شب‌هایی که ذیل رهنمودهای رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای در میادین حاضر شده‌ایم آن‌جایی که می‌فرمایند: 
«... لازم است تک‌تک جان‌فدایانی که دلشان برای اسلام و انقلاب یا استقلال و سربلندی ایران می‌تپد، از این پس، بیش از پیش برای پاسداری از وحدت صفوف منسجم و به‌هم‌پیوسته ملّت اهتمام ورزند ..».

 

58- برکات نظر به افق‌های دور
هر آن کس که متوجۀ عظمت حضوری باشد که برای ما در مقابله با استکبار پیش آمده با تمام وجود تلاش می‌کند این حضور با اختلاف دوستان انقلاب مکدر نشود. یک لحظه به آینده‌ای باید فکر کرد که با عدم شکست ایران در مقابل دو کشور هسته‌ای برای ایران آغاز شده و از این جهت نباید ضعف‌های خودی‌ها را عمده کرد و چشم خود را به این ضعف‌های عادی مشغول نمود. خدا می‌داند هر آن‌کس که عظمت این پیروزی را با طرح ضعف‌های عادی به حاشیه می‌برد، ناخواسته زبان دشمن خواهد شد، هرچند مستقیماً از دشمن ماموریت نداشته باشد. ما هرگز نباید موضوع آقای منتظری را فراموش کنیم که چگونه ایشان با سادگی خود زبان سید مهدی هاشمی شده بودند، از آن جهت که متوجه جایگاه تاریخی انقلاب اسلامی و افق‌های دور این تاریخ نبودند، تاریخی که بنا دارد در جهانی بیرون از جهانی که نظم جبهۀ استکباری شکل داده است حاضر شود با این دید است که حتماً ضعف تحلیل‌های امثال سید مهدی هاشمی‌ها آشکار می‌شود زیرا به آیندۀ بزرگ و آن افق‌های دور نظر داریم و این است برکاتی که توجه به آن آینده و آن افق‌های دور به میان می‌آید. و رهبر انقلاب در پیام اخیرشان به مناسبت عید غدیر متذکر جنگ ترکیبی دشمن شدند با کاشت بذر تردید، یأس، ترس، بدگمانی، و اختلاف. و فرمودند: در مقام مقابله با این بدخواهی‌ها باید همگان با ایستادگی و روشن‌بینی و حفظ وحدت و انسجام و اعتماد متقابل و هم‌صدایی نکردن با دشمن، نقشه‌ی شوم او را خنثی نمایند.
 

59-کدام سبک، ما را در آینده‌ای دیگر حاضر می‌کند؟
همۀ مردم با بعثتی که در جان‌شان طلوع کرده است متوجه شده‌اند که چگونه برای ادامۀ حضور تاریخی که پیش آمده است باید به جنگ نرم در مقابل جبهۀ استکبار و جبهۀ صهیونی بیندیشند و این نیاز به سبک خاصی از رفتار دارد، شبیه سبک حضرت سجاد«علیه‌السلام» در نسبت با تجاوزکاری امویان، سبکی که خیلی زود همۀ نگاه‌ها به شخصیت حضرت سجاد«علیه‌السلام» معطوف شد و جهان اسلام از روحیۀ اُموی‌گری عبور کرد و این با حضور در معنویت «اسلامی قرآن» به صورتی خاص ممکن است تا انسان‌ها در انسانیت خود، خود را تا قلۀ معنویت جلو و جلوتر ببرند و البته در این مسیر نباید ضعف‌هایمان ما را مأیوس کند و متوجۀ وعدۀ خداوند باشیم که  می‌فرماید: «يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ» هرکس در مسیر دینداری قرار گرفت ضعف‌های او نردبانی می‌شوند برای تغییر آن‌ خطاها به نیکویی‌ها. آیا در شرایطی نیستیم که سخت باید نسبت به آینده‌ای که در پیش است امیدوار بود؟ وقتی رهبر معظم انقلاب راه‌های  رسیدن به آن آیندۀ درخشان را متذکر می‌شوند و از همه مهم‌تر به وحدت صفوفِ منسجم و به هم پیوستۀ ملت تأکید می‌کنند تا آن‌جایی که حتی باید در این شرایط اختلافات موجه را نیز کنار گذارد. به سبکی بیندیشیم که همه انسان‌ها با نظر به آن سبک ابعاد متعالی و انسانی خود را احساس کنند. سبک رهبر شهیدمان، شخصیتی که اشاره بود به ابعاد متعالی انسان‌هایی که به وسعت اصیل خود نظر داشتند.

 

60- نزاع تمدنی ما با آمریکا
 خوب است به این نکته فکر شود که ما در دل تحولات مهم است که می‌توانیم تمدنی را به ظهور آوریم و در این راستا به تمدن نوین اسلامی بیندیشیم، به عنوان راهی که انسان می‌تواند در آخرین دوران یعنی در آخرالزمان، برای زندگی در شأن انسانیتش مدّ نظر قرار دهد. از این جهت می‌توان گفت تمدن نوین اسلامی پاسخی به نیاز بشر جدید یعنی بشر آخرالزمانی می‌باشد. زیرا انسان موجودی است که با فکر به آینده، معنای خود را می‌یابد و نظر به آینده در تاریخی که با انقلاب اسلامی پیش آمده امر بسیار مهمی می‌باشد، با نگاه به افق‌های دور، و با توجه به این امر ما اکنون با قلب تمدن غربی یعنی آمریکا به جنگ برخاسته‌ایم، تمدنی که غیرِ خود را تحمّل نمی‌کند و این غیر از مقابلۀ ما با نتانیاهو می‌باشد. نزاع ما نزاع تمدنی است با نظر به بحران‌های آیندۀ تمدن آمریکا و نیاز آن به انرژی برای بقای خود و از این جهت موضوع انرژی برای آمریکا یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه بحثِ بقا و یا عدم بقای تمدن آمریکایی به آن مربوط می‌باشد و البته درگیری واقعی با انتقاد به غرب آن‌طور که امثال هایدگر و یا سنت‌گراها طرح می‌کنند که در جای خود ارزش دارد، صورت نمی‌گیرد تا منجر به تحقق تمدن نوین اسلامی شود. پس باید به درگیری که پیش آمده به عنوان نزاع تمدنی نظر کرد تا از بستر تاریخ غرب‌زدگیِ خود به سوی تاریخی که آغاز شده عبور کنیم و البته باید از خود باید بپرسیم ما در دل این نزاع به چه کسی باید تبدیل شویم؟

 

61- معنای تمدنی فکرکردن 
فراموش نکنیم که ما در بستر تاریخ غرب زدگیِ‌مان می‌خواستیم مانند شهر نیویورک باشیم و این عاملِ بحران هویتی ما بود و در همین رابطه در نظام سیاسی و اقتصادی و آموزشی از غرب تقلید می‌کردیم و حال در مقابله با تمدن آمریکایی در این جنگِ پیش‌آمده موضوعِ بازگشت به خویشتن با ایدۀ تمدنی مطرح شده است.با توجه به این امر هر اندازه ما تمدنی‌تر فکر کنیم معلوم است که فشار آمریکا و غرب و غرب‌زدگان بر ما بیشتر می‌شود و این در حالی است که برای اولین بار از نظر نظامی از غرب شکست نخوردیم و این اکنونِ ما می‌باشد و می‌توانیم ایران را از دل همین تاریخ با هویت تمدنی خاص ایرانی در نظام بین‌المللی ظاهر کنیم.
به این جملۀ رهبر معظم انقلاب آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای بیندیشیدکه می‌فرمایند:«آینده متعلق به امت اسلامی و تمدن  نوین اسلامی است و هر یک از ما می‌توانیم به اندازۀ همت،ظرفیت و مسئولیت خود در تحقق این آینده و نزدیک‌ترشدن به آن ایفای نقش کنیم»آیا به معنای تمدنی فکرکردن و خود را به معنای آن نوع حضورِ تاریخی در صحنه آوردن اندیشیده‌ایم؟این است راز آن‌که رهبر انقلاب همچنان تأکید دارند از اختلاف فاصله بگیریم و این در صورتی ممکن است که دیگران را نیز«فهم»کنیم  و نظر خودمان آنچنان بر ذهن ما غلبه نداشته باشد که امکان فهم دیگری را از ما بگیرد و تنها هر کس را به اندازه‌ای که در فهم ما از موضوع حاضر است بپذیریم،این یعنی هنوز آمادۀ حضور تمدنی خود نشده‌ایم.

 

62-در دل تاریخی که پیش آمده، به چه کسی باید تبدیل شویم؟
اگر تلاش انسان به‌خصوص انسان آخرالزمانی با نگاهی که به خود دارد، تمدن‌داشتن است؛ پس باید مواظب باشیم تمدن خود را گم نکنیم، همان‌طور که بعضی مواقع فارابی و یا حتی جناب صدرا را گُم کردیم و اکنون که تمدن غرب در حال افول است، ما در دل نزاعی که در جنگ رمضان با آمریکاپیش آمده، می‌توانیم با هویت تمدنی، در همان معنای تمدن نوین اسلامی متولّد شویم. البته این سؤال پا برجا می‌ماند که ما در دل تاریخی که پیش آمده به چه کسی باید تبدیل شویم؟ و اگر  انگیزه‌های الهی می‌باشد که جنگ را مقدس و ملّت را سرفراز می‌کند؛ بدین لحاظ باید با دقّت مراقب اکنونِ خود باشیم، با نظر به آینده‌ای اصیل، وقتی در مواجهۀ با غرب، «تمدنی» فکر کنیم و نه «قبیله‌ای» زیرا با حضور تمدنی در جهان، انسان‌ها سعی بر آن دارند تا شخصیت هرکس را جهانی بدانند که در مواجهۀ با جهان‌ یکدیگر، همدیگر را درک کنند، امری که نیروهای معتقد به تمدن نوین اسلامی باید با تمام وجود مدّ نظر قرار دهند تا به جای نفی همدیگر، هر کدام جهانی باشند در نسبت با دیگری.
با توجه به نکات فوق؛ دلسوزانِ انقلاب اسلامی متوجه باشند که برجسته‌کردن ضعف‌ها عاملی می‌شود تا متوجۀ آیندۀ درخشانی که در پیش است نشویم زیرا در بستر آن آینده است که عزم مردمِ مبعوث‌شده محقق می‌شود. پس باید مواظب بود «یأس» جایگزین آن «عزم» نگردد.

 

63-عبور از حضورِ قبیله‌ای دیروزین به سوی حضور تمدنیِ فردا
رهبر معظم انقلاب فرمودند: «عقربۀ زمان به عقب برنمی‌گردد» و این یعنی باید به حضور دیگری در آیندۀ خود نظرکرد و به معنای پیروزی بر جبهۀ استکبار و شکری که عملاً باید نسبت به آن نعمت به جا آورد؛ بیندیشیم. در این صورت است که افقی در مقابل انسان گشوده می‌شود که اشاره به حقیقت دارد، هرچند حقیقت چندان در دسترس نباشد اما راهی در مقابل ما گشوده می‌شود که هر اندازه در آن قدم بگذاریم، احساس بودنِ بیشتری می‌کنیم و از حضورِ قبیله‌ای دیروزین به حضور تمدنیِ فردایی خود نزدیک می‌شویم تا نسبتی با انسانیت انسان‌ها برای‌مان پیش آید و در شخصیت آنان متوجۀ حضور انسان کامل باشیم، حضوری که رهبر شهیدمان با شخصیت خود متذکر آن حضور بودند. آیا می‌توان با توجه به چنین حضوری به حکم «المُؤمِنُ مِرآةُ المُؤمِنِ» همدیگر را «جهانی» احساس کنیم به سوی آن تمدن نهایی؟ این است آن پیروزی تاریخی که برای ما تمدن‌ساز است زیرا شکست هر ملتی ابتدا در ذهن آن ملت شکل می‌گیرد آنگاه که بپذیرد شکست خورده است و بحمدالله مردم ما علاوه در میدان جنگ در مقابل استکبار، در خیابان هم به خوبی، آری! به خوبی، متوجۀ پیروزی خود در مقابل ابر قدرتی به نام آمریکا شده‌اند و این است آن پیروزی تاریخی که برای ما تمدن‌ساز است.

 

64-خطر بیگانه بودن از واقعیت ایران اسلامی
بایداز خود پرسیدچه کنیم که پوچیِ توهّمات امثال زیباکلام‌ها درامیدواری نسبت به تغییر نظام اسلامی با یگانگی بین دوستداران انقلاب اسلامی روشن شود. امثال زیباکلام‌ها موضوع ضد آمریکایی ملت ما را در مقابل رسانه‌های دنیا به زشت‌ترین شکل روایت می‌کنند، حاکی از آن‌ که مادیر یا زود به جان همدیگر می‌افتیم و ما باید متوجه باشیم که اگر نمی‌خواهیم آمریکای دیگری شویم و به تمدنی نظر داریم که به انسانیت انسان‌ها نظر دارد ، در این رابطه باید کارت‌های خود را در مقابله با آمریکا به عالی‌ترین شکل به کار بگیریم تا امیدی در شیفتگان به آمریکا ایجاد نشود. زیباکلام و زیباکلام‌ها یعنی زبان دشمن از طریق یک ایرانی و امیدواری‌دادن به دشمن که امکان براندازی را از دست ندهد. راستی را! آقای زیباکلام‌ها اهل کدام کشور هستند؟ که معتقدند موشک‌ها برای ایران فاجعه‌ ایجاد کرده! ریشه این تفکر که تا این اندازه از واقعیت ایران فاصله دارد را در کجا باید جستجو کرد ؟ که تا این اندازه برای آمریکا و اسرائیل قدرت قائل هستند مبنی برآن‌که اگر آن‌ها به ما حمله کنندیک تیرچراغ برق هم در ایران باقی نمی‌ماند. آیا این همه باید از واقعیت این ملت بیگانه بود؟! https://eitaa.com/arshiv3133/67 حال این مائیم که در کنارهمدیگر بایدطوری قرار گیریم که هرگز توهّمات امثال زیباکلام‌ها به واقعیت تبدیل نشود، وقتی سبک تمدنی خودرا درنظر به تمدن نوین اسلامی درست معنا کنیم.

 

65-امیدوار به زایش تمدن نوین اسلامی 
باید این نکته را مدّ نظر داشت که در این نزاعِ تمدنی با تمدنی به مقابله برخاسته‌ایم که به نام تمدن، «لذّت‌گرایی» را برای بشر معنا کرده است و باید مواظب بود در چنین نظامی هضم نگردیم، حتی پُست‌مُدرن‌ها و سنت‌گراها هم ذیل ایرانِ امروز می‌توانند نقش اصیلی را برای خود تعریف کنند، ایرانی که توانسته است مقابل میلیتاریسم غربی بایستد و دوام بیاورد . البته مقابله با میلیتاریسم غربی و دوام‌آوردن در آن میدان، همۀ معنای ما نیست. ما باید به «توسعه» به روشی غیر از روش مدرنیسم بیندیشیم که مطابق روحانیت ایران اسلامی باشد تا به بهانۀ رفاه، گرفتار مصرف‌زدگی نگردیم و از این جهت می‌توانیم به زایش تمدنی خود امیدوار باشیم.
 با توجه با امر فوق تهمت به یاران انقلاب و رهبری، با عنوان حزب اللّهی‌های تندرو و ایجاد دوگانگی بین جریانی که در مذاکره وارد شده با ریاست آقای قالیباف و مخالفان مذاکره، به صورتی که امثال آقای علی علیزاده در کانال جدال مطرح می‌کنند و سعی در تحقیر شخصیت آقای قالیباف دارند، روش یاران انقلاب و یاران رهبری نیست. مردم ما همان‌طور که متوجه شده‌اند کار بزرگی در مقابله با آمریکا در جنگ رمضان انجام داده‌اند و از این جهت باید همدیگر را در عین تفاوت نگاه درک کنیم . زیرا مشکل آمریکا و اسرائیل با ایران امری بلند مدت است و به یک معنا ذاتی می‌باشد و اگر مذاکره هم به یک معنا به نتیجه برسد که بسیار بعید است، به معنای صلح با آمریکا نیست.

 

66- تا ادامۀ آمریکا نباشیم
اکنون ایران ما با یک حادثه بزرگی روبه‌رو شده‌ و این‌که ما در این حادثه چگونه بجنگیم تا ادامۀ آمریکا نشویم، موضوع مهمی می‌باشد. و از این جهت جمهوری اسلامی بحمد الله در آستانۀ حوادث این تاریخ به کشوری تبدیل شده که به خوبی می‌تواند از بحران‌های پیش‌آمده توسط فرهنگ غربی برای جواب‌گویی به نیازهای اصیل بشر جدید عبور کند، وقتی ما به شخصیت بزرگ ملت ایران بیندیشیم و در بستر رهنمودهای رهبر انقلاب حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای گرفتار کوته‌بینی‌ها و اختلافات جزئی که ما را از آن افق بلند غافل می‌کند  نگردیم. در حالی که ملاحظه کردید چگونه ما در زیر تیغ شهادت، ایرانِ دیگری را آغاز کردیم و ویژگی ممتاز ما با توجه به تقابل ما با مدرنیته از همین‌جا آغاز می‌شود و اهل نظر باید بتوانند نسبت به آنچه در حال رخ دادن است وظیفه خود را تعریف کنند. زیرا همه می‌دانیم که تمدن، خریدنی نیست پس باید آن تمدن به عنوان قدرتی فرهنگی در دل تاریخِ خود جایگاه خود را بیابد، امری که با فردای جنگ رمضان می‌توان به آن تمدن که تمدن ایرانِ تاریخی است بیندیشیم . ایرانی که نمایندۀ یک فرهنگ و یک ملت است. البته ملاحظه کرده‌اید که استقلال سیاسیِ ما برعکس کشورهای عربِ منطقه چه اندازه نقش‌آفرین خواهد بود و این استقلال در تقابل با آمریکا عظمت خود را به خوبی نشان داد. استقلالی در راستای حفظ نیروی ملّیِ ایران و مردمی که مقابل خطر به خوبی نقش آفریده‌اند و تاریخ خود را به خوبی درک نموده‌اند.

 

67-مذاکره با هدف دفع شر آمریکایی‌ها
🖌ما جنگ را با کنترل تنگۀ هرمز، اقتصادی کردیم و عملاً جنگ اقتصادی با آمریکا آغاز شد و این یعنی اراده‌هایی که بنا دارند جلوتر از زمانۀ خود در تاریخ حاضر شوند و تفاوت این حضور با کودتا آن است که این حضور در عین آن‌که سریعاً به‌وجود نمی‌آید ولی جهت‌دار است و روح فرهنگی آن همواره در میان می‌باشد. در راستای حملۀ برق‌آسا به ایران، ترامپ اراده کرده بود تک قطبیِ آمریکا را که از بین رفته ، با کنترل غرب آسیا از طریق جنگ با ما به آمریکا برمی‌گرداند ولی همه چیز حکایت از آن دارد که گرفتار باتلاق خود ساخته  شد، به گمان آن‌که می‌تواند صنعت خارج شده از آمریکا را با انرژی ارزان برای تولید کنندگان به آمریکا برگرداند که ما با مقابله با او مانع اهداف او شدیم و ازاین جهت عرض شدجنگ ترامپ با ما یک جنگ اقتصادی بود برای تمامیت‌خواهی آمریکا https://eitaa.com/bartarin_hozoor/107 و ما توانستیم با دفاع خود ارادۀ ترامپ راتغییردهیم و معلوم است که در این جنگ، تاب‌آوری ما پایان حضور نظامی و فرهنگی آمریکا رادرپیش دارد. مهم آن است که ما با این تاب‌آوری آمریکا را خسته می‌کنیم. اینجاست که مذاکره با هدف دفع شرّ آ مریکایی‌ها که رهبرشهید متذکرآن بودند پیش می آید که فرمودند: "ما قبلاً هم اعلان کردیم، قبل از این حرفها هم ما گفتیم [که] نظام جمهوری اسلامی درباره ی موضوعات خاصّی که مصلحت بداند، با این شیطان برای رفع شرّ او و برای حلّ مشکل، مذاکره میکند." ۹۲/۱/۱۹

 

68- ما و عبور از دو قطبی‌‌ها
خرد «ایرانی- اسلامی» به عنوان حضوری معنوی در جهان هستی، در جنگ رمضان به صورتی خاص متولد شد و تا رسیدن به خودآگاهی واقعی جلو می‌آید و مردم ما به عنوان مقاومت در برابر غرب به خیابان‌ها آمدند، و در این رابطه چیستی امر ملّی برای خودِ ما نیز مشخص شد و با توجه به این امر مهم‌ترین وظیفه آن است که بتوانیم با همدیگر گفتگو کنیم. وگرنه نتیجۀ این پیروزی بزرگ به تأخیر می‌افتد.
 اگر می‌خواهیم به عنوان یک ضرورت تاریخی، این کشور و این انقلاب و این پیروزی فوق‌العاده بزرگ باقی بماند؛ باید بتوانیم بر این دوقطبی‌بودن غلبه کنیم. که آن همان زیستن با دیگری می‌باشد  و معنای حضور تمدنی انقلاب اسلامی در جهان و از این جهت برای فهم امر ملّی به همان معنای حضور در تاریخی که با تمدن نوین اسلامی آغاز می‌شود باید به این نکته بیندیشیم که چه چیزی ما را، «ما» می‌کند؟ و طی قرون متمادی ما را حفظ کرده؟ این است آن امری که باید آن را در نظر بگیریم و به ایرانِ بزرگِ فرهنگی فکر کنیم، ایرانی که ما را، «ما» می‌کند و به ما هویت می‌بخشد. چیزی که از طریق نظر به فرهنگ دیروزین خود از طریق مولوی‌ها و حافظ‌ها و فردوسی‌ها می‌توانیم در امروزمان حاضر باشیم. و از آن مهم‌تر در نسبت‌مان با امام حسین«علیه‌السلام» و در ادامۀ، ذیل حضرت روح الله«رضوان‌الله‌تعالی‌علیه»، با حاج قاسم سلیمانی و با رهبر شهیدمان که متذکر همۀ معنای امروزین‌مان بودند و هستند خود را ادامه دهیم.

 

69-تاریخ  پسا نظم آمریکایی
آیا می‌توان به این نکته فکر کرد که ایران نشان داد برتری نظامی برای صاحبان قدرت‌های نظامی در این زمانه پیروزی نمی‌آورد؟ و ارادۀ مقاومت و همبستگیِ مردم حضور تاریخی را به ما گوشزد می‌کند که تاریخ  پسا نظم آمریکایی می‌باشد، برعکس تاریخی که زورگویان امیدواربودند تا اطاعت  شوند ، ایران نشان داد این  قدرت‌های بزرگ نیستند که  بتوانند آینده جهان را در اختیار بگیرند، تصوری که ترامپ در ابتدا خود را با آن مشغول کرده بود . در حالی که حضور آخرالزمانی و فرهنگ مقاومت تاریخ دیگری را مدّ نظرها آورده و این است که ملاحظه می‌کنید واقعیت چیز دیگری را می گوید. بر خلاف تصور ترامپ و  ترامپ‌ها ، به این معنا که مردم دراین زمانه نقش آفرین هستند. تذکری که حکایت ازبصیرت رهبر شهیدمان داردو این بودکه آنطور که آمریکا و اسرائیل می‌خواستندجنگی را که شروع کرده بودندبه خواست آنها به پایان سریع تبدیل نشد و فاصله میان اراده قدرت های بزرگ و اراده مردم به خوبی به میان آمد و معلوم شدجنگ‌ها تا زمانی که ملت‌ها تاب آوری و مقاومت را پیشه کنند، برخلاف اراده قدرت‌های بزرگ ادامه می‌یابند. و بنابراین زمانه زمانه شکست  قدرت های بزرگ نظامی در مقابل مردم و مقاومت است. زیرا این مردم هستند که عاملیت دارند. آیا جهان وارد دورانی نشده است که قدرت های بزرگ دیگر توان تحمیل اراده خود را بردیگر ملت‌ها ازدست داده‌اند؟ و آمریکا بر خلاف تصور ترامپ دیگر  قلعه بان نظام سلطه نمی‌تواند باشد؟

 

70-راه نجات در بیرون کشور نیست
آیا جز این است که در بستر وحدت جامعه، ایران را باید در بستر انقلاب اسلامی و نظر به تمدن نوین اسلامی در آیندۀ پیش رو، دنبال کرد؟ تا نه ادامۀ استعمار و غرب‌زدگی در میان باشد و نه تحجّر. نفی حضور امروزین ارزشمند خود در جهان از طریق روشنفکران غرب‌زده و سلبریتی‌های گرفتار عوام، امری است که باید متوجه آن بود و نسبت به آن فکر کرد. در حالی‌که مردمِ ما خود را در جهانی احساس می‌کنند که با نظر به آن حضور می‌توانیم از مشکلات داخلی نیز عبور کنیم. آری راه نجات در بیرون کشور نیست با نظر به آینده‌ای بس درخشان می‌توانیم از ضعف‌ها و کینه و تکبّر نسبت به همدیگر ‌عبور کرد، وقتی کار را بزرگ و بزرگ‌تر احساس کنیم و متوجه باشیم ما در پایان راه نیستیم و همواره باید رفت، با حضوری از جنس «هنوز نه!».
با توجه به نکته فوق می دانیم که پویایی مردم ایران امری نیست که بتوانیم آن را نادیده گرفت. با مخاطبانی روبرو هستیم که در عین نگاه سیاسی متوجه حضور قدسی خود می‌باشند و این یعنی «سیاستی که عین دیانت است» و حضرت روح الله «رضوان الله تعالی علیه» خیلی زود متوجه چنین حضوری به عنوان نیاز بشر شدند و حال این ما هستیم و هرچه بیشتر توجه به سیاستی که عین دیانت است. در این حالت، آری در این حالت راه نجات در بیرون کشور نیست باید به این نکته برای ایران فردا بسیار بیندیشیم.

 

71- بزرگ‌ترین نگاه 
آیا ما قادریم از تحلیل‌های سیاسیِ سطحی که در فضای رسانه‌ای مطرح می‌شود، عبور کنیم و تنها به آنچه با شهادت رهبر انقلاب پیش آمد و مردم را به صحنه آورد، «نگاه» کنیم؟ آیا می‌توانیم در قلب این ملت حضور ارادۀ خداوند را ببینیم؟ این نوع دیدن، بزرگ‌ترین نگاهی است که در صحنه‌های تاریخی  و در امروزمان می‌توان انجام داد و اگر نتوانیم حرکات این مردم را آینۀ ارادۀ الهی بنگریم، مسلّماً نسبت به آنچه پیش آمده عملاً گرفتارِ برخوردی غائبانه و مفهوم‌زده می‌شویم و نمی‌توانیم در این صحنه‌ها با تمام وجود حاضر شویم. با توجه به این امر به این نکته فکر بفرماییدکه گفته‌اند در نظام استبدادی وقتی سرِ آن نظام زده شود، آن نظام سقوط می‌کند که حقیقتاً چنین است، و این در مورد نظام اسلامی ما صدق نکرد ، زیرا یک نظام در میان است با حضور تاریخی خاصی که مردم در آن حاضرند و از این جهت همۀ مردم به نوعی همان رهبر شهیدشان هستند، که اگر آن نسبت را و این حضور را پاس بدارند یقیناً آن آینده درخشانی که رهبر شهید مدّ نظر داشتند را می‌یابند و گرفتار نقشه‌های رسانه دشمنان نمی‌شوند که ما را نسبت به آن آینده درخشان  غافل می‌کند تا نتوانیم  همدیگر را  تحمل کنیم و طرف مقابل درست و دلسوزانه انتقاد کند و معتقدین به مذاکره هم باحسن نیت به انتقاد ها فکر کنند. این است راه حضور ایران بزرگ و تمدنی در آینده. https://eitaa.com/yaminpour/6198   

 

72-ایران آینده، نه مانند آل سعود و نه مانند ترکیه
به جهانی فکر کنید که به جهت روحیۀ «سکولار» و بی‌توجه به امور معنوی از بین رفته و به جهانی بیندیشید که به جهت توجه به امور قدسی و به انسانیت انسان‌ها از طریق ایران، در حال زایش است و به مردمی بیندیشید که دیگر به بهانۀ دموکراسی نمی‌خواهند از «سیاستی که عین دیانت است» غفلت شود. حضوری که نه «تحجّر» است بدون توجه به هرگونه سیاستی، مانند وهابیت در آل سعود و نه مانند ترکیه و حضوری که بدون تعهد نسبت به دیگر انسان‌ها و ابعاد معنوی آن‌ها و به بهانۀ دموکراسی، دیانت انسان‌ها را به چیزی نمی‌گیرد، و ملاحظه فرمودید هر دو کشور خواسته و ناخواسته ذیل جهان استکباری، خود را معنا کرده‌اند. و حال این ماییم و جهانی که «سیاست آن عین دیانت آن و دیانت آن عین سیاست آن است»  این است جهانی که در پیش است و باید نسبت به آن بسیار بیندیشیم.
زیرا وقتی می‌توانیم از غرب عبورکنیم که غرب را به خوبی بشناسیم و تنها در آن صورت است که متوجه می‌شویم باید به انسان دیگری فکر کرد تا روشن شود آن‌چه در ایران تمدنی در عرصۀ «زیستن با دیگری» اهمیت دارد، حقیقتِ جاری و ساری در زندگی است که با نگاه تاریخی به رخدادها پیش می‌آید. در این حالت است که همدیگر را می‌فهمیم. 

 

73-راز ارادت مردم به رهبر شهید
مسلماً ایران، منهای حضور فعّال ولایت فقیه، ایرانی نیست که بتواند در جهان آینده موثر باشد و این مشکلی است که روشنفکران ما و متحجّرینِ بی‌تاریخ از آن در غفلت می‌باشند. آیا راز ارادت فوق العاده مردم ما و مردم جهان به رهبر شهید، ریشه در آن تذکراتی ندارد که آن مرد نسبت به آینده‌ای خاص با ما در میان گذارد که انسانیت همه انسان‌ها در آن محترم شمرده می‌شود؟ و از این جهت آینده‌ منهای حضور فعّال ولایت فقیه، نمی‌تواند آیندۀ اصیلی ‌باشد زیرا تنها رعایت انسانیت انسان‌ها ذیل اندیشه توحیدیِ نظامی ممکن است که نظام ذیل ولایت فقیه باشد و اتفاقاً ملت ما و کشور ایران نیز در چنین تاریخی حاضر شد که سخت به دنبال آن بود و بدان نیاز داشت و آن رهبر شهید متذکر آینده‌ای شدند که ما و همه انسان‌های آزاده بدان نیاز  داشتند و داریم.
  با توجه به امر فوق است که تاریخ ما از «فتوت» و «جوانمردی» و «ایثار» و «فداکاری» و «درک همدیگر» حکایت ها دارد و شما آن را نه‌ تنها در مراسم تشییع سردار سلیمانی عزیز و شهید رئیسی عزیز ملاحظه کردید، این روزها با نظر به شهادت آن قائد عظیم الشأن به طور خاصی تجربه می‌کنید و این است حکایت امروز و فردای ما که نباید از آن غفلت کرد و گرنه تلاش استراتژیست‌های اسرائیلی که با ماشین‌های سمّ پراکنیِ‌شان که به گفته خودشان بنای ایجاد اختلاف در جبهۀ یاران انقلاب را دارند، موثر می‌افتد. مگر با رعایت تقوا و احترام به حقوق یکدیگر و دیگر انسان‌ها.
 

74-ایران و قدسی‌ترین حضور در جهان
با نظر به این‌‌که حکمرانی کلاسیک و نظم نوین جهانی تا حدّی فروپاشیده است، بازاندیشی نسبت به مفهوم نظم نوین جهانی و چشم‌انداز ایران در پساجنگ ما را متوجۀ این امر می‌کند که جهانِ امروز و مردم جهان بیش از هر زمان دیگری به نظم دیروزین باور ندارند و آنچه سال‌ها با عنوان نظم جهان به سرکردگی آمریکا شناخته می‌شد، اکنون به ساختاری شکننده و مملو از شکاف‌ها و امور پیش‌بینی‌ناپذیر تبدیل شده است تا آن‌جایی که می‌توان گفت جنگ‌های اخیر تنها مرزهای جغرافیایی را تغییر نداده‌اند بلکه معنای سیاست را نیز دگرگون کرده‌اند و قدرت‌های بزرگ در حالی از ثبات سخن می‌گویند که خود در حال بی‌ثباتی هستند. از این جهت بزرگ‌ترین خطا آن خواهد بود که جهان آینده را با معنایی که انسان‌ها از زندگی در قرن بیستم داشتند، تحلیل کنیم. در حالی‌که آنچه در حال شکل‌گیری است، جهانی است که در آن قدرت فقط در زرادخانه‌ها و اقتصادها شکل نمی‌گیرد، بلکه در توانایی ملت‌ها برای تولید معنا و حفظ انسجام روانی جامعه و ساختن روایت از آینده، تمرکز پیدا کرده و درک این نکته یعنی متوجۀ تاریخی باشیم که در آن قرار داریم. و اینجاست که باید متوجه باشیم در ایرانی زندگی می‌کنیم که بشریت این دوران را در بر گرفته تا «سیاست» و «دیانت» از هم جدا  نباشند و لازمه این حضور رعایت نهایت تقوا ، به همان معنای تقوای آخرالزمانی می‌باشد تا به جای مطرح کردن خود و گروه خود اشاره ای باشیم به آن  قدسی‌ترین حضور.
     
     
75- ما و خودآگاهی انقلابی
در «دولت ملت» که نوعی حضور تمدنی با نظر به آینده مدّ نظر می‌باشد، افراد همدیگر را درک می‌کنند و این حضوری است غیر از آن حضور که کدخدا سرنوشت مردم را در دست داشت و از این جهت  با نظر به «دولت ملت» و حضور تمدنی ایران، باید به امکانی که پیش آمده است بیندیشیم.
به خوبی روشن است که انقلاب اسلامی در این تاریخ که عموماً ملت‌ها به نوعی در استعمار جهان مدرن هستند ، استقلال را به ایران برگرداند، با توانمندی امروزین در مقابل آمریکا و اسرائیل و داعش. با توجه به این امر نیاز ما به نوعی خودآگاهی انقلابی می‌باشد که در عین نظر به آیندۀ ای متعالی، منتقد باشیم ولی در جایگاه معترضین غرب زده نباشیم که هیچ نسبتی با انقلاب اسلامی و مردم ما ندارند، زیرا که تجددمآبی، ما را به اهداف‌مان نمی‌رساند و ما را از همّت‌های بلند و اراده‌های اصیل برای آن‌که در خویشتن خویش صعود کنیم،  غافل می‌کند.
غفلت از جایگاه تاریخی جهان مدرن از یک طرف و غفلت از موقعیتی که در امروز تاریخی‌مان می‌توانیم در آن حاضر شویم از طرف دیگر موجب شده است که عده‌ای همچنان خود را در  دیروز خود جستجو کنند و عده‌ای خود را در فرهنگ غرب احساس نمایند. غافل از آن‌که ما نه آن هستیم و نه این، در حالی که باید در این جهان و در این تاریخ با نظر به سیاستی که عین دیانت است، به حضور قدسی و تمدنی خود بیندیشیم. تا بتوانیم فکر و اندیشه اهل اندیشه را با هر گرایشی که باشند فهم کنیم. 

 

76- مردم و حضور راهبردی آنان در میادین و خیابان‌ها
آیه «وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ» متذکر حضوری می‌باشد ذیل ارادۀ الهی، و این با نوعی «ناارادگی» همراه است ، به این معنا که انسان در آن صحنه اراده نمی‌کند بلکه خود را به خدا می‌سپارد تا به ارادۀ الهی در صحنه حاضر شود، امری که در این روزها مردمِ ما در میدان‌های شهر در خود می‌توانند احساس کنند.
 راستی! چه کسی این دل‌ها را ماورای رسانه‌های دشمن در این میدان‌هایِ شهر هدایت می‌کند؟ مردمی که در جای خود نقش اسلحه‌ها را انجام می‌دهند و با این حضور می‌دانند که در حال تغییر نقشۀ منطقه هستند. 
حضور مردمی چه معجزه‌هایی پیش آورده و چه معجزه‌هایی در پیش دارد، وقتی مردم نگهبان عنایتی باشند که به آن‌ها شده و از هر گونه تفرقه و جدال پرهیز کنند، امری که امامین انقلاب متوجه آن بودند و متذکر حضور تمدنی ما با هویت سلامی  شدند. و در همین راستا به گسست خرد در جبهه مقابل فکر کنید از آن جهت که می‌توانیدگسستِ خِرد را در ترامپ ملاحظه کنید که چگونه  آمریکا در شرایطی در منطقه حاضر شده است که نمی‌تواند از توانایی‌های خود استفاده کند و این است معنای مدد الهی که خداوند برای انقلاب اسلامی در این شرایط تاریخی و در این منطقۀ جغرافیایی ایجاد کرده است.

 

77-عزم تاریخیِ شیعه در حال تحقق است
حضور مردم در میدان‌ها حکایت از آن دارد که در تاریخی باید حاضر شد که روح جمعی جلوتر از سیاستمداران در صحنه است و خط اصلیِ آیندۀ ما را همین حضور مدّ نظرها آورده و از این طریق عزم تاریخیِ شیعه در حال تحقق است و این جواب شکست‌ها و قحطی‌هایی است که حاکمان ترسو سال‌های سال بر ملت ایران تحمیل کردند. 
آیا به این نکته فکر کرده ایم که چرا جبهۀ برانداز به ادعای خود «با ساواک» بیعت کرده؟ تا با تمام قدرت مقابل ارادۀ مردم قرار گیرد. آیا چنین جریانی چه آینده‌ای برای خود تعیین کرده است؟ آیا به همان آینده‌ای دچار نمی‌شود که ساواک دچار شد، با همۀ قدرت‌نمایی‌ها و امنیتی‌کردن همه چیز؟ ملاحظه کردید کارشان به کجا کشید! و این یعنی باید به آینده که آینده‌ای است در مقابله با آن جریان ، بسیار امیدوار بود و بدانیم معادلات، تغییر خواهد کرد زیرا این مردمند که با وجدان تاریخی خود دارندراهبری می‌کنند به سوی آینده‌ای که رهبر شهیدمان متذکر آن بودند و فرمودند: « توصیه‌ی من امید و نگاه خوش‌بینانه به آینده است. بدون این کلید اساسیِ همه‌ی قفلها، هیچ گامی نمیتوان برداشت......». بیانیه «گام دوم انقلاب» 

 

78-«ایرانیت» و «اسلامیت»، با اندیشه‌ای تمدن‌ساز
در دفاع مقدس سوم معلوم شد تا آن‌جا که موشک‌های ما فرود می‌آیند، ما در آن جا حاضر هستیم و این یعنی حاضر شدنِ آرش کمانگیر در اکنونِ تاریخی‌مان در جهان جدید. این یعنی حضور در جهانی مقابل توانایی‌های جهان استکباری و خنثی‌کردن نقشه‌های استعماری آن‌ها تا به تاریخی دیگر و به انسانی دیگر بیندیشیم. جهانی که «ارادۀ ملی» و «جهاد مقدس» یک‌جا جمع شده، به طوری که ملاحظه می‌کنید هوشِ ملّیِ ملت ایران از هویت قدسی که اسلام متذکر آن است؛ از هم جدا نیست و این یعنی میدان‌های شهر که آینه‌ای شده‌اند از «ایرانیت» و «اسلامیت»، تا فردای دیگری از این طریق به ظهور آید، با «صبر» و «متانت» و «دلسوزی» و «آینده‌نگری ، با اندیشه‌ای تمدن‌ساز». با توجه با این امر همه چیز در جنگ رمضان حکایت از آن دارد که به یک معنا ترامپ با خودش دعوا و در گیر است  و این به جهت فقدان راهبرد و استراتژی بود که در عین قدرت نظامی بدان گرفتار است  و این است که هر روز با دست پیش می‌کشد و با پا عقب می‌راند و این حکایت از بی‌آیندگی جهانی دارد که ترامپ را مشکل‌گشای خود میداند و از این جهت کوتاه‌کردن دست آمریکا از منطقه مهم‌ترین واقعۀ تاریخ ما می‌باشد و مهم‌ترین ضربه به بی‌معنایی فرهنگ غربی و حضور«ایرانیت» و «اسلامیت»، با اندیشه‌ای تمدن‌ساز.

 

79-راهکار عبور از دو قطبی‌گری
جبهۀ استکبار در جلوۀ آمریکا و اسرائیل با هزار امید به ایران اسلامی حمله کرد تا با شهادت رهبر انقلاب به گمان خود به هر چه فکر می‌کرد دست یابد. حال با حضور مردم و فرار ناوها، دیگر چه کاری می‌خواهند انجام دهند، مگر پنهان‌کردنِ شکست‌های‌شان؟ آیا ما در اکنون خود به حکم«وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقين‌»، در این صحنه‌ها به‌خوبی در حال تجربه‌کردن آیندۀ خود نیستیم؟ در شرایطی که جبهۀ استکبار تمام توانایی‌های خود را به میان آورده‌اند برای آن‌که آینده از آنِ آن‌ها باشد، و عین گرفتاری در بی‌آیندگی! تا آن‌جایی که بین اعضای مجلس سنای آمریکا در رابطه با اختیارات ترامپ برای شروع جنگ با ایران اختلاف پیش می‌آید و این یعنی آن ابرقدرت از درون در حال پوسیدن است. در حالی که ما در آینده‌ای حاضر خواهیم بود که رهبر شهیدمان فرمودند: « آیندۀ کشور به توفیق الهی، به فضل پروردگار، آیندۀ خوبی است؛ (22/7/94)
از خداوند عاجزانه تقاضامند هستیم که در فهم این شرایط تاریخی ما را موفق بگرداند که تنها با توجه به آن فردایی که فردای حضور تمدن نوین اسلامی می‌باشد می‌توانیم در امروز خود با وارستگی تمام حاضر شویم، بدون آن‌که گرفتار دو قطبی‌گری‌های سطحی باشیم با این تصور که گمان کنیم ما در سکوی حقّانیت کامل ایستاده‌ایم و برادرانِ ایمانی ما که مانند ما فکر نمی‌کنند در جایگاه باطل ایستاده‌اند، و تنها با نظر به حضور تمدنی که «سیاست» در آن عین «دیانت» است می‌توان از این مشکل عبور کنیم.

 

80-معنای اندیشیدن به عزم ملی

اگر در جنگی که پیش آمده متوجۀ نامتقارن‌بودنِ جنگ ما با جبهۀ استکبار و صهیونیسم نشویم، وسعت و فراوانی اسلحه‌های آن‌ها ما را مرعوب می‌کند. در حالی‌که ما اهداف دیگری را در مقابله با استکبار و صهیونیسم دنبال می‌کنیم که از جمله آن ها مقابله با فرهنگ نژادپرستِ غرب می‌باشد و مبارزۀ ما با آن‌ها موجب می‌شود تا آن‌‌ها از صحنۀ تصمیم‌گیری برای جهان خارج ‌شوند و از این جهت حتماً پیروزی از آنِ جبهه‌ای است که ایران در آن حاضر شده و در این حضور است که به جای حذف غزه، اسرائیل و آمریکا حذف می‌شوند. مشروط بر آن‌که جایگاه دفاع مقدسی که ما در آن وارد شده‌ایم را بدانیم و انسجام داخلی را حفظ نماییم و به عزم ملّی که در راستای مقابله با ابرقدرتی مانند آمریکا پیش آمده زیاد فکر کنیم و سعی نماییم همراه با همدیگر بدون نفی و طرد دیگری در این میدان حاضر باشیم، که لازمۀ آن توجه به تمدنی می‌باشد که «سیاست» در آن تمدن «عین دیانت» و «دیانت» در آن تمدن «عین سیاست» است. این همۀ معنایی می‌باشد که ما باید در خود  زنده نگهداریم و از خود بپرسیم: «ما در نسبت با همدیگر چگونه باید باشیم؟»

 

81-قرنی که دیگر قرن آمریکایی نیست
باید از خود پرسید آیا رئیس جمهور آمریکا یعنی ترامپ یک خبرنگار است تا خبرهایی که می‌خواهد بسازد و یا رئیس جمهور است تا جمهور را رهبری کند؟ عجیب است که این رئیس جمهور تا آن‌جا از تاریخِ خود و از کارهای خود بی‌خبر و بیگانه است که در مصاحبۀ خود با خبرنگاران فکر می‌کند امام خمینی«رضوان‌الله‌تعالی‌علیه» را شهید کرده است! «فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ»!! آیا برای صاحبان اندیشه در چنین صحنه‌هایی جای عبرت نیست، تا به افول و بی‌آیندگیِ آمریکا و به قرنی که قرن آمریکایی نیست بیندیشند؟ در این صورت است که باید امیدوار بود که حتی حاکمان کشورهای عربی برخلاف میل باطنی، به خود آیند وگرنه چیزی نمی‌گذرد که از صحنۀ تاریخ  پاک می‌شوند و این  به جهت حضور تمدنی ایران اسلامی می‌باشد در میدان جمع بین «سیاست» و «دیانت» تا انسان‌ها در نگاه سیاسی خود «تقوا» را رعایت کنند و در میدان دیانتِ خود، حضور تاریخی و اجتماعی خود را مدّ نظر داشته باشند تا گرفتار دو قطبی‌های متحجّرین و یا  غرب‌زدگان نگردند، که این بلای بسیار بزرگی است، بنابراین به ایرانی باید بیندیشیم  که به عنوان یک ابرقدرت با هویت «سیاستی که عین دیانت است» در مقابل استکبار ایستاده است و نظر به انسانیت انسان‌ها دارد.

 

82-حضور روح قدسی شیعه در آینده
ایران چند دهه است که برای چنین مقابله‌ای که پیش آمده، آماده شده تا با دفاع خود معنای جبهۀ استکبار را از بین ببرد و در این رابطه لازم نیست ما پیروز شویم، کافی است جنگ را ادامه دهیم و شکست نخوریم. در این حالت است که پیروزی برای ما و شکست برای جبهۀ استکباری پیش خواهد آمد، آن هم جبهه‌ای که ادعای ابرقدرتی می‌کرد. و این یعنی حضور روح قدسی ایران شیعه در آیندۀ تاریخ. و معلوم است هر کدام از جبهه‌های دلسوز انقلاب ممکن است اشتباه کنند ولی نباید به جای انتقاد دلسوزانه و فهم حضور جهانی که بحمدالله همۀ فرزندان انقلاب خود را در آن حاضر می‌یابند؛ آن اشتباه را برجسته کنیم و انسجام داخلی را ضعیف نماییم که این مهم‌ترین برنامۀ دشمنان است برای به نتیجه‌رساندن برنامه‌های‌شان. آری! جریان‌های دلسوز انقلاب هرکدام مسئولیت‌هایی دارند که باید متوجۀ آن وظایف باشند و اگر آقای دکتر پزشکیان می‌فرمایند «ایران، امروز الهام‌بخش آزادی‌خواهان جهان است» و به گفتۀ ایشان ما با مقاومت و صبرِ خود در مقابل آنچه جبهۀ استکبار در سال‌های گذشته و به‌خصوص در جنگ رمضان پیش آورده، معنای دیگری از زندگی را به مردم جهان متذکر شده‌ایم و «ایران، امروز الهام‌بخش آزادی‌خواهان جهان است». باید متوجۀ بصیرتی شد که مردم ما بحمدالله با درک شرایط تاریخی توانسته‌اند نقشه‌های پیچیدۀ رژیم صهیونی را در امر خطای شناختی و اختلاف بین خود، نابود کنند. و این است معنای حضور روح قدسی شیعه در آینده.

 

83-ما و آغاز حضور آخرالزمانی
انگیزۀ ملی و قدسی در مقابل جبهۀ استکبار، حضورِ آخرالزمانیِ جبهۀ حق در مقابل باطل را در ایران معنا کرده. سربازان آمریکایی نمی‌دانند برای چه در این جنگ حاضر شده‌اند. در حالی‌که فرزندان جبهۀ ایران اسلامی به خوبی می‌دانند چرا باید با تمام وجود از کشور و انقلاب خود دفاع کنند و این است معنای حضور در تاریخ قدسی با انگیزه‌های ملّی و معنوی در نظر به آیندۀ مقدسی که مدّ نظر دارند. و مسلّماً در این شرایط، جبهۀ استکبار حتماً شکست می‌خورد و این آغاز حضورِ آخرالزمانی است که باید در اندیشۀ اسلامی به آن فکر کرد.
آری! جبهۀ استکبار با ارادۀ مقابله با ایران به عنوان «یک‌بار برای همیشه» با ما مقابله کردند و با مقاومتی غیر قابل پیش‌بینی از طرف ملت ایران مواجه شدند و حال این مائیم و حضور در آینده‌ای که با ما ادامه دارد. این است معنای ناکامی اسرائیل در تهاجمی که به کمک آمریکا پیش آورد، در حالی‌که یأسِ بی‌آیندگی در حرکات و گفتار سردمداران آن جبهه به خوبی قابل احساس است. و باید «امید» و «یگانگی» در جبهۀ ما شعله ور باشد، بدون ایجاد هر یأسی که ما را از این حضورِ تاریخی غافل کند.

 

84- اراده‌هایی ماورای قدرت اسلحه‌ها
همۀ تلاش جبهۀ استکباری صهیونی آن است که تاب‌آوریِ ما را از بین ببرد و ارادۀ ملت را بشکند و از این جهت با ناکامی کامل روبه‌رو شده. زیرا اراده‌هایی در جبهۀ انقلاب اسلامی در میان است ماورای قدرت اسلحه‌ها، و از این جهت دل مردم با آنچه جبهۀ استکباری و صهیونی به میان آورده، خالی نمی‌شود و این خارج از محاسبات دشمنان ما بود با آن‌همه تبلیغاتِ انحرافی  در راستای جنگ شناختی و اختلاف افکنی . 
در حالی که بحمدالله انقلاب اسلامی در مسیر تاریخی خود به جایی رسیده است که می‌خواهد نشان دهد دموکراسیِ واقعی، دموکراسیِ خیابانی است، امری که رهبر معظم انقلاب در پیام خود بدان اشاره کردند تا ما در فردایی حاضر نشویم که برنامه‌ریزانِ غرب‌زده برای مردم ما تعیینِ تکلیف کرده باشند و از هویت اسلامی و ایرانی خود غفلت کنیم، هویتی که ذیل اسلام و خِرد خسروانی نسبت به آیندۀ درخشان که با هویت تمدنی که در پیش داریم «همدیگر را فهم کنیم» و اجازه ندهیم نقشه‌های دشمن در امر دو قطبی سازی جامعه به نتیجه برسد؛ و این نیاز به «تقوایی» عمیق دارد. 

 

85-حضور در وسعتی دیگر از انسانیت
 معنای حضور مردم را نباید با سخنان ساده و سطحی تقلیل دهیم. این مردم به حضوری می‌اندیشند که آن یگانگی با رهبر شهیدی است که با شخصیت خود و با شهادت خود، افقی از انسانیت را مقابل ما گشودند و این‌جا است که با نظر به جایگاه شهادت رهبر معظم انقلاب، زبانی خلق می‌شود تا همگان در کنار هم قرار گیرند، بدون آن‌که بحث از توبۀ افرادی را به میان آوریم که مانند ما نمی‌اندیشند زیرا بحث در حضور در وسعت دیگری است که همه در آن حضورِ وسیع کنار همدیگر قرار می‌گیریم به امید آینده که بر عکس فرهنگ غربی، آینده توهّمی نیست ، آینده‌ای است که هر انسانی در نسبت با جامعه خود و با دیگر نسان‌ها جهانی می‌باشد گسترده و گشوده. زیرا با شهادت آن رهبر عظیم الشأن، طوری مردمِ ما به خود آمدند که رویۀ روزمرّگی آن‌ها به هم ریخت و بیش از پیش خود را در دل تاریخی که با انقلاب اسلامی آغاز شد، در آغازِ دیگری یافتند و در جستجوی حضور دیگری خود را درک می‌کنند تا از یک طرف از نیهیلیسم و نیست‌انگاری که تقدیر زندگی مدرن است عبور کرده باشند، و از طرف دیگر در عین حضور در جهان به انسانیت انسان‌ها ،  در حضوری قرار می‌گیرند که به کمک آن حضور، حقیقت ظهور انسان کامل بیش از پیش فراهم شود. امری که می‌توان در تشییع رهبر شهیدمان در جان خود تجربه کنیم که چگونه این همه انسان در خود به انسانی نظر دارند که خودشانند ولی بسی بیشتر و راز اشک یعنی نزدیکی به خودی که بسی بیشتر است.

86-مردم ما و تشییع رهبر شهید و «غیب‌آگاهی»
مردم با افقی که شهادت رهبر انقلاب در تاریخ انقلاب اسلامی گشود، متوجه شدند در نزد خود بیش از آن‌که گمان می‌کردند، حضوری «قدسی» دارند؛ لذا متوجه شدند باید با قاطعیت تمام در مقابل جبهۀ استکبار ایستاد و تفاهم، هرگز به معنای صلح با آمریکا نمی‌باشد. غفلت از این نکته، غفلت از وعدۀ الهی در پیروزیِ جبهۀ حق و تنزل از مقام لاهوتی ایرانِ قدسی می‌باشد و این است راز رجوع جوانان ما به شخصیت رهبر شهید و راز حضوری که با شهادت ایشان پیش آمد؛ به‌خصوص که با تشییع ایشان با نوعی «غیب‌آگاهی» آشنا خواهند شد و در نتیجه قهرمانانی که آنان به دنبال آن بودند، از این به بعد شخصیت‌های تعریف‌شده در فرهنگ مدرن نمی‌باشند. در حالی‌که آن رهبر شهید نمایشِ «غیب» بود، در عین مقابله با استکبار. این است راز شیفتگی حضور در تشییع آن مرد الهی، همراه با فرشتگان عرشی. آری! تشییع رهبر شهید تنها یک وداع با آن شخصیت نیست، بلکه حضور در تاریخی می‌باشد که آیندۀ جمهوری اسلامی ذیل ولایت فقیه خود را درخشان‌تر نشان می‌دهد تا ما با نظر به تاریخی که  انبیای الهی به دنبال آن بودند، از خود بپرسیم در مواجهه با این تشییع در کجای آن تاریخ ایستاده‌ایم؟ و این در صورتی ممکن است که جایگاه تاریخی این تشییعِ فوق‌العاده را که با نوعی حضور حماسی ملت‌های آزاده همراه است «فهم» کنیم، تا تجدید عهدی باشد با شخصیتی ذو ابعاد که متذکر ابعاد نهایی انسان آخرالزمانی می‌بود و می‌باشد.

87-رهبر شهید و بصیرت تاریخی خاص
همه چیز حکایت از آن دارد که آن رهبر شهید قبل از شهادت‌شان امکان‌هایی که با طلوع انقلاب اسلامی در پیش خواهد بود را یافتند و متذکر حضور بعثت‌گونۀ مردم شدند. زیرا متوجۀ آینده‌ای بودند که حتی در اولین خطبۀ نماز جمعۀ خود بعد از حملۀ صدام حسین بدان تذکر دادند و فرمودند:
 «ای برادران و خواهران عزیز من! ای ملت عزیز ایران! مبارک باد بر شما این روز، مبارک باد بر شما این جهاد، مبارک باد بر ما ان‌شاءالله جهاد و شهادت؛ و مبارک باد بر این ملت پیروزی بزرگ و فتح مبین بر همه‌ی قدرتهای مهاجم. نیروی ما، نیروی ایمان و نیروی خدا و نیروی انسان است، این نیرویی فناناپذیر است. «فاتقوا الله ایها المؤمنون و المؤمنات و کونوا مع الصادقین». (4 مهرماه 1359)  
آیا از این بصیرت تاریخی نسبت به آیندۀ ایرانی که از طریق صدام مورد تجاور قرار گرفته، نباید حیرت کرد، تا شخصیت فکری آن رهبر عظیم‌الشأن را نسبت به آیندۀ ایران قدسی که آیندۀ جهان است؛ بازخوانی کنیم؟ و با نظر به اندیشۀ ذو ابعاد آن مرد الهی خود را در تاریخی حاضر کنیم که تاریخ وسعت انسانیت انسان‌ها می‌باشد، تا هرکس ذیل شخصیت آن مرد الهی متوجۀ جهان «دیگران» شود و جهان دیگر انسان‌هایی که خود را ذیل آن شخصیت تعریف کرده‌اند، محترم شمارد.  

 

88-تشییعی  همراه با آغازی دیگر
انقلاب اسلامی در این تاریخ و در این جهان، اشاره به افقی است که انسان در ابعاد نهاییِ آخرالزمانی‌اش بدان نیاز دارد و در همین راستاکار به مقابلۀ آمریکا و رژیم صهیونی کشیده شد؛ به عنوان نظر به افقی که آمریکا دیگر معنایی برای بشریت ندارد. این است هدف بزرگی که به عنوان آینده برای ما به ظهور آمده و مردم با نظر به چنین حضوری در تشییعی این‌چنین فوق العاده حاضر شده‌اند. وای! اگر متحجّرینِ بی‌تاریخ بخواهند برداشت‌های ظاهرگرایانه از دین را بر مردم تحمیل کنند، به جای آن‌که اجازه دهیم تا این مردم، خودشان آن فرهیختگیِ ایمانی را انتخاب نمایند و این یعنی همراه همدیگر باشیم، به جای تحکُّم بر یکدیگر.
آری! مقابله با غرب به روش طالبانی کجا و ستیز با غرب با بی‌معنایی‌کردن جهان غربی از طریق انقلاب اسلامی، کجا. در این صور است که غرب‌زدگی نمی‌ماند ، امری که مردم آرام‌آرام در حال توجه به این نکته هستند . این‌جا است که قدرت‌های جهانی نمی‌توانند این مردم را در اختیار بگیرند زیرا به گفتۀ رهبر معظم انقلاب: «بسیاری از کسانی که هنوز به این‌گونه حضور دست نیافته اند- منظور حضور در میادین- قلباً همراه و هم سخن با جمعیت‌های حاضر در میادین هستند.» آیا این نوع حضور که در تشییع فوق العاده رهبر شهید ملاحظه فرمودید، همان جامعیتی نیست که بشر جدید برای آیندۀ خود بدان نظر داشت و جبهۀ استکبار و متحجّرین از آن محروم‌اند؟ اینجا است که باید بعد از این تشییع متوجۀ آغاز دیگری شد.

 

89-حضور جهانی ما
به سوژه و ارادۀ جمعی مردمی نظر کنید که تنها و تنها منحصر به ایران و رسالتی است که خداوند بر دوش مردم ما نهاده است و البته چنین حضوری که ایران برای جهان به نمایش گذارده، خطری است برای دیگر کشورهای وابسته، به‌خصوص حاکمان کشورهای عربی و ما بدون مقابلۀ نظامی با دیگر کشورها، با سبکی خاص، حضور دیگری را مدّ نظر مردم جهان می‌آوریم، آنطور که آن رهبر شهید مدّ نظرها آوردند تا مردم آن کشورها از آن نوع وابستگی عبور کنند، این است حکایت آیندۀ جهان و راز اضطراب جبهۀ استکبار و روحیۀ یهودی‌گری که بنا دارد همۀ مردم جهان را غلام و بردۀ خود بگرداند.
به خودی‌هایی فکر کنید که با پیش‌فرض‌های تنگ‌نظرانه خود حجاب حضور دینداری در این تاریخ می‌شوند، تا با بازخوانی آن تفکر، آغازی را آغاز کنیم، آغازی که با شهادت رهبر انقلاب، انسان‌ها می‌توانند تفکر خود را در یوم اللّهی به ظهور آورند که با نظر به آن یوم الله، در دلِ آن شهادت، آینده‌ای خاص به ظهور می‌آید، آینده‌ای که با امید به آن در دل شهادت آن مرد بزرگ، مردم با بعثت درونی خود و با حضور در آن تشییع فوق العاده، با یقین بیشتر نسبت به آن آینده می‌اندیشند، آینده ای که روح و روحیه تمدنی دارد و هر کس جهانی می‌شود نسبت به جهان انسانی دیگر، با عبور از روحیه‌های خود بنیادی که افراد تنها فهم خود را  ملاک حق و باطل می‌دانند. به حضوری باید بیندیشیم که حضور جهانی ما می‌باشد.

 

90- و این یعنی فروریختن سیطره صهیونیسم در جهان
 ملاحظه می‌کنید که چگونه دیوار ترسی که جبهۀ صهیونیسم اروپایی و آمریکایی برای مردم آزادی‌خواه جهان ایجاد کرده بودند؛ با شهادت رهبر انقلاب و حضور مردم  در این تشییع فوق العاده فرو ریخت و این یعنی فروریختن جبهۀ صهیونیسم در جهان و به میان‌آمدن شوری که مردم  در خود احساس می‌کنند که حقیقتاً شور زندگی می‌باشد و از این جهت خستگی ندارد .. 
خطر آن‌جایی پیش می‌آید که  رژیم اسرائیل گمان کند می‌تواند آن امیدواری را به ناامیدی و یأس تبدیل کند  و مردم ما با درک تاریخی که در آن قرار دارند با حضور فعال خود نسبت به انقلاب و اهداف آن در کنار مجاهدان، متوجه شده‌اند دشمنان‌شان بنا دارند ارادۀ خود را بر آن مردم تحمیل کنند و این‌جا است که به خوبی با آگاهی تمام در مقابل تهاجم دشمن ایستاده‌اند تا آیندۀ خود را رقم بزنند. زیرا متوجۀ توانایی و قدرت خود شده اند که چگونه خداوند به حکم آیۀ: «إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذينَ آمَنُوا...» ایران اسلامی را در مقابل جبهۀ استکبار تنها نگذاشته. و  از این جهت به آینده‌ای نظر می‌کنیم که  آن رهبر شهید مان در رابطه با آن آینده فرمودند: «اگر ایران‌دوست هستید، یکی از علائم و شاخصهای ایران‌دوستی شما این است که امیدآفرینی کنید؛ اگر یأس‌آفرینی کردید، نمیتوانید بگویید ایران‌دوستید. شاخصِ عمده‌ ایران‌ستیزی یأس‌آفرینی است، امیدسوزی است، القای ناتوانی است، القای بن‌بست است؛ اینها شاخصهای ایران‌ستیزی است.۱۴۰۱/۰۸/۲۸

 

91-ما و اکنونی شورانگیز و معنوی
ایران با حضور قدسی خود در جهان، در مقابله با جهان استکباری و با به ظهورآوردن حقّانیت جبهۀ انقلاب اسلامی ، معنای دیگری به جنگ رسانه‌ای داد تا آن‌جایی که ملاحظه می‌فرمایید چگونه مردم عراق، تعلّقِ قلبی و جانیِ فوق‌العاده‌ای به مردم ایران پیدا کرده‌اند. این یعنی چشم‌گشودن به آینده‌ای که در دل ملت‌ها در حال به ظهورآمدن است و خوب است به این نکته بسیار فکر کرد زیرا اکنونِ ما در صورتی اکنون سراسر حیات و شور و معنویت خواهد شد که متوجۀ چنین آینده‌ و فردایی باشیم و با مدّ نظر قرار دادنِ آن فردا، از ریزش‌ها در امان خواهیم ماند. باید به اکنون شورانگیز خود که حضور در تاریخ قدسی می‌باشد آگاهی پیدا کرد و مواظب بود چگونه باید از وضعی که جهان غرب برای بشریت ایجاد کرده‌اند عبور کرد. این کار همتی عظیم و سیر و سلوکی استثنائی می‌طلبد که انسان از طریق ایمان الهی می‌تواند به آن دست یابد. برای خروج از غرب‌زدگی به استواری و قدرت ایمانی و صلابت فکری نیاز داریم که شخصیت رهبر شهید متذکر آن بود، و این همان چیزی است که ما همچنان نسبت به فردای خود مدّ نظر داریم تا نسبت موزون عالم عرش با عالم فرش در امت واحدۀ نبوی و ولایی مجدداً ظاهر شود. این است معنای آینده‌ای که انقلاب اسلامی متذکر آن است و کربلا آغازگر آن و حضور نهایی آن می‌باشد و آن رهبر شهید راهی بود از جنس کربلا به سوی آن نهایت نهایت‌ها و تذکری بود برای آنهایی که بنا دارند در وسعت انسانی خود حاضر شوند.

 

92-جبهۀ استکبار ما را از چیزی می‌ترساند که غیرِ عملی است
فرزندان انقلاب با همه تفاوتی که دارند باید با تمام وجود در درک نگاه همدیگر حاضر شوند، به همان معنایی که رهبر معظم انقلاب فرمودند: «توصیه‌ام به رسانه‌های داخلی کشورمان با همه تفاوتهای فکری، سیاسی و فرهنگی که ممکن است داشته باشند این است که از پرداختن به نقاط ضعف بطور جدی خودداری کنند. در غیر اینصورت امکان وصول دشمن به مقصودش وجود دارد.» آیا این سخن هشداری نیست تا ما مواظب سخنان خود باشیم؟
 ملاحظه کرده‌اید که هنر ایران آن بود که جنگ را از تقابل نظامی با ورود در تنگۀ هرمز و مقابله با منافع آمریکا در منطقه به سوی موضوعات اقتصادی کشاند و این است آن حضوری که آینده را برای آمریکا سخت و برای ایران راحت می‌کند. جبهۀ استکبار ما را از چیزی می‌ترساند که غیرِ عملی است، گویا خداوند رسالت بی‌آبروکردن و پوچ‌نشان‌دادنِ اراده‌های استکبار را بر دوش ایران اسلامی گذارده. و از این جهت ما را از ترور ترساندند و حال با آن‌همه توانایی که در ترورکردن چهره‌های بزرگ و اندیشمند، به خصوص رهبر معظم انقلاب داشتند، ملاحظه کنید که چه اندازه آن قدرت، بی‌معنا شده است و با خون خواهی این ملت نسبت به شهادت آن رهبر عظیم الشأن، همه معنای استکبار به حاشیه می‌رود. و این یعنی جبهۀ استکبار ما را از چیزی می‌ترساند که غیر عملی است و آن محروم‌کردن ما از آینده‌ای است که «سرآغاز فصل نوین قدرت‌گیری و برآمدن نام ایران و انقلاب اسلامی است تا عمق دل‌ها..».

 

93-حضوری بیرون از سیطرۀ مستکبران و متحجّران  
آیا نهضت‌های آیندۀ مردم دنیا با چنین حضوری که ایران اسلامی متذکر آن شده، به آن نتیجه‌ای که با نهضت‌های خود در مقابل استعمار قد عَلَم کرده‌اند؛ دست نمی‌یابند؟
جمهوری اسلامی وارثِ حضور همۀ انبیای الهی و اولیاء معصوم«علیهم‌السلام» می‌باشد و از این جهت هرگز گرفتار گسیختگی و گسستگی نمی‌شود، به همان صورتی که حضور انبیای الهی و اولیای معصوم در دل تاریخ‌شان با همۀ دشمنی‌هایی که طاغوتیان إعمال می‌کردند، گرفتار گسست نشدند و هر کدام راه و زمینه‌ای شدند برای حضورِ دیگری، به همان معنایی که رهبر معظم انقلاب در توصیف هنرهای رهبر شهیدمان می‌فرمایند: «و از جمله، هنری که در اثر صیقل خوردن روح بلند ایشان در شداید و امتحانات و ابتلائات و به خاطر صبر و استقامت در مسیر حق حاصل شده بود هنر پیش بینی حوادث  دوردست بود که المؤمن یَنْظُرُ بنور الله». آری! این یعنی امیدوار به تاریخی دیگر و مردمی بصیر، حضوری بیرون از تاریخِ مستکبران. حکمت الهی را بنگرید که چگونه از طریق تنگه هرمز میدانی برای حضور ما در تاریخ گشوده است که جبهه استکبار هیچ راهی برای نجات خود از این میدان ندارد و تماماً با تحقیر و شکست روبرو شده است. چه خوب گفتند که: امروز "تنگه‌ی هرمز"، تنگه اُحد است. درود بر دلاورمردان محافظ تنگه که هیچ غنیمتی قلب و توجه مراقب آنها را فریب نمی‌دهد. در این رابطه خوب است در نسبت تنگه هرمز با ما کمی بیندیشیم.

 

94-چرا ایران اسلامی نمی‌ترسد؟
عظمت مقابلۀ ایران اسلامی با جبهۀ استکباری صهیونیستی در آن است که از آن‌همه جنایت و نسل‌کشی که آن جبهه در طول تاریخ مرتکب شده تا همه را بترساند، ایرانِ اسلامی نمی‌ترسد و به عنوان رسالتی که باید با جنایت‌کارترین جریان تاریخ مقابله کند، در میدان و در خیابان به صحنه آمده تا آینده را از این جبهۀ جنایت‌کار بگیرد که هرکس غیر از خود را بَرده می‌داند و می‌خواهد همه در اختیار آنان باشند و امیدوار به جهل مردم ایران‌اند تا مردم ما متوجۀ تاریخ و وجدان تاریخیِ خود با نظر به آینده‌ای که مقدّرشان شده؛ نباشند. هنر اصلی امام خمینی و رهبر شهیدمان«رضوان‌الله‌تعالی‌علیهما»این بود که «لیقوم الناس بالقسط»را معنا بخشید. آنچه امروز در کوچه و خیابان سراسر این کشور پهناور می‌بینیم،ثمرۀ همین هنر امام بزرگوار ما و نائب او و رهبر شهیدمان سید علی خامنه‌ای بود.و علت آن‌که ترامپ نمی‌تواند نسبت به کارهای خود امیدوار باشد که نه‌تنها به گمان خود نتوانست ایران را به عهد حجر برگرداند حتی نتوانست غنی‌سازی ایران را نابود ‌کند،روحیۀ ایرانی است که به خود آمده و حال،ترامپ با ملّتی روبه‌رو شده که آن ملّت با امیدواری تمام دارد در جهان جدید خود را معنا می‌کند تا جهان دیگری ساخته شود،با نظر به آینده‌ای که انسانیت انسان‌ها ذیل وسعت انسان کامل مدّ نظرها قرار گیرد.این است راز آن که بحمدلله در جایی قرار نگرفتیم که ترامپ و جریان صهیونیسم امیدوار بودند بر ما تحمیل کنند.