متن پرسش
با سلام:
در جلسه 25 آل عمران فرمودید که مسیحیان به اندازه ای که اهل ایمان و عمل صالحند اهل نجاتند و در جای دیگر می فرمایید طبق آیه قرآن اهل کتاب کافرند، آیا در زمانی که نور اسلام به صحنه آمده می توان مسیحی بود و اهل ایمان و نجات بود؟
با تشکر
متن پاسخ
باسمه تعالی: سلام علیکم: رویهم رفته اسلام بقیهی ادیان را به مسلمانشدن دعوت نکرد بلکه از آنها خواست دین خود را از تحریفات آزاد کنند و در همین رابطه قرآن میفرماید: «إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ الَّذينَ هادُوا وَ النَّصارى وَ الصَّابِئينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ» (62) بقره. یعنی از مسلمان بگیر تا یهودی و نصرانی و مؤمنین به حضرت یحیی هرکس به خدا و قیامت ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد، خداوند عمل او را بیجواب نمیگذارد. و یا با اینکه ما در روایات داریم هرکس امام ندارد در جاهلیت است، ولی از حضرت صادق«علیهالسلام» داریم: «این افراد چنانچه معاند نباشند «خلقها الله بالمغرب» خداوند بهشتی را در مغرب برای آنها خلق میکند. به این معنا که پس از مرگ تا قبل از یومالحساب در عذاب نیستند تا آنکه در یومالحساب مثل بقیهی مسلمانها از جمله شیعیان به حسابشان رسیدگی شود. آری! بحث معاند که با روح تبعیت از حق و حقیقت در تقابل است، فرق میکند. موفق باشید