باسمه تعالی: سلام علیکم: عنایت داشته باشید که عزیز دل ما حضرت یونس«علیه‌السلام» وقتی بالاخره با آن صحنه‌ای که در شکم آن ماهی به خود آمدند و ذکر مبارک «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّی کنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ» به میان آوردند؛ بدین معناست که با نظر به یگانگیِ حضرت محبوب با گفتن «سبحانَکَ» نظر به جلال حضرت حق انداختند که متأسفانه بعضی از مترجمین آن را به «منزه بودن از ظلم» معنی کرده‌اند. در حالی‌که جان مبارک حضرت یونس«علیه‌السلام» در آن اوج معنویت، از یک طرف نظر به جلال خداوند کردند که بسی بلندمرتبه از آن است که خودشان تصمیم بگیرند آن‌طور که بدون اذن الهی قوم گنهکار را رها کردند و از طرف دیگر عرضه می‌دارند: «إِنِّی کنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ»» بدین معنا که در مقابل جلال ربّانی من از ظالمین خواهم بود که حدّ جلال پروردگاریت را رعایت نکرده‌ام و خوشا به حال حضرت یونس«علیه‌السلام» که پروردگارش از او خبر می‌دهد که فرمود: «فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ» و این‌گونه تقاضای عبور از غضب الهی را از او پذیرفتیم و این، حکایت هر آن کسی است که در إزای غفلت از فرمان الهی متوجۀ غفلت خود بگردد و عزیزانی که این کلام حضرت یونس«علیه‌السلام» را به عنوان «ذکر یونسیه» پیشنهاد می‌کنند که چه پیشنهاد خوبی است؛ می‌خواهند تا انسان با نظر به وعدۀ الهی که فرمود: «وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ» با ادامۀ آن ذکر امیدوارِ نجات خود از مشکلاتی باشند که به جهت غفلت‌ها و ضعف‌ها برای‌شان پیش آمده. البته ادامۀ این بحث را می‌توانید در عرایضی که در شرح سوره یونس در سایت هست، دنبال فرمایید. بنابراین مباحثی مانند آن‌که بخواهیم طوری سبحان اللهیِ خدا را معنا کنیم که به معنای منزه‌بودن خداوند از هر عیب و نقص است؛ واژه را تقلیل داده‌ایم. موفق باشید