سلام استاد بزرگوار. در رابطه با نوعی از سلوک تاریخی که فرمودید آینده ای متعالی و درخشان در اکنون ما حاضر می شود و حالتی جلالی پیش میآید و در نتیجه منجر به نوعی تنهایی میشود، پرسشم برای کسانی هست که بعضاً مسئولیت هایی دارند. در دل چنین حضور و جلالی که منجر به تنهایی میشود چگونه میتوان در اجتماع حضور پیدا کرد و درست انجام وظیفه نمود؟
باسمه تعالی: سلام علیکم: مهم درک حضور جلالی است که برای انسان در نسبت به آیندۀ متعالی، با نظر به ایرانی که بحمدالله ایدۀ جهان شده است؛ پیش میآید که افقی است بس گشوده، که فرداها را با نظر به انسانیت انسانها مدّ نظرها میآورد. خوشا به حال آنانی که در دل این حضور، مسئولیتهای خود را مدّ نظر دارند مانند رهبر معظم انقلاب که با نظر به آن آیندۀ متعالی بر انسجام ملت ایران تأکید میکنند و در سخن با دانشآموزان و دانشجویان از « مأموریت تاریخی» آنان با آنها گفتگو میکنند https://eitaa.com/bartarin_hozoor/276 و خوشا به حال برنامهریزان که با نظر به آیندهای که مدّ نظر رهبر معظم انقلاب است؛ برنامهریزی میکنند. و خوشا به حال دانشآموزان و دانشجویان و مادرانی که متوجۀ آن آیندۀ بزرگ هستند و در اکنون خود به وسعت آن آیندۀ متعالی سیر میکنند تا گرفتار روزمرّگیها و پوچیها نگردند. و اگر به گفتۀ جنابعالی در چنین شرایطی که افقِ جلالیِ تاریخی در مقابل انسان گشوده میشود و نوعی تنهایی احساس میکند؛ این حکایت در راهبودن است و درک این دوران طلایی است که هر لحظهاش در ارتقای امت در مدارج سلوک مغتنم است https://eitaa.com/matalebevijeh/23792.و همچنان رفتن و باز، رفتن، هرچند به تنهایی. موفق باشید.
با سلام و تحییت خدمت شما استاد طاهرزاده; استاد بزرگوار بنده از شما سوال داشتم. میشه بیشتر این کلام که در غررالحکم و دررالکلم هست شرحش بدین؟ «سَلُوا القُلوبَ عَنِ المَوَدّات فَإنَّها شَواهِدُ لاتَقبَلِ الرُّشا»
باسمه تعالی: سلام علیکم: فدای مولایمان امام المتقین «علیهالسلام» که بنا دارند لااقل ما به خودمان دروغ نگوییم و در مورد دوستها به قلبمان رجوع کنیم که آیا حقیقتاً در آن نوع دوستی صادق است یا نه. زیرا قلب را نمیتوان با رشوهدادنها به آن فریب داد و آن را در آن گمان انداخت که چیزی مانند دنیا و اهل دنیا که شأن دوستی و دوستداشتن ندارند را دوست بدارد. به گفته آقای دکتر رضا داوری در کتاب «فلسفه، ایدئولوژی و دروغ» میفرمایند: دروغهایی که ما معمولا میگوییم به دیگران است و نه به خود، آیا به خود و به چشم و گوش و… خود هم دروغ میگوییم؟ ولی درآن حال این قلب است که متوجه میشود داریم به خودمان دروغ میگوییم. موفق باشید
سلام علیکم: استاد فردی هست که فال قرآنی میگیره و یه چیزهابی از آینده طرف میگه بعد میگه که من از کلمات قرآن این چیزها رو میبینم و میگم حالا ابن طور فال درست هست یا نه و میشه نظر تون رو مختصر درباره فال حافظ بگید.
باسمه تعالی: سلام علیکم: نباید به این موارد اعتماد کرد. و عموماً این نوع پیشبینیها در کلّیت خود ما را از زندگی و فعالیتهای آن محروم میکند. موفق باشید
