سلام استاد عزیزم خدا حفظتان کند: ۱. استاد راز این مطلب چیست که علامه حسن‌زاده آملی عزیزم زیاد می‌فرمودند «قربان تان بروم فدای شما بشوم پدر قربان» چه سری در این امر نهفته است؟ ۲. اگر مقدور هست لینک چگونگی ارتباط با تفسیر المیزان را ارسال بفرمایید که نتوانستم پیدا کنم . ۳. استاد حضوری که خدمتتان رسیدم عرض کردم من ده دوازده سال با دکتر روازاده پیگیر طب سنتی بوده ام و با حضرتعالی تا مصباح الهدایه فصوص و منازل آمده ام شما فرمودید حیف است که المیزان را نخوانم ۱۰ سال دیگر می‌فهمم المیزان چیست. و همچنین توصیه به کتاب معرفت نفس علامه حسن‌زاده آملی فرمودید این کتاب را خواندم چونکه در این کتاب مشاهدات و شکارهایی با عنوان واقعه از علامه موجود است فکر کردم شاید هدف تان ترغیب به شکار و حضور بیشتر است. استاد چرا به من این دو مطلب را فرمودید. ( اگر این سوال موجب رنجش خاطر عاطرتان می‌شود پاسخ نفرمایید) دست بوستان هستم. استاد از عمق دل دوستتان دارم

با سلام و احترام خدمت استاد گرامی: من در آستانه ۳۰ سالگی هستم ولی هم‌چنان سرگردانم که نقش من در این عالم چیست و خداوند متعال به چه منظور و برای انجام چه کاری مرا خلق کرده است. چندین راه متفاوت را طی کرده‌ام اما هنوز نمی‌دانم باید در چه مسیری متمرکز شوم تا بتوانم در مسیر بندگی خدا و خدمت به انقلاب اسلامی باشم. وقتی به شهدایی که در راه علم و دانش یا در حوزه دفاعی و نظامی جان خود را تقدیم کرده‌اند، می‌نگرم؛ عمیقا حسرت می‌خورم. به حال امثال شهید طهرانی‌مقدم‌ها یا شهیده مهسا طاهری بسیار غبطه می‌خورم. مگر جز این است که اگر خداوند طلبی را در انسان قرار می‌دهد حتما توان و استعدادش را هم می‌دهد؟ مگر جز اینست که خود رهنما می‌شود؟ چرا من نمی‌توانم مسیر درست را پیدا کنم و تشخیص دهم در کدام حوزه باید فعالیت کنم عرصه دانش یا عرصه فرهنگ؟ چگونه می‌توانم راه را بیابم؟ چگونه شهدای عزیز از ابتدا در مسیر منحصر به خودشان قرار می‌گرفتند و می‌دانستند باید چه بکنند؟

بسم الله. در بحث اخیر در موضوع هوش مصنوعی: اولا از جهان صحبت می‌کنیم. باید جهان و حضور در جهان و عالم داشتن را درک کنیم. یعنی کسی که درکی از جهان بودن خویش ندارد شاید جهان‌گونه با هوش مصنوعی برخورد نکند. مطلب بعدی اینکه چگونه می‌توان جهان‌گونه اندیشید و آن طور که بحث شد چطور باید بحث هوش مصنوعی را دنبال کرد که از آن جهان او نشد؟ گویا به زبانی برای درک جهان خویش در عین داشتن جهان تکنیک نیاز داریم. خوب بنده و رفقایمان در مسائل فنی و تکنیک مشغول هستیم و در محافل گوناگون در پیشبرد اهداف ساخت و تولید ادوات تکنیک با هوش مصنوعی درگیر هستیم اما این درک که نیست_البته احساس بنده این است_ منظورم جهان‌گونه ایستادن. نگرانی بنده این است که شاید اگر این درک نباشد دچار روزمرگی بشویم و در نهایت فرهنگ مقاومت تبدیل به شعار بشود و نشود دیگر به معنای قرانی و اسلامی آن ادامه داد.

سلامی به گرمی محبت: دلم میسوزه که ما بعنوان یک ملت کم با هم درباره اختلاف نظرات صحبت می‌کنیم هرچند قرار نیست اختلافات بینمان با گفتگوهایی حل شوند که از دو سوی یک جوی و در کمال جدایی و درک نکردن ها صورت گیرد. که گاهی آنطرف جوی نمی‌رویم و کمی قدم نمی‌زنیم که کفش یکدیگر را نمی‌پوشیم و قضاوت می‌کنیم که عمیق ترین زندگی یعنی یگانگی ذیل محبت را بی دلیل رد می‌کنیم. در حالی که با دشمنی روبروییم که از پس کل کره زمین بر آمده و هر تمدن و روحی را شکست داده و حال ما باید بدانیم که او پیچیده و به تمام نقاط ضعف های مردمان آگاه و از همه ترفند ها استفاده می‌کند. موضوع صرفا بحث سر مذاکره کردن یا جنگ نظامی که امری گذراست نیست بلکه اصل فکر نکردن به این جداییهاست. هرچند با گفتن اینکه این مذاکره موضوعش تفاهم با دشمن نیست و در واقع ترفندی برای استقرار پیروزیهاییست که آن پیروزیها نیز صرفا نظامی نبوده بلکه مجاهدت ها و ذره ذره خون های مظلومان و جنگ های نرم توسط سربازان گمنام و مظلوم و صبر بر همه اینها و در سیطره سنت و امر پروردگارمان صورت گرفته. کسی این حرف ها را می‌زند که هزاران ساعت گفتگو را با مخالفان خود داشته و از کودکی هرگز توسط هیچ کسی درک نشده اما هیچ گاه دست از این عشق میان انسانها نکشیده و عمیق به این موضوع اندیشیده. قرار نیست که با قلدری در زمان زور داشتن بر کسی پیروز شویم مخصوصا اگر آن کسان همراهان راهی باشند که درش براه افتادیم و قرار نیست گول دشمن را خوریم یا قرار نیست مدت کوتاهی را با هم مدارا کنیم و در میادین زندگی تاریخیمان رشد نکرده باشیم. هرچه پیش آید درواقع میدانیست برای امتحان و امتحان میدانیست برای پرورش ما و پرورش ما همان اصل دین است و بخدا قسم دین و حقیقت ارثیه ما نیست و نه تحت کنترل یا اراده های نفسانیمان بلکه راهی است برای تسلیم تا رشد و در نهایت تغییر. اگر غیر این بود خدا همان روز اول دشمنان را نابود می‌کرد. چقدر عمیق قلب دوست دارد تا زندگی کند و زندگی به خدا قسم یعنی ادراک یکدیگر هرچند آن ادراک فضولی کردن یا دخول به قلب دیگری برای تجاوز و تحقیر نیست ولی بهشت هایی ایست که مهمان کوتاهشان می‌شویم و باید ادامه یابد. مردم دو نوعند عده ای تنها که پذیرفتند بی کس باشند و عده ای که به هر خیانتی از دیگران تن بدهند و با سیاست رابطه های میان انسانی را شکل دهند ولی ما غیر از این دو گونه ایم ما هم به تنهایی معنوی هر انسانی معتقدیم و هم به ارتباط میان انسانی که در عین محبت و احترام و یگانگی انسانی است. اگر این محقق شود دیگر هیچ فرزندی بد نمی‌شود هیچ والد و همسری بد نمی‌شود و تمام جرایم از زندگی محو خواهند شد.

‌سلام علیکم جناب استاد: نظر مستطاب را می‌خواستم به این مطلب هم جلب نمایم. آیا با توجه به انحرافات راهبردی که دولت و وفاق در این شرایط خطیر ایجاد کرده همراهی با آن هنوز هم قابل توصیه است؟ ♻️ ستادی که قرار نبود تصمیم بگیرد، تصمیم می‌گیرد! 🔹بر اساس دادنامه مورخ ۱۹ خرداد ۱۴۰۵، تعدادی از اعضای حقیقی شورای عالی فضای مجازی با تقدیم دادخواست به دیوان عدالت اداری، خواستار ابطال سند ایجاد «ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی کشور» شده بودند. پس از شکایت، در اقدامی عجیب، دیوان عدالت اداری اعلام کرد با موافقت رئیس‌جمهور، بندی که ناظر بر اختیارات و نحوه تصمیم‌گیری ستاد بود اصلاح شده و در نتیجه، اعتراضات مطرح‌شده موضوعیت خود را از دست داده‌اند. پیش از این در سند ایجاد ستاد آمده بود: «مصوبات ستاد پس از تأیید رئیس‌جمهور ابلاغ و برای کلیه دستگاه‌ها لازم‌الاجراست.» بر اساس اصلاحیه، ستاد صرفاً در قالب ارائه پیشنهاد فعالیت خواهد داشت و اختیار تصمیم‌گیری ندارد. اما روز دوشنبه، معاون ارتباطات دفتر معاون اول رئیس‌جمهور، از تصمیم ستاد به ریاست عارف برای لغو ممنوعیت اطلاع‌رسانی رسمی دستگاه‌های دولتی در پیام‌رسان‌های غیربومی خبر داد! عجیب‌تر اینکه آقای عارف که جایگاه معاون اولی خودش به دلیل تابعیت آلمانی فرزندش، غیرقانونی است، درباره جایگاه این ستاد گفته است: «وقتی دور این میز به اجماع رسیدیم و تصمیم گرفتیم، دیگر هیچ دستگاهی حق ندارد ساز مخالف بزند. پشتوانه این مصوبات، دولت و شخص رئیس‌جمهور است و حرف آخر را همین‌جا می‌زنیم.» سؤال این است: اگر طبق اصلاحیه، ستاد فقط حق ارائه پیشنهاد و گزارش کارشناسی دارد و اختیار تصمیم‌گیری و صدور مصوبه ندارد، پس منظور از «تصمیم گرفتیم» و اینکه «هیچ دستگاهی حق ندارد ساز مخالف بزند» چیست؟ کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

میشه بفرمایید چطور وجود و نحوه وجودمان عوض میشه؟ چطور عالممان تغییر می‌کند؟ چگونه باید مقاومت کرد؟ آخر که ما هر چه تلاش کنیم باز در همین عالم هستیم که الان هستیم؟ عالم تنگی و گناهکاری و بی‌نسبتی با خدا و بی‌نمازی و بی‌مسئولیتی و جدی نبودن برای کارها، در عین نماز خواندن و زور زدن برای گناه نکردن و تلاش شبانه روزی... انگار هیچ که هیچ...

در رابطه با پرسش ۴۲۲۵۶، من نگاه به نامحرم نمی‌کنم. هرچی که هست توی ذهن خودمه. ذهنم این‌ها رو بدون اینکه در واقعیت تجربه‌ای داشته باشه می‌سازه. ادب عقل و خیال رو هم قبلا خوندم. و به این نتیجه رسیدم که بیچاره شدم. چه شعر زیبایی گفتید. برای لحظاتی مثل الان که عقلم کار می‌کنه تامل برانگیزه. برای اون لحظه که عقلم از کار افتاده چطور جلوی خودم رو بگیرم؟ اصلا چی کار کنم که عقلم از کار نیفته؟ اینو بگم که نگاه کردنم خیلی کمه و کلا با عواملی که خیال رو تحریک می‌کنه خیلی کم سر و کار دارم. شاید بیشتر از یک سال باشه که فیلم ندیدم. کارم سنگینه و گاهی تا ۱۱ شب می‌رسم خونه و فقط یه غذایی می‌خورم و می‌خوابم.

سلام: آیا انسان قابلیت کنار گذاشتن نفس خود به کلی را دارد؟ به این معنا که بنظر می‌رسد حتی فراتر از بهشت را خواستن و طلب بهشت قرب را داشتن هم در نهایت انسان به دنبال ارتقای مراتب نفس یا قلب خود است. در رساله لب اللباب مبحثی به نام احراق رو مطرح کرده اند اما آنچه که از قرآن برداشت کردم که ممکن است برداشت اشتباهی باشد این است که مراتب بالای قرب و رضوان الهی هم نهایتا انسان به دنبال نوعی تجارت است. به دنبال لذتی بیشتر و تشدیدی تر.

بسمه تعالی. سلام علیکم: حاج آقا عقلانیت دین را چگونه می‌توان شناخت؟ ما انسان ها یک عقلانیتی می‌شناسیم که به صورت مدون در منطق و فلسفه آن را پی می‌گیریم. و حال آنکه عقلانیت ما شده، تنها منطق علت و معلول؛ اما عقلاینت دین، عقلانیتیست که در آن امید منطقی دارد، توبه منطقی دارد. بعنوان مثال ما اگر شرایط تحقق امری را ترتیب نداده باشیم، انتظار محقق شدنش را بی خردی و بی عقلی می‌دانیم؛ اگر در رانندگی احتیاط نکرده باشیم، انتظار سانحه یک انتظار دور از واقعیت نیست. اما دین جایی می‌فرماید اگر توبه کردید مانند اینست که گناهی نکردید، یا می‌فرماید همه چیز حساب کتاب و علت معلول دارد و از این خارج نمی‌شود، یا می‌فرماید اگر کم گذاشتید و اسراف کردید از رحمت الهی نا امید نشوید. خلاصه آنکه این عقلانیت دینی چطور حاصل می شود؟ الان بده می‌خواهم تصمیمی بگیرم لکن وقتی به شرایط موجود نگاه می‌کنم شدنی نیست و نمی‌دانم جای امید بعنوان یک دستگاه که بشود روی آن حساب کرد، کجاست و آیا من می‌توانم روی آن حساب بکنم یا نه؟

بسمه تعالی. سلام علیکم: (تقویت حاکمیت اسلام) ارکان یک حکومت بر اساس اهداف و افکار و به اصطلاح امروزی آن، «ایدئولوژیِ» آن حکومت تشکیل می شود وقتی بنا شد حکومتی بنام اسلام و برای اسلام محقق شود، رکن اصل و اصیل آن، اسلام باید باشد، همچنان هر حکومت دیگری که حکومتی با ایدئولژی خاص خود شکل می‌گیرد و رکن آن در مدیریت و تحقق آن نحوِ از مدیریت، همان ایدئولوژی مخصوص به خود است. و همراه با اینکه ارکان خود را برپایه نوع نگرش خود شکل می دهد، نهادی برای حفظ نگرش خود در میان ملت برای حفظ راه و نوع مدیریت خود مقرر می‌کند تا نه تنها ملت مانع حکومت نباشد بلکه در راستای حکومت گام بردارد. جمهوری اسلامی ایران که با پشتوانه فکری اسلام روی کار آمد، از درون حوزه های علمیه متولد شد که به تعبیر رهبر شهید، حوزه های علمیه نقش مادری انقلاب را به عهده دارند. و حوزه ی امروز با فرزند جوانی روبروست که نیازهای فرای زمان تولد و خردسالی خود دارد؛ و حوزه لاجرم از اینست که برای فرزند خود زمینه های تکامل هرچه بیشتر را فراهم گرداند تا نه اینکه جوانی او را کال و نارس نگه دارد. از جمله بزرگترین نیاز های انقلاب از قلب تپنده ی خود یعنی حوزه های علمیه!، خون رسانی به انحاء نقاط اوست؛ حوزه باید تمام سرزمین انقلاب را با آب حیات اسلام، نه تنها زنده نگه دارد، بلکه نیرو بخشد و پیکره ی آن را از کم توانی دور سازد و این پیکر مقدس را چست و چالاک نگاه دارد تا نه تنها در برابر هر آفتی مقاوم بوده، بلکه سرزمین های تاریک و مرده را نور حیات و قدرت بخشد و در نبرد با سرزمین های سرطانی آمریکایی صهیونیستی، ظفرمند از میدان بیرون رود. اما این قلب ضعیف و این مادر نحیف! اگر خود را احیا نکند نمی تواند حیات بخش این اجتماع بزرگ باشد. حوزه راهی ندارد جز اینکه شریان های بیشتری را خون رسانی نماید تا بتواند با مسیر های بیشتری با اندام این سرزمین مرتبط باشد؛ قلبی که با یک مسیر (در تفکر و در اجرا) خون رسانی نماید، نمی تواند محل های متعدد را پوشش دهد و عملا دچار ناکارآمدی و مرگ نقاط دور خواهد شد؛ که به تعبیر رهبر شهید: حوزه باید به سمت تخصصی شدن (در علم و عمل؛ در طرح و اجرا) پیش برود. اسلام همچون خونیست که از قلب تپنده ی حوزه های علمیه، باید در تمامی اندام و ارکان این سرزمین سریان پیدا کند تا این پیکر بر اساس آن نگرش (یعنی اسلام) بتواند به راه خود ادامه دهد. یعنی آنچه مایه حیات و نجات جامعه؛ در نوع نگاه به اقتصاد، سیاست، فرهنگ، سبک زندگی، تربیت، تحصیل و حفظ و احیای آنست، اسلام است. و این را حوزه! این مادرِ دلسوز باید برای انقلاب، آن فرزند برومند خود فراهم گرداند. جایی، راهی، فکری، تصمیمی، انتخابی، نتیجه ای نیست که اسلام برای آن نظری نداشته باشد و نیز در جامعه اسلامی جایی، راهی، فکری، تصمیمی، انتخابی، نتیجه ای نباید باشد که نظر اسلام را رعایت نکرده باشد و این تنها راه پیشرفت کشور ایران است.

سلام علیکم حضرت استاد مطلب زیر را از آقای ثابتی به استحضارتان می رسانم. به نظر شما با توجه به این واقعیات شوم، ائتلاف آفای قالیباف با دولت پزشکیان کار درستی بود؟ یوسف خان! به پدرت سلام برسان و اینها را بگو! یوسف پزشکیان پسر رئیس جمهور گفته اگر قرار است دولت پدرش جلوی دشمن بایستد، مردم جانفدا باید مثل یمنی‌ها زندگی کنند و هزینه‌های زندگی شان را نصف کنند. نه یارانه بگیرند، نه از برق سراسری استفاده کنند و نه سفر بروند و  جز به ضرورت از هیچ خودرویی استفاده نکنند! اینکه پسر رئیس جمهور مقصر اصلی مشکلات کشور را مردم میداند به خوبی نشان میدهد در ذهن پدرش و اطرافیان رئیس جمهور چه میگذرد اما جهت اطلاع آقا یوسف عرض میکنم که: 🔻مشکل اصلی کشور ریخت و پاش‌های دولت و زیرمجموعه آن است که در دو سال گذشته شتاب زیادی گرفته و از جانب رئیس جمهور نیز اقدام موثری برای مقابله با آن نشده است. مثلا خوب است آقازاده رئیس جمهور بودجه سال گذشته را ببینید که سهم شرکت‌های دولتی از کل بودجه عمومی بیشتر بوده و بخش زیادی از آن نیز خرجهای غیر ضروری و بریز و بپاشهایی بوده که اگر جلویش گرفته می‌شد لازم نبود امروز به مردم گفته شود مثل یمنی ها زندگی کنید و برق مصرف نکنید! 🔻یوسف خان! اسراف یعنی پول‌های مفت و بی زبانی که به عنوان اعضای هیات مدیره و... به مفتخورهایی داده میشود که بسیاری شان سال ۱۴۰۳ در ستاد پدرت فعال بودند و حالا پول پاداش یک ساله شان چندبرابر حقوق یک کارگر و معلم است. اینها را میدانی و بازهم‌ انگشت اتهام را سمت مردم می بری؟ 🔻به جای اینکه از مردم بخواهی در سختی بیشتر زندگی کنند، به پدرت بگو مثل دولت قبل حق ماموریت دلاری مسئولان را قطع کند تا بعدا مجبور نشود به بهانه کمبود ارز، یکدفعه شوک درمانی کند و قیمت مواد خوراکی را چند برابر کند. 🔻آقازاده رئیس جمهور! دفعه بعد که خانم صادق وزیر راه را دیدی بگو با هزینه سازمان هواپیمایی سفر یک میلیاردی به کیش نرود تا از بیت المال چیزی هم‌ برای مردم باقی بماند. 🔻یوسف خان! از محمد شریعتمداری رئیس هلدینگ خلیج فارس که خلاف نظر وزیر نفت و با فشار شخص پدرت روی آن صندلی نشسته بپرس سال گذشته چند هزار میلیارد تومان فقط در رسانه‌ها پول پاشی کرده تا بگوید عملکردش خوب بوده! در حالیکه دست راستش (محسن بگلربیگی) را دستگاه امنیتی همین چند روز قبل به خاطر مفاسد اقتصادی بازداشت کرد. 🔻آقازاده رئیس جمهور! لیست سیاه چپاول بیت المال در دولت پدرت به قدری زیاد است که اگر بخواهم ادامه دهم یک کتاب چند جلدی میشود، لذا به پدر سلام برسان و بگو به جای کارهای نمایشی مثل لاتی راه رفتن و خاموش کردن چراغ اضافه اتاقش، برود سراغ عوامل اصلی اسراف و بدبختی مردم که بسیاری از آنها هر روز در دست راست و چپ رئیس جمهور می نشینند. 🔻 یوسف خان! اگر چپاول‌های دولتی جمع و جور شود لازم نیست مردم مثل یمنی ها زندگی کنند. البته که به لطف بی کفایتی مدیریتی شخص رئیس جمهور و تیم اقتصادی‌اش بخش زیادی از  مردم همین الان هم مثل یمنی‌ها دارند زندگی میکنند اما نیاز به تجویز جدید از سوی حضرتعالی نیست! راستی! به تیم اطلاع رسانی دولت بگو وقتی این متن را خواندند و خواستند جواب بدهند لازم نیست برای تخریب من از بیت المال پول پاشی کنند، چون آن هم یک اسراف جدید از حق این مردم جانفداست. اگر دولت کار خوبی انجام داده همانها را برای مردم روایت کنند کافی است! @Sabety_ir ✅

باسلام و احترام خدمت استاد گرامی ممکن است کمی درمورد مفهوم شهادت توضیح دهید و اینکه به چه کسی شهید می‌گویند؟